مطالعات اسلامی

باران و برف چرا نمی بارد؟

نویسنده: عبدالحق حبیبی صالحی

مدتی است که از برگ ریزی پاییز برآمدیم و در فصل زمستان درآمدیم، و همین اکنون در قعر زمستان قرار داریم، ولی نه بادی است و نه آن سرما های زمستانی و نه آن برف و باران ها.

روی هم رفته به بلاها و مشکلات متعددی گرفتار آمده ایم، مشکل کم آبی، و حتا بی آبی، کثرت مکروب، بیماری های گوناگون مکروبی، خشک سالی، قحطی و مشکلات دیگری.

پس چرا برف و باران نمی بارد؟

هواشناسان طبق سنجش های بشری نظریه پردازی ها اند، از جمله گرم شدن هوای زمین، زیاد شدن آلاینده های جوی، آلودگی هوا، ریز گردها، هوا ویزها، موقعیت خاص اقلیمی و … این ها پاسخ هایی است که ما درصدد انکار آنها نیستیم. اما بیایید به علت اصلی توجه کنیم و اذهان خویش را بدان متوجه بسازیم.. علتی که بس مهم است و مقام علت العلل را دارد و در هیاهوی دنیاگری و مادی گری کمتر به چشم می آید، توجه و سنجشی که  در بحث های اتو کشیده کارشناسان آب و هوا هیچ یافته نمی شود.

آری، ما باورمندایم که این همه داشته های جهان هستی در دست قدرت ذاتی است که موثر در تمام اشیاء است و همه چیز به فرمان او می چرخد.

انسان پدیده بریده نیست، بلکه با این ذات در ارتباط است و محیط اطرافش در او موثر است، به همین گونه اعمال و رفتار انسان هم در جهان اطرافش موثر است؛ اگر نیک کردیم، خوبی می بینیم و اگر بد کردیم،  بدی می بینیم، آنجا که می فرماید:

للذین أحسنوا الحسنى

و

و جزا سیئه سیئه مثلها

بر این اساس اگر بد کردیم، شک نکنیم که ابر و باد و مه و خورشید و فلک هم رفتارشان با ما بد و قهرآمیز خواهد شد.

بناء خدا را شکر کنیم که به جای باران، سنگ از آسمان نمی بارد. پس متیقن باشیم که این مصایب و بلا ها نتیجه شآمت اعمال ماست و این نبود برف و باران به سبب گناهان ماست،  الله متعال می فرماید:

«ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ»؛ (خدا [در عذاب کردنشان‏] به آنان ستم نورزید، بلکه آنان همواره [با مرتکب شدن به انواع گناهان‏] به خودشان ستم مى‏کردند.)

اگر مومن واقعی باشیم و در داخل چوکات اطاعت، فرمان ببریم، خداوند دروازه های برکات آسمان و زمین را به روی ما می گشاید.
آنجا که می فرماید:

و لو أن أهل القرى آمنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الأرض.

(اگر ساکنان دهات و قری ایمان و از خدا باک داشته باشند، حتماً بروی شان در های برکات آسمان و زمین را می گشاییم.)

اگر ما رحمت و رضایت خدا را کسب می کردیم، خدا هم رحمتش را ذره ای از ما دریغ نمی کرد. بارندگی مناسب و به موقع یکی از الطاف و برکات بی شمار خداوند عالَم برای مردم است.  ولی با این دنیای از منجلاب گناهان چه توقعی از رحمت خدا می توان داشت؟

گناهان که خشم خدا را ببار آورده است، و قهر و غضب او تعالی را به حرکت آورده است.

اگر زکات فرض ترک شود

و اگر کشاورزان و مالداران پرداخت زکات را نادیده بگیرند.

و اگر زمین بیچارگان غصب شود،

و اگر فاحشه خانه ها بیشتر ایجاد شود،

و اگر خون ضعیفان مکیده شود

و اگر خون مردم به خاک یک سان شود.

و اگر خانه ها به جای کانون مهر و عاطفه  به رستورانت غذا خوردن تبدیل شوند.

و اگر احکام الهی بجای عبادت به رسم و عادت مبدل شود.

و اگر شئونات اسلامی به عنوان تشریفات  انجام شود و عملا از آن خبری نباشد.

و اگر رشوت به شیرنی و حرام به حلال تغییر صورت پیدا کند.

بلی واقعا از رحمت و توجه و رضایت خداوند هیچ توقعی نیست؟

واقعا در این حال بجای باران قهر و خشم خدا می بارد.

ابن عباس رضی الله عنه می فرماید:

اذا رایت المطر قد قحط، فاعلم ان الزکات قد منعت. (شعب الایمان) (وقتی که باران بسته شد، بدان که پولداران زکات نداده اند. )

ابوامامه باهلی رضی الله عنه روایت می کند که:

ما مطر قوم إلا برحمه، و لا قحطوا الا بسخطه. (باران با رحمت خدا سرازیر می شود و در نتیجه خشم خدا قحطی فرا می رسد. )

ابن عباس رضی الله عنهما روایت می کند که:

خمس بخمس. ………و لا منعوا الزکات الا حبس عنهم المطر. (طبرانی) (پنج چیز در مقابل پنچ چیز می رسد…….. پنجم اینکه: هرگاه سرمایه داران زکات را ادا نکردند،  باران بروی مردم بسته می شود. )

راه جبران این کج روی ها و تخلفات از چارچوب نظام الهی، بازگشت از بی راهه به راه اصلی است.

برگشت به دامان دین است.

برگشت به دامان عطوفت خداوند متعال است.

برگشت از گناه بسوی اطاعت و فرمانبرداری و بندگی صادقانه است.

وقتی که ما خدایی شدبم

سر تا قدم فرمان بر آیین او شدیم.

وو……….

آنگاه وعده خدا هم محقق می شود که فرمود: درهای برکت را از زمین و آسمان به روی شما می گشایم.

«وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ »؛ و (اگر اهل شهرها و آبادى‏ ها ایمان ‏آوردند و پرهیزکارى پیشه ‏کنند، یقیناً [درهاىِ‏] برکاتى از آسمان و زمین را بر آنان مى‏ گشاییم‏.)

بیایید خدای را که با تخلفات و گناهانمان به خشم آورده ایم، با طاعت و بندگی حقیقی مان خوشنودش کنیم و دست از گناه برداشته رحمت او تعالی را به خود متوجه بسازیم تا از انواع خیرات و برکات دنیا و آخرت بهره مند گردیم.

نمایش بیشتر

عبدالحق حبیبی صالحی

* فارغ التحصیل مدارس دینی پاکستان * استاد دارالعلوم عربی کابل * استاد در دانشگاه های خصوصی و ... * دبیرکل مجمع مدارس عربی افغانستان * نویسنده * مترجم

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × 2 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن