اندیشه و تفکر اسلامیقرآن و علوم قرآنیهمه کتب

تفسیر«جلالین»

تفسیر موجز و ساده و روان بر قرآن کریم است. جلال الدین محلّی، در ابتدا بخش دومِ این تفسیر را، از سوره کهف تا پایان سوره ناس تألیف کرد و سپس به تفسیر بخش نخست (بقره تا پایان اسراء) اقدام نمود. اما متأسفانه، به سبب فوت وی در سال ۸۶۴ هجری، این کار، پس از تفسیر سوره حمد ناتمام ماند. تا آنکه در سال ۸۷۰ هجری، جلال‌الدین سیوطی، بخش ناتمام تفسیر (از بقره تا اسراء) را نوشت و تفسیر سوره فاتحه را که «محلّی» نوشته بود در انتهای همه سوره‌ها قرار داد. لذا نام این کتاب از نامِ مفسرانِ آن گرفته شده است. (جلالین= دو جلال). مفسران در این اثر، بدون درازگویی در بیانِ وجوه صرف و نحو و قرائت و مانند این‌ها، بیشتر کوشیده‌اند تا با تکیه بر روایات مأثور و سنت تفسیریِ گذشته، ترجمه‌ای مفهومی از آیات قرآن ارائه دهند. در اثر حاضر، پس از ذکرِ همه کلمه، عبارت، جمله یا آیه‌ای از قرآن، توضیحی کوتاه درباره معنای واژگانی آن، اختلاف قرائت، ترکیب نحوی، بیان مبهمات و شأن نزول و معنای کلیِ آیه آمده است. ایجاز و سبک این تفسیر را می‌توان با تفاسیر موجزی چون «جواهر الثمین فی تفسیر القرآن المبین» (اثر سید عبدالله شُبَّر) و «تفسیر فرید وجدی» مقایسه نمود

 

مشخصات کتاب

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

۲ دیدگاه

  1. سلام علیکم.بخاطر کتاب های خوبتون ممنون فقط ی نکته در معرقی کتاب تفسیر جلالین شما تفسیر سوره های کهف تا ناس رابه محلی و بقره تا کهف را به سیوطی نسبت داده ید ک در مقدمه مترجم در ابتدای کتاب این مطلب برعکس می باشد لطفا بازنگری کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
رفتن به نوارابزار