باید ابتدا از خودمان شروع کنیم

45245245 - باید ابتدا از خودمان شروع کنیم


نویسنده: عبدالناصر امینی

سلام و رحمت الله بر همۀ شما خوبان؛ از الله تبارک و تعالی  می‎خواهم که در لحظه لحظۀ زندگی موفق و سربلندتان داشته باشد و در انجام تکالیف دینی همۀ ما را در زمرۀ بندگان صاحب توفیق بگرداند.

عنوان این مطلب، موضوعی است که شاید توجه بیشتر و تأمل دقیق‎‎تری بطلبد. بهتر است که این مطلب را ابتدا با طرح سؤالی آغاز کنیم؛ به نظر شما در شرایط فعلی که کوشش‎های زیادی برای تربیت و اصلاح جامعه در زمینه‏ های مختلف صورت می‎گیرد و تعداد گروه‎ها، احزاب، و نهضت‎های اسلامی با هزاران نفر اعضا و پرسنل که شما آن از توان اعداد و ارقام خارج می‎باشد و همۀ آنان در مسیر انسداد فساد و بدی‎ها و راهنمایی جامعه به‎سوی فلاح و رستگاری زحمت می‎کشند و از تمامی سرمایه‎های زندگی خویش در این راه هزینه می‎کنند؛ پس چرا در مجموع ـ خارج از بحث یکی دو مورد ـ نتیجه برعکس است و چرخ زندگی خارج از مسیر و به انحراف می‎چرخد؟

امروزه آن قدر به لطف و احسان پروردگار تعداد منابر و واعظین بزرگوار بسیار است که در طول تاریخ اسلامی به این میزان نبوده است. مدارس دینی و طالبان علم بسیار با ذوق و شوق در حجره‎ها و صنوف تعلیمی به تحصیل علم و کسب معرفت مشغول اند. مساجد آن‏قدر بسیار بنا شده است که هیچ یک از بلاد اسلامی آمار دقیق مساجد مملکت خویش را ندارد؛ اما سؤال اینجاست که با این همه اسلام خواهی و رشد بیداری اسلامی که هزاران بار جای شکر دارد، چرا فساد و تباهی بتواند در میان ما رخنه کرده و جای پا باز کند؟

45245245 300x160 - باید ابتدا از خودمان شروع کنیممولانا محمدتقی عثمانی حفظه‏ الله در خطبه‏ های اصلاحی و تربیتی خود دقیقاً به همین نکته  اشاره کرده و جواب تمام این سؤالات را در این آیۀ کریمه یافته اند که الله متعال می‎فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ عَلَیْکُمْ أَنفُسَکُمْ لاَ یَضُرُّکُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعاً فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ» [مائده:۱۰۵]؛ ای مؤمنان! مواظب باشید (وخویشتن را از معاصی بدور دارید و نگذارید آلودگی‎های جامعه شما را بیالاید) هنگامی که شما هدایت یافتید (ونیز دیگران را به کار نیک خواندید و از کار بد باز داشتید) گمراهی گمراهان هیچ ضرری به شما نمی‎رساند. بازگشت همۀ تان به‏ سوی خداست و او شما را به آن‎چه که می‎کردید آگاه خواهد ساخت.

آری؛ از حال خود غافل و به حال دیگران عاقل بودن سر رشتۀ تمام ناکامی‎ها و فساد و تباهی است. ما امروز وکیل و قاضی دیگران هستیم و در مجالس و محافل و حتی در تفکر و اندیشه‏ های فردی، احوال دیگران را بررسی کرده و نسبت به رفتار، گفتار، احوال شخصی و اجتماعی‏شان قضاوت و فیصله می‎کنیم؛ اما هرگز نشده است که حتی برای یک بار خود را در جایگاه متهم قرار داده و انگشت اتهام را متوجه شخص خود کنیم و رفتار و کردار خود را محاسبه نمائیم.

به تعبیر علامه عثمانی؛ در مجالس خویش با اشتیاق و لذت می‏گوییم: «همۀ مردم این کار را می‏کنند؛ حالت مردم همین‎طور است؛ جامعه آن‎قدر فاسد شده است؛ من فلانی را در حال انجام فلان کار دیدم…» این تعابیری هستند که در مجالس ما رد وبدل می‎شوند.

امروز ما پرچم اصلاح و تربیت را بدست گرفته ایم و برای بهبود اوضاع دیگران بسیار جنب‏ وجوش داریم، غافل از اینکه خود چقدر تشنۀ این جویبار ذلال هستیم.

پس ای عزیزان! بیایید تا هنوز دیر نشده سر به گریبان خویش فرو برده و به حال خود بنگریم و اگر در راه امر به معروف و نهی از منکر بر مبنای خیرخواهی و حکمت از ما کاری برمی‎آید، وظایف خویش را نسبت به همنوعان انجام دهیم و هرگز محکمۀ تفتیش برای انحرافات دیگران تشکیل ندهیم زیرا رسول اکرم صلی الله علیه وسلم فرموده اند: «من قال هلک الناس فهو اهلکهم»؛ هرکس که بگوید مردم هلاک شدند، خود او هلاک شونده ترین است. (صحیح مسلم،۲۶۳۲).

اگر خطایی دیدیم ابتدا اوضاع و احوال خود را بررسی کرده و از وجود خویش ابتدا معالجه و مداوا را آغاز نماییم و کردار بیش از گفتار را سرلوحه زندگی خویش قرار دهیم. به امید روزی که جامعۀ ما عاری از هر نوع فساد و انحراف باشد و دیگر بار کشورمان را به عنوان «فاسدترین کشور دنیا» مطرح نکنند. ومن الله التوفیق.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − چهار =