عوامل ویرانگر زندگی زناشویى

tabyeen.com

tabyeen.com

زندگى زناشویى معمولا با احساساتى آغاز می گردد که سرشار از دوستى و محبت و انس و الفت بین زن و شوهر است. ولى با گذشت زمان و به دوش کشیدن مسئولیت ها ممکن است که این مفاهیم والا در بعضى از خانواده ها کمرنگ و یا حتی محو شود، پس احساسات عاشقانه را در حال کاسته شدن مداوم مى یابیم و در پى آن الفت و تفاهم از بین مى رود و جایش را نزاع و درگیرى مى گیرد ، بلکه ممکن است این امر تا جایى پیش رود که منجر به پایان یافتن ارتباط زناشویى گردد.

وزمانى با تأمل در زندگی این دست از خانواده ها که با تفاهم و علاقه و محبت زندگی زناشویی خود را آغاز کرده اند اما درمیانه راه با نامیدی و درماندگی و دلسردی مواجه می شوند در میابیم که عوامل بسیاری وجود دارد که تداوم آن منجر به ویرانی پل های محبت و مودت بین زوجین می شود. برای حفظ زندگی زناشویی لازم است که زوجین از این عوامل ویرانگر برحذر باشند. مهمترین عوامل ویرانگر عبارتند از:

آشکار نکردن عیوب دیگران
١) آشکار نمودن عیب ها ونادیده گرفتن خوبی ها:

بعضى از زوج ها بر روى عیوب و نقص هاى طرف دیگرشان نور مى اندازند، وهمیشه این عیوب را بازگو مى کنند وآنها را بزرگ جلوه مى دهند و در عین حال از خوبى ها و مزیت هاى متعدد طرف مقابل غافل مى مانند؛ که این امر دیوارهای فاصله و نفرت را بین زوجین بنا می کند.
رسول الله صلى الله علیه وسلم مى فرمایند: «لَایفْرَکْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَهً إِنْ کَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِی مِنْهَا آخَرَأَ» [مسلم /۱۴۶۹] «مرد مؤمن از زن مؤمن جدا نمى شود، اگر از اخلاقى از زن خوشش نیامد به اخلاق دیگرش راضى مى شود.»

لذا زوجین باید به دنبال مزیت ها و خوبى هاى طرف دیگر باشند وآنها را ابراز کنند و رشد دهند، و براى رفع کمی و کاستی های یکدیگر تلاش کنند.

image_low_noresize_php

٢) مقایسه کردن:

بعضى از زن و شوهران به طور عمد یا غیر عمد همسرانشان را با دیگران مقایسه مى کنند، از همکاران و دوستان گرفته تا افراد دیگر، واین کار احساسات منفى را در طرفین ایجاد می کند، از طرفى شخصى که مقایسه مى کند احساس عدم رضایت از طرف دیگر دارد، و از طرفى دیگر این مقایسه خدشه عمیقی به احساسات طرف مقابل وارد می کند و توهینى به کرامت اوست.

زن و شوهر باید این را به خاطر داشته باشند به نسبت بشر بودن کاملا طبیعی است که در پاره ای موارد امتیاز و گاهی هم عیوبی داشته باشد؛ پس زن و شوهر باید از مقایسه کردن دوری کنند. و رضایت از یکدیگر و ایده واقع گرا نسبت به همسر و اطرافیان خود داشته باشند.

zsa
٣) سکوت در برابر مشکلات:

مطمئنا زندگى زناشویى از مشکلات و اختلافات خالى نیست، اما زیاد شدن مشکلات و تکرار دائمی آن، و عدم چاره جویی همسران برای حل و ریشه یابی اختلافات از طریق گفتگوی سازنده سبب انزجار و تمایل براى از بین بردن روابط زناشویى مى گردد؛ پس زوجین باید با گفتگویی آرام و منطقی و سازنده در از بین بردن اختلافاتى که بین آنها بوجود مى آید، به سرعت اقدام کنند.

tamadkhor
۴) تمسخر و جریحه دار کردن احساسات:

تمسخر همسر در کارها و خصوصیات، ویا طرز تفکرش، یا احساسات منفی همراه با نا امیدی و نفرت و عدم تمایل به طرفى که مسخره نموده است را در همسر بوجود مى آورد، و جایى براى دوست داشتن و محبت کردن باقی نمى گذارد؛ لذا زوجین باید بر احترام گذاشتن به احساسات همسران خود حریص باشند، واز آنچه احساسات طرف مقابل را جریحه دار مى کند اجتناب ورزند.

124

۵) مشغولیت دائم (وقت ندادن به خانواده):

مشغول بودن دائمى یکى از زوجین چه در داخل منزل و چه خارج از منزل، و چه این مشغولیت در کار نیک و پسندیده باشد و چه در سرگرمی ها و علایق شخصی مانند: شغل، همراهی با دوستان، تربیت فرزندان، امور خیریه و دعوت، ورزش و یا آموزش انواع مهارت ها، طرف مقابل احساس بی توجهی و دوری می دهد، و سبب می شود تا همسر خلاء بزرگی را در زندگی اش احساس کند. زوجین باید به همسران اهمیت دهند هر چند این اهمیت و توجه به همسر سبب کنار گذاشتن قسمتی از کارهای ضروریش شود، تا اینکه به دلیل این بی توجهی روابط عاطفی آنان دچار سستی و سردی نگردد.

dark

۶) درک نکردن:

ممکن است هرکدام از طرفین خواسته ها،آرزوها و نیازهایى داشته باشند که براى برآوردن به کمک و همکارى نیاز دارند، ولى درک نشدن نیازهاى فرد از طرف همسر و عدم احترام به آن نیازها، او را به سمت کم ارزش جلوه دادن نیازهایش و سست شدن اراده اش سوق مى دهد، وحتی ممکن است کار به مسخره کردن آن نیازها بیانجامد و فرد دل آزرده و ناراحت گردد. و به دنبال آن سستى عاطفى ایجاد گردد، مخصوصا اگر دیگران آن آرزو ها را تحسین کنند. پس زوجین باید آرزوهاى یکدیگر را زنده نگه دارند، و به خواسته ها و نیازهای هم احترام بگذارند و برای دستیابی همسرانشان به آرزوهایشان از یاری مادی و معنوی دریغ نورزند.

25

٧) غیرت و تعصب زیاد:

ممکن است غیرت و تعصب زیاد ارتباط سالم زناشویى را تباه کند، وآن را از امنیت به نگرانى و شک و تردید منتقل کند و بدگمانى و توهم توطئه را به دنبال داشته باشد، که باعث ایجاد دشمنى و ترس می گردد، ودر سایه ى این جو، مفاهیم دوستى و محبت پنهان می شود، از این رو زن و شوهر باید غیرت و تعصب میانه اى به دور از افراط و تفریط داشته باشند و ملتزم به راستى و شفافیت و صداقت باشند؛ تا از پاشیدن بذر شک و تردید بین خود دورى کنند.
و قال تعالى: «وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ» [نساء/۱۹] «و با آنها ( زنان ) به نیکى رفتار کنید.»

managment

٨ ) سلطه گرى:

بعضى از مردان فکر مى کنند به تنهایى باید در هر ریز و درشتى که مربوط به خانواده است تصمیم گیرى کنند، پس با کسى صحبت نمى کنند، و به کسى اجازه دخالت نمى دهند، در نتیجه فضاى نگرانى و تمایل براى فرار از خانه بر افراد چیره مى گردد و همچنین اگر زن تسلط بر امور باشد نیز همین آسیب در انتظار افراد خانواد خواهد بود.

خداوند تبارک و تعالى در آیه ى ٣۴ سوره نساء مى فرماید: «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ» مردان بر زنان سر پرست و نگهبانند، بخاطر آنکه خداوند برخی از ایشان را بر برخی برتری داده، و (نیز) بخاطر آنکه از اموالشان خرج مى کنند.

(قوام بودن) مرد به معناى سلطه ى وی بر زن نیست بلکه به معناى سرپرستى و حمایت از زن است و این به خاطر ویژگى خاصى است که خداوند در وجود مرد قرار داده است. مانند ویژگى جسمانى مرد که توانایى انجام کارهاى طاقت فرسا را دارد، و به همین دلیل خداوند نفقه را بر عهده ى مرد گذاشته است.

در واقع به زبان ساده مى توان گفت: مرد در خدمت زن است.

پس زن و شوهر باید از به تنهایى تصمیم گرفتن بپرهیزند، و مشورتى را که خداوند عزوجل ، از ویژگى هاى مؤمنین قرار داده است – «وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَینَهُمْ» [شوری/۳۸ ] وکارشان بر پایه ى مشورت با یکدیگر است – را به عنوان راه و روشى قرار دهند که با آن مسائل زندگیشان و ارتباط شان با همسرانشان را اداره نمایند.

منبع: سایت اسلام ویب

مترجم: الراجیه رحمه ربها

منبع: مجتمع دینی اهل سنت و جماعت بندرعباس

/

  • برچسب ها
  • پورتال اسلامی تبیین

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    4 × 2 =