دسته‌بندی نشده

تقوا نداریم که آرام نداریم

👈 احمد اظطراب دارد، محمود انسان تشویشی و اندک رنج است، این خواهر، در هر موردی تشویش میکند، آن برادر دیگر، با اندک ترین اشاره ای غمین و غضب میشود…
📍و بالاخره، زمین و آسمان کشورم، به خاک و خون یکسان شده، هر طرف رنگ قرمزِ خون است و بوی و دودِ انفجار و باروت.
👈 چرا آرام نداریم؟ و لو جنگ و زد وخورد هم نباشد، باز هم آرامش خاطر از ما سلب شده است!؟
عزیزان من!
👈 واقیعت امر اینجاست که:
ما اصلاً تقوا نداریم، که آرام نداریم!
👈 تقوا پایه ی اول اخلاق اسلامی و اجتماعی است که آن را تأیید، آشکار و پایه بلند می گرداند و آن را از اراده ی قوی و فضایل یقینی و واجب قرار می دهد.
وقتی میگوئیم، پایه ی اولِ اخلاقِ اسلامی، شاید از خودتان بپرسید! کدام اخلاق اسلامی؟

بلی عزیزان!

👈 کدام اخلاق اسلامی، امروز در کودک، نوجوان، جوان، میانه سال و پیران ما دیده میشود؟
شما را سوگند میدهم تا این سوال را خیلی جدی، با ملاحظه به اطراف تان،  از خودتان بپرسید!
📍بیائید دور نرویم! از خانه و کاشانه ی خودمان شروع میکنیم!
آیا تقوا، همان اخلاق اسلامی که نگهداشتن نفس در برابر آن چه که از آن می ترسد است، در اعضای خانواده ی مان دیده میشود؟
👈 مثلاً « اتّقی فلان بکذا » فلانی از آن چیز پرهیز می کند؛ و بیم از آن را وسیله ی نگهداری از خود قرار می دهد.
آیا این ترس و بیم در میان خورد و بزرگِ اعضای فامیل مان دیده میشود؟
قبل از اینکه پی جواب بگردیم، بهتر است کمی در مورد تقوا و چگونگی آن بدانیم.
👈 تقوا از « ارتقا » یعنی « برحذر بودن » و سلامت ماندن به وسیله ی  چیزی که جلو بیم و ترس آدمی را خواهد گرفت، میباشد.
اما در اصطلاح شرع و عقل،  خویشتن داری از آن چه که عیب آورد و آن را در معرض سرزنش و عذاب قرار دهد.
👈 و این نگهداشتن هم به وسیله ی ترک اسباب و ناخشنودی و کیفر و به جای آوردن واجبات رهایی بخش است که انسان را به سوی نعیم سرمدی و پاداش اعمال سوق می دهد، و این ها هم زمانی تکمیل می شود و به اتمام می رسد که قسمتی از چیزهای مباح « احتیاطاً» ترک گردد.
👈 اینجا گفتیم مباح! اما امروز چنین نیست!
امروز مردم به مباح چی که حتی به گناهان کبیره، اهمیتی نمیدهند و حرام ها را حلال کرده اند و هی به قیاس خود شان از آن لذتِ میبرند.
حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم به این اشاره دارد که :
🔹« حلال معلوم است و حرام معلوم، و میان این دو، چیزهایی همانند و مشکوک وجود دارد که بسیاری از مردم آن را ترک نخواهند کرد.
و هر کس از چیزهایی مشکوک حذر نماید، « در واقع » دین و نیک نامی خویشتن را « از آلودگی و بد نامی » تبرئه کرده و محفوظ داشته است و هر که در آن بیفتد و به آن بپردازد، ( قطعاً) در کار حرام افتاده؛
📍مثالش همانند چوپانی است که : ( گله را ) پیرامون مزرعه و جای منوع و قرقی بچراند، (هیچ ) بعید نیست که ( به عمد یا سهو ) به آن جا آسیب نرساند.
بیدار باش! که هر کس ( برای خود ) قرق و مزرعه ای دارد؛ و بی تردید قرق خداوند نیز نزدیکان و مقربان اوست.
بدان که: در وجود انسان، پاره گوشتی است، هرگاه اصلاح شد، همه اعضا اصلاح خواهد شد و اگر تباه گشت تمام اعضا ( به تبع آن ) تباه و فاسد می گردد؛
هان! آن ( پاره گوشت) قلب است. »
👈 از این گفتار زیبا وبا ارزش بهترین آدم و عالم نتیجه می گیریم که:
👈 تقوای کامل پرهیز از شبهات است که به پاکی و صفائی قلب از وسواس و خواسته های نفسانی و به پاکی حواس و ذهن و روان از پلیدی ها، ارتباط دارد و بی گمان این پاکی سرآغاز همه نیکی ها و اخلاق پسندیده و اساس فضایل و امثال آن خواهد بود.
📍وقتی روح و روان، ذهن و قلب، هوش وفکر، همه از پلیدی ها، زشتی ها، بدبینی ها، غرورها و تکبر های بیجا، خودستائی ها و دیگر بدی ها پاک شد، آن وقت آرامش در قلمرو وجود انسان برقرار میشود.
زمانیکه انسان از چنین آرامشی برخوردار است، دیگر او زیر بار وسوسه ها و تشویش های خورد و بزرگ نمیرود، و نه هم کسی توان اغوای او را دارد.
این مثال یک فرد با تقوای است. فردی که توانسته خودش را با لباس تقوا بیاراید و قلمرو وجود، روح و روان خودش را از وساوس و دسیسه های اهریمن حفظ کند.
همینگونه، اگر در یک ناحیه، روستا، قریه، شهرک، و آهسته آهسته در یک جامعه، همه بتوانند از عهده ی خرید این لباس زرِه برآیند و آن را به تن کنند، همه درد ها مداوای شده، تمام ناآرامی ها و بد امنی ها به آرامش همگانی مبدل میشود.
چون واژه ی « تقوی » با توجه به تقدم و تأخر حروف اصلی آن از سه حرف (ق، و، ی ) ترکیب شده، که هر کدام به معنای خاصی اشاره می کند؛

مثلاً :

« ق » به معنی قدرت مادی و معنوی،
« و » به معنی وقایت در مفهوم صیانت و امنیت.
و « ی »، اشاره به دوری و بر حذر بودن است که قرآن کریم در مورد چنین می فرماید:
💥« ‏یَا یَحْیَى خُذِ الْکِتَابَ بِقُوَّهٍ وَآتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا‏ » مریم/۱۲
🔹« ‏ هنگامی که یحیی متولّد شد و بزرگ گردید و به سنّ رشد رسید ، خطاب بدو گفتیم :
ای یحیی ! کتاب ( تورات ) را با قوّت و ( قدرتِ هرچه تمام‌تر ) برگیر ( و با جدّ و جهدِ هرچه بیشتر بدان عمل کن ) . ما در کودکی بدو بینش ( دینی و فهم احکام الهی موجود در تورات ) دادیم . »
👈 آیا افراد کنونی جامعه، با نیروی قلبی و تلاش برای عمل به قرآن، همانطوریکه قرآن بدان اشاره میکند، اقدام کرده اند؟
📍الله سبحانه وتعالی اگر به حضرت یحیی علیه السلام، قدرت بینش و فهم را در کودکی اعطأ کرده بود، به امتِ حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم، معجزه ی کتابش را اعطأ نموده که با خوانش، تدبر و عمل بدان، بینش و فهمِ امت بهبود یافته، تقوا و ثبات شان بیشتر میشود.
👈 وقتی، کتاب مقدسی را که مالامال از فیوض الهی و اعجاز معنوی است، کنار میگذاریم و آن را با خرافه ها، بدعات، رسوم پوچ و بیمعنی، برنامه های بیمار کننده ی قلب (تلوزیون، رادیو، موسیقی و لهو ولعب ) تعویض میکنیم، فکر میکنید، تقوا را هنوز با خود داریم!؟
نخیر عزیز،هرگز نه!
👈 با کنار گذاشتن قرآن و سنت، تقوا از قلمرو وجود انسانها و باغ و راغ مان کوچ میکند و قافله ی بدبختی ها، نا امنی ها، درد ها و رنج ها، با شتران غول پیکر و بار های سنگینِ وسوسه ها و پریشانی هایش در هر گوشه و کنارِ جامعه لنگر انداخته، قلب ها و کوچه ها را مسکنِ ابدی اش میسازد.
👈 فلانی ولد فلانی، مسلمان زاده، ولی از تقوی و ایمان کامل در او خبری نیست، و بد تر از این، تعداد اینچنین اشخاص روز به روز در جامعه روبه افزایش است.
👈 یکی، ایمانش را بنام غسل تعمید با آبِ نام نهاد مقدس به کشیشان خارجی میفروشد، و دیگری خاکِ وطنش را با سؤِ استفاده از نام و نشان و هویت اسلام به بیگانگان عرضه میدارد.
👈 اگر در رگ و خون ما تقوا بودی، حالت چنین نبودی!
پس همان است که گفتیم:
📍﴿ تقوا نداریم که آرام نداریم﴾ بلی ﴿ تقوا نداریم که آرام نداریم﴾!
بخش های بعدی این مضمون را از این صفحه، فراموش نکنید!
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن