بی توجهی دعوتگران نسبت به تربیت فرزندان؛ نشانه‌ها، عوامل و راه حل

dawatgaran - بی توجهی دعوتگران نسبت به تربیت فرزندان؛ نشانه‌ها، عوامل و راه حل


نوشته: عبدالحمید بلالی

ترجمه: عبدالخالق احسان

تعریف:

بسیاری از دعوتگران در حرکت اسلامی زیاد مشغول امور دعوت بوده و در کار‌های روزانه شان به امور دعوتی غوطه ور اند و از تربیه اسلامی فرزندان شان غافل می‌شوند. فرزندان شان روزانه به رشد و نمو می‌رسند و ناگهان متوجه می‌شوند که فرزندان شان دچار انحراف گردیده اند.

نشانه‌ها:

۱- سلوک انحرافی فرزندان.

۲- تلفظ برخی الفاظ غافلگیر کننده و نا بجا.

۳- همراهی با دوستان ناباب.

۴- ارتکاب برخی تصرفات غیر اسلامی.

۵- عدم علاقه فرزندان به همراهی انسان‌های نیکوکار.

۶- بی علاقه گی فرزندان نسبت به شنیدن درس‌های دینی.

۷- تنبلی فرزندان در ادای عبادت‌ها و به خصوص نماز.

عوامل:

۱- عدم توازن بین خواسته دعوت و خواسته‌های خانواده.

۲- اعتماد محض بر تربیه مؤسسات دعوتی.

۳- اعتماد زیاد و افراطی نسبت به فرزندان.

۴- تنها اعتماد به مادر.

۵- واضح نبودن اصل اولویت‌ها.

۶- فارغ نکردن جماعت افراد را که گاهی به تربیه فرزندان شان اهتمام ورزند.

۷- متبارز بودن این فرد و نیاز شدید جماعت به او.

۸- نبود توازن مکلفیت‌ها در جماعت و ترکیز بر برخی و فراموشی برخی دیگر.

۹- عدم درک خطرات امور خارجی تأثیرگذار بر فرزندان.

۱۰- عدم درک اهمیت این مسئله و نبود برنامه ی که این خالیگاه را پر کند.

۱۱- اهتمام به برخی فرزندان و بی توجهی به دیگران.

۱۲- مشغولیت به امور دنیوی بر علاوه امور دعوتی و نداشتن وقتی که برای فرزندان اختصاص دهد.

راه حل:

۱- بر جماعت‌های اسلامی لازم است در برنامه‌های شان به این مسئله ترکیز کرده و برخی از اوقات را برای معالجه این مشکل اختصاص دهند.

۲- تخصیص برخی روز‌ها به صورت کامل در خدمت فرزندان ( گردش، رستورانت، بازار و…)

۳- اختصاص ساعتی در هفته به بیان خاطرات، درس کوتاه، جلسه گفتگو، بحث در مورد مشخص و این که برای تنظیم این موارد جدولی ترتیب گردد.

۴- اختصاص برخی وعده‌های غذایی همراه فرزندان.

۵- اشتراک فرزندان در فعالیت‌ها و کار‌های روزانه و ترکیز بر همراهی روزانه.

۶- بازی روزانه همراه فرزندان در دوران طفولیت آنها ( صبح یا ظهر و یا شب).

۷- راه اندازی نشست‌های قرآنی همراه فرزندان. ( آموزش یا تلاوت)

۸- شب زنده داری همراه فرزندان ماه یکبار یا دو بار و بیان خاطرات کوتاه توسط فرزندان بزرگتر.

۹- دور کردن فرزند از دوستان ناباب.

۱۰- نباید تنها به مادر اکتفا شود و باید در تربیه فرزندان هر دو پدر و مادر اهتمام بورزند.

۱۱- اندیشه زیاد و عبرت گرفتن از کسانی از فرزندان دعوتگران که دچار انحراف شده اند.

۱۲- ترتیب و تنظیم وقت تا به تمام مسؤولیت‌های رسیدگی صورت گیرد.

۱۳- کم کردن مشغولیت‌های دنیوی.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × سه =