تفنگت را زمین بگذار برادر!

  • توسط دکتر امان الله تمنده‌ رو
  • ۴ ماه قبل
  • یادداشت
  • ۲۹۷ بازدید
  • ۰
قتل


نویسنده: دکتر امان الله تمنده رو

✳️بسیار گفته و شنیده ایم که بخشی از مردم سیستان و بلوچستان به مرگ طبیعی نمی میرند! آنها یا در تصادفات جاده های نا ایمن و رانندگی های خطرناک می میرند،یا در درگیری های طایفه ای کشته می شوند،یا بر اثر بیماریهای مختلف ناشی از فقر،سوئ تغذیه و سبک نادرست زندگی جانشان را از دست می دهند،یا هنگام فرار خودروهای سوخت کش به تیر غیب ماموران انتظامی گرفتار می شوند و یا با جرم حمل مواد مخدر اعدام می شوند.این است سرنوشت زندگی و مرگ بخش عظیمی از جامعه ما.

✳️پنجشنبه گذشته طی حادثه ای خونبار یکی از علمای روشنفکرو دلسوز استان بر اثر تیر اندازی افراد ناشناس در شهر خاش به شهادت رسید.مولوی عبدالشکور کرد تحصیلات دانشگاهی هم داشت و دندانپزشک بود.او انسانی فرزانه، مومن،دردمند نسبت به جامعه و علاقمند به فعالیتهای حزبی و مشوق فعالیتهای سیاسی و اجتماعی زنان بود.امری که او را متفاوت از برخی دیگر از علمای دینی نشان می داد.ترور مولوی عبدالشکور را به اختلافات طایفه ای نسبت می دهند.امری که هنوز به اثبات نرسیده و مسوولان امنیتی و قضایی باید ابهامات این فاجعه را مشخص کنند.

✳️سبک زندگی طایفه ای و عشیره ای مردم استان و رقابت ها،اختلافات و برتری جویی های ناشی از آن،نگهداری و بکارگیری اسلحه را در برخی طوایف رایج کرده و این امر باعث شده وقت و انرژی زیادی از فرمانداران و بخشداران و نیروهای امنیتی و انتظامی صرف حل و فصل اختلافات طایفه ای و ممانعت از درگیری قبایل با یکدیگر شود.انرژی ای که می تواند صرف مسایل اقتصادی و رشد و توسعه ی استان شود.از طرف دیگر طرح هایی چون ایجاد بسیج طوایف و دسته های رزمی باعث افزایش تعداد سلاح در دست مردم شده است.رواج سلاح بجای وفور قلم و توجه به علم و دانش باعث ترویج داشتن اسلحه شده و بعنوان یک ارزش تلقی شود.جوانان تصاویر اسلحه به دست خود را بدون ترس و واهمه در شبکه های اجتماعی منتشر و به آن افتخار می کنند در حالیکه همه میدانیم از لوله اسلحه چیزی جز مرگ و نابودی خانواده ها خارج نمی شود و هر سال تعداد زیادی از جوانان و بخصوص افراد نخبه طوایف در درگیری ها و انتقام جویی های طایفه ای جان خود را از دست می دهند.افرادی که اغلب سرمایه های انسانی و فکری جامعه هستند و متاسفانه بدلیل همین ارزشمند بودنشان قربانی ترورهای کور طایفه ای قرار میگیرند.برای برون رفت از این وضعیت و خلع سلاح جامعه بلوچستان و بازگشت امنیت و سرمایه همه باید بفکر باشند،جلسه و تصمیم بگیرند و آنرا اجرایی کنند.برای مشارکت در این امر به شخصه راهکارهای زیربه نظرم می رسد شاید اندکی موثر باشد:

✳️هر کدام از ما که در خانه یا مخفیگاهش سلاحی دارد حتی اگر آن را برای محافظت از خود تهیه کرده، سلاحش را معدوم یا به ارگان‌های امنیتی و انتظامی تحویل دهد. اگر کسی قصد کشتن ما را داشته باشد اسلحه ی داخل چمدان یا زیر صندلی خودرو،ما را نجات نمی دهد. مرگ و زندگی همه ما در دست خداست. کشته شدن به دست ظالم و شهید شدن بهتر است از کشتن دیگران و ظالم بودن!

✳️سپاه و بسیج هم دست به کار شوند و سلاح‌هایی که در قالب بسیج طوایف و دسته رزمی به مردم داده اند را پس بگیرند.این عزیزان برای استفاده از مردم بلوچ در تامین امنیت آنها را رسما استخدام کنند تا در قبال لباس و سلاح نظامی ای که در اختیارشان قرار میگیرد مسوولیت پذیر تر باشند و خدای ناکرده از اسلحه استفاده ی نابجا ننموده و در انتقام گیری های طایفه ای از آن استفاده نکنند.

✳️همه ما تلاش کنیم کارکردهای سیستم طایفه ای را اصلاح کنیم.بجای استفاده از قوه قهریه و اتحاد منفی طایفه در انتقام گیری ها،بیاییم متحد شویم و افراد کم بضاعت اما با استعداد طایفه را برای تحصیلات عالیه تشویق و حمایت مالی کنیم.ازدواج جوانان طوایف را با کمک مالی میسر و در یافتن شغل حمایتشان کنیم.بسیاری از جرایم و جنایات با پشتوانه و حمایت طایفه انجام میگیرد و مجرمین پس از دستگیری با حمایت برخی سران طوایف و پا درمیانی آنان سریعا آزاد و با اعتماد به نفس بیشتری مجددا دست به جنایت می زنند.شاید لازم باشد کل نظام طایفه ای را بهم بزنیم! حتی اگر شده اسم فامیلی مان را عوض کنیم.زهی زهی را کنار زده و شهروندی عادی از جامعه ایرانی شویم.در جهان امروز هر کس مسوول اعمال خودش است نه عملکرد طایفه اش.قرار نیست شهروندان شرافتمند فقط بدلیل تعلق به یک طایفه در انتقام جویی ها کشته شوند.

✳️نهایتا اینکه تامین امنیت تنها با اسلحه و قوه قهریه میسر نیست.امنیت با اقتصاد و معیشت مردم ارتباط مستقیمی دارد.وضعیت اقتصادی استان بحرانی است. مسوولان استان استفاده از مرز و داد و ستد و تجارت مرزی را تسهیل کنند تا هم اقتصاد رونق گرفته و اقلام وارداتی ارزان شود،هم بخشی از جوانان سرگرم کار و کاسبی شوند و برای لقمه ای نان به فکرسرقت، قاچاق،آدم ربایی و ترور نیافتند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه − چهار =