آسیب شناسی حزب گرایی

55aabae9c94 - آسیب شناسی حزب گرایی

دو راهی


نویسنده: کتایون محمودی

تاکید صریح قرآن بر امت واحد و پرهیز از تفرق و ‌چند دستگی، از رموز برجسته ای بود تا مسلمانان زیر پرچم یک تفکر جمع شوند و آن اندیشه ی اسلامیست با نام مبارک: امت اسلام

پیامبر، بعنوان رهبر جامعه اسلامی با تکیه به فرامین وحی، حرکتی را پی ریزی نمود که بدلش را نمی توان هیچ جای دنیا دید. همدلی و همراهی یاران و صحابه، تعامل میانشان و تبعیت از الگوهای محرزی است که می توان، نسل ها از آن تقلید کرد و سرمشق نوشت. فراموشی تاریخی و نسیان برحه ای مسلمانان از آفاتی بود که جان این وحدت را گزید و جایگزینی، متدهای غلط، باعث ایجاد شکاف و گسل میان آنان گردید. تقلید از دموکراسی و فریب ظاهر فریبنده ی شعارهای پر زرق و برقشان، عده ای از این ملت را فریفت.

وقتی حتی حکومت مردم بر مردم از دل، اسلام در می آمد و نمونه اش، انتخاب های شورایی برای تعیین رهبران در صدر اسلام بود، آیا این انحراف نبود که دست به دامان عاریت دیگران بشویم؟

قرآن، بعنوان منشور حقوق همه ی اقشار و برنامه ی مدون برای زندگی و در آخر، طی طریق صراط مستقیم، مورد اغفال واقع شد و مسلمانان، به ترفندهای زیر لوای دموکراسی منحرف شدند. این انحراف در نمودهای دیگر هم بارز شد که تمسک به حزب گرایی و مرداب آن بود. ایستایی و رکورد در حرکت های تک رو با آرم حزب و دسته و جماعت و گروه، چنان بیراهه رفت که با عنایت همین غفلت و بیراهه، ضربه های بسیاری را هزینه ی وحدت امت کرد. حل مشکلات مسلمانان، جایش را با حل معضل هم حزبی ها، عوض کرد و تکه تکه شدن ها، هرروز در نشانی و آدرسی دیگر، سر از بن بست های اکثرا سیاسی در آورد. این حرکت ها، با روحیه ی حزبی نگری، باعث تفرق میان خود شدند و دیوار حایل،‌ شاید از این جا شکل گرفت و هر روز چنان بالا می رفت و بی منفذ، ‌که گویی تابعانش، زندانیان عقاید تحمیلی هستند که گاه دیکته می شد و عدول از آن مجازات داشت. تفکرهای زیر زمینی و اندیشه های ممنوعه، ریشه هایش را در دل این حرکت ها دواند و سرطان حزب مقبولی، مرگ اراده را اشاره رفت.

55aabae9c94 238x300 - آسیب شناسی حزب گراییبسیاری از مطالبات عمومی مسلمانان در سایه ی سازگاری، یا ناسازگاری با قیودات حزب و جماعت و دسته، عملا قربانی شد و اولویت های آن، ریزش کرد. نمی خواهم به جریان بهار عربی اشاره کنم و شکست های سنگینی که تفکرات حزبی و بی تجربگی های، بر کشورها وارد کرد را تکرار کنم، فقط بماند که مصر را تا پای انهدام برد و تجربه ی تلخ تفکر حزبی، چه پیامدهایی را بر آن تحمیل کرد تا فرعونیان در لباسی دیگر باز گردند و مصر را تا قعر سقوط  و پرتگاه دیکتاتوری سوق دهند.
اشاره ام را ملموس تر و دایره ی تحلیلم را به مرزهای کشورو دیوارهای منطقه ام می کشانم.

سال هاست که مسلمانان اهل سنت، به بهانه های عقیدتی و عمدتا مذهبی، در تنگنا هستند.

حقشان به آشکار ضایع و حقوقشان ،‌نفی شده است. و دردناک تر از ظلم هایی از این دست، ستم هم کیشان خودمان است که جان ملت اهل سنت را هولناک تر آزرده و آن ابتلایشان به حزب و جماعت گرایی است و هرکدام حافظ منافع هم حزبی خود. حزب و گروه و ‌جماعتی که، فقط یک زوایه را مد نظر دارد و کل را به کلی فراموش می کند،

حاکمیت ها هم با این نگرش یک سویانه و انگاشتن آن تفکر بعنوان نماینده ی کل ، به همان اندازه دایره ی بر آوردن مطالبات را تنگ می کنند. نداشتن صدای واحد، در سایه ی شوم این جدایی انگاری، امت را صد پاره و‌صدایشان را خفه کرد. مشکلات منطقه ای، حزبی و گرایشی شد و این ضعف در مطالبه ی واحد، مشکلات را به حاشیه برد.

هم چنین با نبود یک صدا، برای مطالبه، اهمال ها و تزویرهای سیاسی قدرت ها بر جریان احزاب، تحمیل و سهم خواهی ها و تاییدها هم از راه رسید.

با دادن کمترین امتیازی به جماعت و حزب، چندین توقع سر بر می آورد، اجازه گرفتن برای این انشعاب غلط، باید هزینه می داد و آن ، مهر قبول یا ردی بود که باید پای عملکردهای سیاسیون می نشست..
تایید، پشت تایید…بیانیه برای توجیه…پشت بیانیه…

این گرداب، چنان هایل شد که حزب و‌جماعت، عملا تاییدگران گاه ستم و سرکوب بشمار می آیند و منفور ملتی که خودش را قربانی آن می بیند.

هر عمل قدرت ها،‌ هر سیاسیتشان باید با بیانیه ی تایید این تکه ها، مشروعیت می گرفت …حالا خود بخوانید بقیه ی ماجرا را…. هزینه های سنگین این ناهمگونی و تکه تکه شدن های حزبی، همان آفتی بود که دلسوزان به کرار تذکر دادند و به تکرار ناشنیده گرفته شد.

منبع: دانشنامه اسلامی تبیین


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *