مرا دست خلیل الله برافراشت

89797 - مرا دست خلیل الله برافراشت


89797

گه احرام، روز عید قربان /*/ سخن می‌گفت با خود کعبه، زین‌سان

که من، مرآت نور ذوالجلالم /*/ عروس پرده بزم وصالم

مرا دست خلیل الله برافراشت /*/ خداوندم عزیز و نامور داشت

نباشد هیچ اندر خطه خاک /*/ مکانی همچو من، فرخنده و پاک

چو بزم من، بساط روشنی نیست /*/ چو ملک من، سرای ایمنی نیست

بسی سرگشته اخلاص داریم /*/ بسی قربانیان خاص داریم

اساس کشور ارشاد، از ماست /*/ بنای شوق را، بنیاد از ماست

چراغ این همه پروانه، مائیم /*/ خداوند جهان را خانه، مائیم

پرستشگاه ماه و اختر، اینجاست /*/ حقیقت را کتاب و دفتر، اینجاست

در اینجا، بس شهان افسر نهادند /*/ بسی گردن فرازان، سر نهادند

بسی گوهر، ز بام آویختندم /*/ بسی گنجینه، در پا ریختندم

بصورت، قبله آزادگانیم /*/ بمعنی، حامی افتادگانیم

کتاب عشق را، جز یک ورق نیست /*/ در آن هم، نکته ای جز نام حق نیست

مقدس همتی، کاین بارگه ساخت /*/ مبارک نیتی، کاین کار پرداخت

درین درگاه، هر سنگ و گل و کاه /*/ خدا را سجده آرد، گاه و بیگاه

انا الحق می زنند اینجا، در و بام /*/ ستایش می کنند، اجسام و اجرام

در اینجا، عرشیان تسبیح خوانند /*/ سخن گویان معنی، بی زبانند

بلندی را، کمال از درگه ماست /*/ پر روح الامین، فرش ره ماست

در اینجا، رخصت تیغ آختن نیست /*/ کسی را دست بر کس تاختن نیست

نه دام است اندرین جانب، نه صیاد /*/ شکار آسوده است و طائر آزاد

خوش آن استاد، کاین آب و گل آمیخت /*/ خوش آن معمار، کاین طرح نکو ریخت

خوش آن درزی، که زرین جامه‌ام دوخت /*/ خوش آن بازارگان، کاین حلّه بفروخت

مرا، زین حال، بس نام آوری‌هاست
بگردون بلندم، برتری‌هاست

پروین اعتصامی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × یک =