برای دوستی‌هایت هم، مرز بگذار!

  • توسط عبدالوحید عمرزهی
  • ۹ ماه قبل
  • یادداشت
  • ۲۰ بازدید
  • 0
IMG 4035 th3 - برای دوستی‌هایت هم، مرز بگذار!

نویسنده: عبدالوحید عمرزهی

برخی از ما خیلی سریع، دلداده‌ی آدم‌های ناشناس شده و با آنها صمیمی می‌شویم. بی‌هیچ پیش‌زمینه‌ای و صرف چند برخورد‌، آنها را دوست صمیمی خود می‌پنداریم. متاسفانه همین احساس صمیمیت زودهنگام، گاهی کار دست آدم می‌دهد؛ به تعبیری دیگر افراد کم‌‌جنبه و بی‌ظرفیت از صداقت و سادگی ما سوء‌ استفاده می‌کنند و بیش از حد به حریم زندگی شخصی و خصوصی ما نفوذ می‌کنند.
کلی اطلاعات شخصی زندگی خصوصی خودمان را در اختیار آنان قرار می‌دهیم، آنهم بدون شناخت از هویت واقعی این افراد سودجو و موقعیت طلب! باچند خوش و بش و لبخند، محبت‌شان را تا عمق جان می‌نشانیم و تمام نقشه و بیوگرافی زندگی را برایشان بازگو می‌کنیم.
با ظاهر زیبا و باطن نازیبا، چنان ما را شیفته‌‌ی خود می‌کنند که «یار غار» و «محرم» اسراشان می‌پنداریم. مرز و حصاری برای حضورشان قائل نمی‌شویم و با آغوش گرم و دل نرم آن‌ها را به حریم هایمان راه می‌دهیم.‌ آن‌ها هم، آن قدر پا را از گلیم خود فراتر می‌نهند، که سرانجام کاسه صبر ما لبریز می‌شود و به واکنش و پرخاش متوسل می‌شویم!
در نتیجه بعد از مدت کوتاهی، میانه ما با آنان تیره و خراب می‌شود. آن هم دوستانی که «از سیر تا پیاز زندگی» را با آنان در میان می‌گذاریم. صد افسوس که برای این دوستی عجولانه باید عمری تاوان بدهیم.
پیامبر خدا در احادیث پر حکمتش، به ما بارها گوش‌زده کرده که برای همه افراد حد و مرز معینی مشخص کنیم: «أحبب حبیبک هونا ما عسى أن یکون بغیضک یوما ما و أبغض بغیضک هونا ما عسى أن یکون حبیبک یوما ما/ رواه الترمذی‌»؛ با دوست در حد اعتدال دوستی کن! چه بسا که دشمنت می‌شود و با دشمنت در حد اعتدال دشمنی کن! چه بسا که دوستت می‌گردد.
از این گفتار دردانه‌ی نبی رأفت صلی الله علیه وسلم، چنین بر می‌آید: «برای هر شخص حصاری از گفتار، رفتار، شوخی… باید در نظر گرفت که در همان دایره با آنان برخورد داشته باشیم.»
ما باید بر اساس مصلحت، مرزهایمان را با اطرافیان‌مان تعیین کنیم و خطوط قرمز رابه نحوه‌ی با رفتارمان، به آنان بفهمانیم.
باید چنانی نباشد که خود ما حد و مرز مشخص کنیم، و بعد پایمان را از آن فراتر نهیم تا به دیگران جرأت پیشروی به حریم‌هایمان بدهیم. بلکه خود، یک قدم عقب‌تر از آن حصار قرار بگیریم و به بقیه این طور وانمود کنیم که اولین نفر هستیم که به حد و مرز خودمان احترام می‌گذاریم و تجاوز از آن را روا نمی‌داریم.
آنگاه خواهیم دید که اطرافیان، از خط قرمزی که ما تعیین کرده‌ایم، فاصله می‌گیرند و با احیتاط قدم بر می‌دارند، که مبادا از سیم خاردارهای مرز ما، زخم بر بدنشان فرو نکند!
وقتی‌که می‌بینند از ما به آنان بهره‌ای نمی‌رسد و بخواهند به ما صدمه‌ای وارد کنند از صحنه حذفشان می‌کنیم و دیگران هم دلیل قطع رابطه ما را با این افراد می‌فهمند؛ در نتیجه جای گله‌ای هم باقی نمی‌ماند. «هر چه نپاید، دل بستگی را نشاید.»
کسانی‌که مرزها را رعایت نمی‌کنند، جسورانه به حریم‌های ما نزدیک می شوند؛ چون قبل از ما، ایست و محل ورود ممنوع‌ ما را می‌بینند، حساب و کتاب، دستشان می‌آید و بی‌گدار به آب، نمی‌زنند! اما آنها که با ما صمیمی می‌شوند هم؛ در حد معقول و مناسب از زندگی شخصی و خصوصی ما باید سر در می‌آورند، در نتیجه موقع قطع ارتباط نمی‌توانند
از اطلاعات خصوصی ما علیه خود ما استفاده کنند.
هوشیار باشیم که به هر دستی نشاید داد دست و حل همه مشکلات ارتباطات ما با عمل حدیث فوق پیامبر که در دوستی و دشمنی با اطرافیان ما حد اعتدال را رعایت کنیم، حل می‌شود دین، برای همه چیز برنامه و‌مرز دارد؛ حتی روابط! IMG 4035 th3 300x225 - برای دوستی‌هایت هم، مرز بگذار!

/

  • برچسب ها
  • مدرس مدرسه علوم دینی عین العلوم گشت

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    چهار × دو =