تصویر فکرمان در پروفایل

96545555 - تصویر فکرمان در پروفایل

نویسنده: کتایون محمودی

شاید باورش سخت باشد و اعتراف به آن سخت تر که در دنیای ارتباطات و با این همه و‌سیله ی ارتباط جمعی، تنهای تنها شده ایم!!

یکریز غرق فضاهایی هستیم که گاهی آنقدر هولناکندکه انسان از این همه تنهایی، می ترسد!!

تعجب نکنید!!

آدم ها، داخل این گروه ها، گاهی خودشان نیستند…

پشت پروفایل هایشان قایم می شوند.

راستی دقت کردی، وقتی حرفی روی دلت مانده و جرات و جسارت گفتنش را نداری؛ آن را روی پروفایلت می گذاری؟

این عکس ها، تصویرها، گفته ها وناگفته های دل ماست که می خواهیم همه بدانند، یا حداقل کسی که قراراست بداند!!

از وقتی که تلگرام، واتساپ و اینستاگرام، در شبکه های اجتماعی ظاهر شدند؛ حتی کم رو ترین آدم ها هم اهل نظر شدند…

آنهایی که منزوی بودند و بیرون کشیدن حرف از دهانشان، کارحضرت فیل بود؛ حالا گاهی چنان سخنوری می کنندکه دهانت باز می ماندکه این همان است که سال هاست به سکوتش عادت داشتیم؟

این همان کسی است که همیشه با نگفتن هایش، خو کرده بودیم؟

یا کسانی که فکر می کردی راه و فکرشان را می شناختی، حالا آن قدر غریبه شده اند که انگار میانتان هزارکوه و دشت فاصله افتاده است!!

96545555 300x193 - تصویر فکرمان در پروفایلمن بارها گفته ام: این فضا دارد حقیقی می شود!!

در حد یک اسم مجازیست !! حرف ها، نظرها، فکرها، عکس العمل ها، واکنش ها، جواب ها…همه حقیقی هستند، حتی تصویر پروفایل ها!!

این قسمت از مطلبم، واقعیست…کاربران با پروفایل ها، حرف می زنند…ازعلایق و حتی تنفر می گویند.

عکس پروفایل، تابلوی فکر کسی است.

با وقایع و رویدادها، مرتبط است.حتی حوادث سیاسی…

گاهی نماد یک اعتراض می شود به حرکت و اشتباه سیاسیون…

به مرگ یک شاعر یا نویسنده یا یک مبارز…فریاد اعتراض به وضعیت موجود…به اجحاف بر مسلمانان ، نادیده گرفتن جوانان…

گاهی پرچم کشوری، روی پروفایل ها جا خوش می کند!

اتفاق ناگواری در یک منطقه…شاید مرگ آلان، کودک مهاجر سوری که در دریا غرق شد، این مهم را برجسته ترکرد….تصویر پیکر آلان، نماد اعتراض به اروپا در قبال موضوع مهاجران شد.

بستن درها و مرزهایی که مدعیان حقوق بشر، با جنگ در مناطق دنیا، مسببش بودندو اعتراف نمی کردند.

مهاجرانی که اکثرا قربانی سیاست های آتش افروزانه اروپاییان در کشورشان بودند.

مدتی هم هشدارهای محیط زیستی …

آنچه قضاوت مارا به میدان می کشد، تاثیرگذاری این کار خودجوش است…

نمی توان انکارکرد که این تابلوهای اعتراض و تشویق و پاسخگویی در ذهن مخاطب، بی تاثیر است.

لازم است، حالا که عرصه و میدان و کلاس به صحنه ی پروفایل ها منتقل شده، مواظب باشیم که حامل پیام های منفی و هرزنامه در آن نباشیم…

از این تابلوی بی مالیات، پیام رسان روحیات مثبت انسانی و اسلامی باشیم…

یادمان بماند، پروفایل ما به دیگران می گوید: من این گونه فکر می کنم.

منبع: دانشنامه اسلامی تبیین

/

  • برچسب ها
  • کتایون محمودی/ روزنامه‌ نگار و کارشناس ادبیات فارسی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    چهار × پنج =