آیات قرآنى در اطاعت از خداوند (جل جلاله) و پیامبر صلی الله علیه وسلم

از قرآن کریم - آیات قرآنى در اطاعت از خداوند (جل جلاله) و پیامبر صلی الله علیه وسلم

قرآن


(الحمدُللَّهِ رَبِّ العلمین. الرَّحمنِ الرَّحیم. مَالِکِ یومِ الدّینِ. ایّاکَ نَعبُدُ و اِیّاکَ نَستعین. اِهدِنَا الصِّراطَ المُستقِیم. صراطَ الذینَ أنعمتَ علیهِمْ غَیرِالمَغضوبِ عَلَیهم و لاَالضّالِّین).
… (الفاتحه)
ترجمه: «همه ستایش‏ها مر خدا راست، خدایى که پروردگار عالمیان است، بى اندازه مهربان و نهایت با رحم است، صاحب روز جزاست، تنها تو را مى‏پرستیم و از تو یارى مى‏خواهیم، ما را به راه راست هدایت کن، راه کسانى که برایشان انعام کرده‏اى، نه آنان که برایشان غضب کرده شده و نه گمراهان.
و خداوند (جل جلاله) فرموده است:
(اِنّ‏اللَّهَ رَبِّىُ وَ رَبُّکُم فَاعْبُدُوْهُ هَذا صِراطٌ مُسْتَقِیم). (آل عمران: ۵۱)
ترجمه: «همانا اللَّه (جل جلاله) پروردگار من و پروردگار شما است. بنابراین او را بپرستید، این است راه راست». و خداوند (جل جلاله) فرموده است:
(قُلْ اِنَّنِىْ هَدَانِى رَبِّى اِلى صِراطٍ مُسْتَقِیْم دِیْناً ِقیَماً مِلَّه اِبْرَاهِیْمَ حَنِیْفاً، وَ مَا کَانَ مِنَ‏الْمُشْرِکِیْن. قُل اِنَّ صَلاتِىْ وَ نُسُکِىْ وَ مَحْیَاىَ و مَمَاتِى لِلَّهِ رَبِّ العالَمِین. لاَ شَرِیْک لَهُ و بِذَلِکَ اُمِرْتُ وَ اَنَاَ آَوَّلُ الْمُسْلِمِین). (الانعام: ۱۶۳ – ۱۶۱)
ترجمه: «بگو: همانا پروردگارم مرا به راه راست هدایت کرده، آیین پا برجا و ضامن سعادت دین و دنیا، آیین ابراهیم. همان کسى که از آیین‏هاى خرافى محیط خود روى گردانید و از مشرکان نبود. بگو: نماز و تمام عبادات من و زندگى و مرگ من، همه براى خداوند پروردگار جهانیان است، شریکى براى او نیست، و به همین امر شده‏ام، و من نخستین مسلمانم».
و خداوند (جل جلاله) مهربانى نموده:
(قُلْ یَا أیُهَّا الَّناسُ اِنّىِ رَسُولُ‏اللَّهِ اِلَیْکُمْ جَمِیعاً اَلَّذِى لَهُ مُلْکُ السَّمواتِ وَالْاَرْض، لاَ اِلَه اِلَّا هُوَ یُحْىِ وُ یُمِیْتُ، فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُوْلِهِ النَّبِىِّ الْاُمِىِّ الَّذِى یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ کَلِماتِهِ وَاَتَّبعَوُهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُون). (الاعراف: ۱۵۸)
ترجمه: «بگو: اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم، همان خدایى که حکومت آسمان‏ها و زمین از آن اوست، معبودى جز او نیست، زنده مى‏کند و مى‏میراند، پس ایمان بیاورید به خدا و فرستاده‏اش، آن پیامبر درس نخوانده‏اى که ایمان به خدا و کلماتش دارد و از او پیروى کنید تا هدایت بیابید».
و خداوند تبارک و تعالى مى‏گوید:
(وَ مَا أَرْسَلْنا مِن رَسُولٍ اِلَّا لِیُطاعَ بِاِذْنِ اللَّهِ، وَ لَوْ أَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاؤُوْکَ فَاسْتَغْفِرُواللَّهَ وَ اسْتَغْفِرلَهُمُ الرَّسُوْلَ لَوَجَدُوااللَّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً). (النساء: ۶۴)
ترجمه: «و هر پیامبرى را فرستاده‏ایم، به خاطرى فرستاده‏ایم که از وى به حکم خدا فرمان برده شود، و اگر ایشان آنگاه که بر نفس‏هاى خویشتن ستم روا مى‏دارند نزد تو بیایند و از خداوند مغفرت بخواهند، و پیامبر براى شان مغفرت بخواهد، بدون تردید، خداوند را توبه‏پذیر و مهربان مى‏یابند».
و گفته است:
(یَا أَیُّهَاالَّذِیْنَ آمَنُوا أَطِیعُوااللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ لَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعْون). (الانفال: ۲۰)
ترجمه: «اى کسانى که ایمان آورده‏اید اطاعت خدا و پیامبرش را کنید و از وى در حالى که شما مى‏شنوید سرپیچى ننمایید».
و فرموده:
(وَ أَطِیْعُوااللَّهَ و الرَّسُوْلَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُون). (آل عمران: ۱۳۲)
ترجمه: «و فرمان برید خدا را و پیغمبر را تا بر شما رحم شود.».
و مى‏فرماید:
(وَ أَطِیْعُوااللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ لَاَ تَنَاَزَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِیْحُکُمْ وَاصْبِرُوا، اِنّ‏اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِیْن). (الانفال: ۴۶)
ترجمه: «و اطاعت خدا و پیامبرش را نمایید و نزاع (کشمکش) نکنید تا سست نشوید و قدرت (و شوکت و هیبت) شما از میان نرود و استقامت نمایید که خداوند (جل جلاله) با استقامت کنندگان است».
و مى‏گوید:
(یَا أَیّهُاَ الَّذِیْنَ آمَنُوا أَطِیْعُوااللَّهَ وَ أَطِیْعُوا الرَّسُوْلَ وَ اُولِى الْاَمْرِ مِنْکُم، فَاِنْ تَنَازَعْتُم فِىْ شَىٍ‏ء فَرُدُّوْهُ اِلَى‏اللَّهِ وَالرَّسُولِ اِنْ کُنْتُمْ تُؤمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ، ذَلِکَ خَیْرٌ وَّ أحْسَنُ تَأوِیْلاً) (النساء: ۵۹)
ترجمه: «اى مؤمنان! از خداوند اطاعت کنید و از پیغمبر و صاحبان امر اطاعت نمایید، و اگر در چیزى اختلاف نمودید آن را به خدا و پیغمبر برگردانید، اگر به خدا و روز رستاخیر ایمان دارید، چون انجام این کار بهتر و نیکوتر است».
و خداوند تبارک و تعالى فرموده است:
(اِنَّمَاَ کَاَنَ قَوْلَ المُؤمِنِینَ اِذَا دُعُوا اِلَى‏اللَّهِ و رسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أن یَقُولُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنا، وَ أولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُون. وَ مَنْ یُطِعِ‏اللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ یَخْشَ‏اللَّهَ وَ یَتَّقْهِ فَأوُلِئکَ هُمُ الفَائِزُون). (النور: ۵۲ -۵۱)
ترجمه: «مؤمنان هنگامى که به سوى خدا و رسولش دعوت شوند تا میان آنان داورى کند، سخنشان تنها این است که مى‏گویند: شنیدیم و اطاعت کردیم. و هر کس خدا و پیامبرش را اطاعت کند و از پروردگار بترسد و از مخالفت فرمانش بپرهیزد آن‏ها رستگارند».
و فرموده:
(قُل أَطِیعُوااللَّهَ وَ أطِیْعُوا الرَّسُوْلَ، فَاِنْ تَوَلَّوا فَاِنَّمَا عَلَیْهِ مَا حُمِّلَ و عَلَیْکُمْ مَا حُمِّلْتُم، وَ اِنْ تُطِیْعُوهُ تَهْتَدُوا، وَ مَا عَلى الرَّسُولِ اِلَّا البَلاغُ المُبِینِ. وعَدَاَللَّهُ الَّذِیْنَ آمنوا مِنکُم و عَمِلُوا الصَّالحاتِ لِیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِى الارضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِم، وَلَیُمِکَّنَنَّ لَهُم دِیْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضى لَهُمُ، وَلَیُبَدِّلنَّهُم مِن بَعدِ خَوفِهِمْ أمناً، یَعْبُدُوْنَنِىْ لَایُشرِکُوْن بِى شَیْئاً، وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأوُلئِکَ هُمُ الْفَاسِقُوْنَ. وَ أَقِیْمُو الصَّلَاه و آتُوالَّزکَاَه وَ أَطِیْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُوْن). (النور: ۵۶ – ۵۴)
ترجمه: «بگو! اطاعت خدا و اطاعت پیامبرش را بکنید، و اگر سرپیچى کنید پیامبر مسؤول اعمال خویش است و شما مسؤول اعمال خود. امّا اگر از او اطاعت کنید، هدایت خواهید شد، و بر پیامبر چیزى جز ابلاغ آشکارا نیست. خداوند به کسانى که از شما ایمان آورده‏اند و اعمال صالح انجام داده‏اند وعده مى‏دهد که آنها را قطعاً خلیفه روى زمین خواهد کرد، همان گونه که پیشینیان را خلیفه‏ى روى زمین نمود و دین و آیینى را که براى آنها پسندیده پابرجا و ریشه دار خواهد ساخت و خوف و ترس آنها را به امنیت و آرامش مبدّل مى‏کند، آن چنان که تنها مرا مى‏پرستند و چیزى را براى من شریک نمى‏سازند. و کسانى که بعد از آن کافر شوند، فاسق اند. و نماز را بر پا دارید و زکات را بدهید و رسول (خدا) را اطاعت کنید تا مشمول رحمت (او) شوید».
و همچنین گفته است:
(یَا اَیُّهَاالَّذِیْنَ آمَنُوا اَتَّقُوااللَّه وَ قُوْلُوا قَوْلاً سَدِیْداً یُصْلِحْ لَکُمْ أَعْمَالَکُم وَ یَغْفِرْلَکُم ذُنُوْبَکُم، وَ مَنْ یُطِعِ‏اللَّهَ و رَسُوْلَهُ فَقَدْ فَاَزَ فَوْزاً عظِیماً) (الاحزاب: ۷۱ -۷۰)
ترجمه: «اى مسلمانان از خدا بترسید و سخن استوار بگویید، تا کردارهاى شما را برایتان اصلاح سازد، و گناهان تان را براى شما بیامرزد، و هر کس که از خدا و پیامبرش اطاعت کند به کامیابى بزرگى دست یافته است».
و خداوند تبارک و تعالى فرموده است:
(یَا اَیُّهَا الَّذِیْنَ آمَنُوا اسْتجِیْبُوا لِلّهَ وَ لِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیْکُمْ وَ اعْلَمُوا أَنّ‏اللَّهَ یَحُوْلُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ اِلَیْهِ تُحْشَرُوْن). (الانفال: ۲۴)
ترجمه: «اى کسانى که ایمان آورده‏اید، دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامى که شما را به سوى چیزى مى‏خواند که مایه حیات تان است. و بدانید که خداوند میان انسان و قلب او حایل مى‏شود و این که همه شما نزد او (در قیامت) جمع خواهید شد».
و خداوند (جل جلاله) مى‏گوید:
(قُلْ أَطِیْعُوااللَّهَ وَ الرَّسُوْلَ فَاِنْ تَوَلَّوا فَاِنْ‏اللَّهَ لَایُحِبُّ الْکافِرِیْن). (آل عمران: ۳۲)
ترجمه: «بگو: خدا و پیامبر را اطاعت کنید. اگر روى گردانیدند، خداوند کافران را دوست نمى‏دارد».
و فرموده است:
(مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أطَاَعَ اللَّهَ، وَ مَنْ تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاکَ عَلَیْهِمْ حَفِیْظاً). (النساء: ۸۰)
ترجمه: «کسى که از پیغمبر اطاعت کند، اطاعت خدا را کرده، و هر کسى اعراض کند، ما تو را بر آنان نگهبان نفرستاده‏ایم».
و فرموده است:
(وَ مَنْ یُطِعِ‏اللَّهَ وَ الرَّسُوْلَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِیْنَ اَنْعَمَ‏اللَّهُ عَلَیْهِمُ مِنَ النَّبِیِّیْنَ وَالصِّدِّیْقِیْن وَالشُّهَدَاءَ وَالصَّالِحِیْن، وَ حَسْنَ أوُلئِکَ رَفِیْقاً. ذلِکَ الْفَضلُ مِنَ اللَّهِ، وَ کَفى بِاللَّهِ عَلِیْماً). (النساء: ۷۰ -۶۹)
ترجمه: «هر کسى که از خدا و پیامبر اطاعت نماید، آنان با کسانى اند که خداوند بر آنان انعام کرده، (و آنان عبارت اند) از: پیامبران، صدیقان، شهیدان و نیکوکاران، و رفاقت آنان بهتر و نیکوست، این فضلى است از جانب خدا، و خدا به عنوان عالم کافى است».
و خداوند مى‏فرماید:
(وَ مَنْ یُطِعِ‏اللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ یُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِىْ مِنْ تَحْتِهَاالْاَنَهارِ خَالِدِیْنَ فِیْهَا، وَ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیْم. وَ مَنْ یَعْصِ‏اللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ یَتَعَدَّ حُدُوْدَهُ یُدْخِلْهُ نَاراً خَالِداً فِیْهَا وَ لَهُ عَذَابٌ مُهِیْن). (النساء: ۱۴ -۱۳)
ترجمه: «و هر کسى حکم خدا و پیامبرش را اطاعت کند، وى را در باغهایى که از زیر آن جوى‏ها در جریان اند، داخل مى‏گرداند، و آنان در آنجا جاویدان مى‏باشند، و این است کامیابى بزرگ. و کسى که خدا و پیامبرش را نافرمانى کند و از حدود او تجاوز کند او را در آتش مى‏اندازد، و او در آنجا جاویدان مى‏باشد، و برایش عذات ذلّت آور است».
و خداوند فرموده است:
(یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْاَنْفَال، قُلِ الْاَنْفَالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُوْلِ، فَاَتَّقُواللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاَت بَیْنِکُمْ، وَ اَطِیْعُوااللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ اِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِین. اِنَّمَا المُؤْمِنُونَ الَّذِیْنَ اِذا ذُکِرَاللَّهُ وَ جِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَ اِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیاتُهُ زَادَتْهُمْ اِیْمَاناً وَ عَلى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ. اَلَّذِیْنَ یُقِیْمُوْنَ الصَّلاه وَ مِمَّا رَزَقْنَا هُمْ یُنْفِقُون. أوُلئِکَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقاً، لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَه وَ رِزْقٌ کَرِیْم) (الانفال: ۴ – ۱)
ترجمه: «از تو درباره غنایم مى‏پرسند، بگو: غنایم مخصوص خدا و پیامبر است، بنابراین از خدا بترسید و میان برادرانى که با هم ستیزه دارند، آشتى دهید و از خدا و پیامبرش اطاعات کنید، اگر ایمان دارید. مؤمنان تنها کسانى هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دل‏هاى شان ترسان و هراسان مى‏گردد، و هنگامى که آیات او بر آنان خوانده شود، ایمان شان افزوده مى‏گردد، و تنها بر پروردگارشان توکّل دارند. آنها که نماز را برپا مى‏دارند و از آنچه به آنها روزى داده‏ایم انفاق مى‏کنند. اینان مؤمنان حقیقى هستند، براى شان درجه هایى نزد پروردگار شان هست و براى آنها آمرزش و روزى نیکو و با عزّت است».
و گفته است:
(وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بَعْضُهُم أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ، یَأمُرُوْنَ بِالْمَعْروُفْ، وَ یَنْهُوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ، وَ یُقِیْمُوْنَ الصَّلاَه، وَ یُؤْتُوْنَ الزَّکاه، وَ یُطِیْعُوْنَ‏اللَّهَ وَ رَسُوْلهُ، اُولئِک سَیَرْحَمُهُمُ اللَّهُ، اِنّ‏اللَّهَ عَزِیْزٌ حَکِیْم). (التوبه: ۷۱)
ترجمه: «و مردان و زنان مؤمن ولى (و یار و یاور) یکدیگراند، امر به معروف و نهى از منکر مى‏کنند، نماز را برپا مى‏دارند و زکات را مى‏پردازند و خدا و رسولش را اطاعات مى‏نمایند، خداوند به زودى آنها را مورد رحمت خویش قرار مى‏دهد، خداوند توانا و حکیم است».
و خداوند تبارک و تعالى مهربانى نموده:
(قُلْ اِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ‏اللَّهَ فَاَّتِبُعْوِنى یُحْبِبْکُمُ‏اللَّهُ وَ یَغْفِرْلَکُمْ ذُنُوُبَکُمْ، وَاللَّهُ غَفُوْرٌ رَحِیْم). (آل عمران: ۳۱)
ترجمه: «بگو: اگر خدا را دوست مى‏دارید، از من پیروى کنید، تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان تان را بیامرزد، و خدا آمرزنده و مهربان است».
و خداوند تبارک و تعالى مهربانى نموده است:
(لَقَدْ کاَنَ لَکُمْ فِى رَسُوْلِ‏اللَّهِ أُسْوَه حَسَنَه لِمَنْ کاَنَ یَرْجُوْااللَّهَ وَ الْیَوْمَ الآخِرَ وَ ذَکَراللّهَ کَثَیْراً).(الاحزاب: ۲۱)
ترجمه: «براى شما در زندگى، رسول خدا و تعلیم وى سرمشق نیکویى است، البته براى آنکه امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارد، و خدا را بسیار یاد مى‏کند».
و خداوند تبارک و تعالى گفته است:
(وَ مَآ اَتاکُمُ الرَّسُوْلَ فَخُذُوْهُ وَ مَانَهَاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا). (الحشر: ۷)
ترجمه: «آنچه را پیامبر خدا براى شما آورده بگیرید و اجرا کنید، و آنچه را از آن نهى کرده خوددارى نمایید و باز ایستید».


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *