تقوا

تقوا نداریم که آرام نداریم

👈 احمد اظطراب دارد، محمود انسان تشویشی و اندک رنج است، این خواهر، در هر موردی تشویش میکند، آن برادر دیگر، با اندک ترین اشاره ای غمین و غضب میشود…
📍و بالاخره، زمین و آسمان کشورم، به خاک و خون یکسان شده، هر طرف رنگ قرمزِ خون است و بوی و دودِ انفجار و باروت.
👈 چرا آرام نداریم؟ و لو جنگ و زد وخورد هم نباشد، باز هم آرامش خاطر از ما سلب شده است!؟
عزیزان من!
👈 واقیعت امر اینجاست که:
ما اصلاً تقوا نداریم، که آرام نداریم!
👈 تقوا پایه ی اول اخلاق اسلامی و اجتماعی است که آن را تأیید، آشکار و پایه بلند می گرداند و آن را از اراده ی قوی و فضایل یقینی و واجب قرار می دهد.
وقتی میگوئیم، پایه ی اولِ اخلاقِ اسلامی، شاید از خودتان بپرسید! کدام اخلاق اسلامی؟

بلی عزیزان!

👈 کدام اخلاق اسلامی، امروز در کودک، نوجوان، جوان، میانه سال و پیران ما دیده میشود؟
شما را سوگند میدهم تا این سوال را خیلی جدی، با ملاحظه به اطراف تان،  از خودتان بپرسید!
📍بیائید دور نرویم! از خانه و کاشانه ی خودمان شروع میکنیم!
آیا تقوا، همان اخلاق اسلامی که نگهداشتن نفس در برابر آن چه که از آن می ترسد است، در اعضای خانواده ی مان دیده میشود؟
👈 مثلاً « اتّقی فلان بکذا » فلانی از آن چیز پرهیز می کند؛ و بیم از آن را وسیله ی نگهداری از خود قرار می دهد.
آیا این ترس و بیم در میان خورد و بزرگِ اعضای فامیل مان دیده میشود؟
قبل از اینکه پی جواب بگردیم، بهتر است کمی در مورد تقوا و چگونگی آن بدانیم.
👈 تقوا از « ارتقا » یعنی « برحذر بودن » و سلامت ماندن به وسیله ی  چیزی که جلو بیم و ترس آدمی را خواهد گرفت، میباشد.
اما در اصطلاح شرع و عقل،  خویشتن داری از آن چه که عیب آورد و آن را در معرض سرزنش و عذاب قرار دهد.
👈 و این نگهداشتن هم به وسیله ی ترک اسباب و ناخشنودی و کیفر و به جای آوردن واجبات رهایی بخش است که انسان را به سوی نعیم سرمدی و پاداش اعمال سوق می دهد، و این ها هم زمانی تکمیل می شود و به اتمام می رسد که قسمتی از چیزهای مباح « احتیاطاً» ترک گردد.
👈 اینجا گفتیم مباح! اما امروز چنین نیست!
امروز مردم به مباح چی که حتی به گناهان کبیره، اهمیتی نمیدهند و حرام ها را حلال کرده اند و هی به قیاس خود شان از آن لذتِ میبرند.
حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم به این اشاره دارد که :
🔹« حلال معلوم است و حرام معلوم، و میان این دو، چیزهایی همانند و مشکوک وجود دارد که بسیاری از مردم آن را ترک نخواهند کرد.
و هر کس از چیزهایی مشکوک حذر نماید، « در واقع » دین و نیک نامی خویشتن را « از آلودگی و بد نامی » تبرئه کرده و محفوظ داشته است و هر که در آن بیفتد و به آن بپردازد، ( قطعاً) در کار حرام افتاده؛
📍مثالش همانند چوپانی است که : ( گله را ) پیرامون مزرعه و جای منوع و قرقی بچراند، (هیچ ) بعید نیست که ( به عمد یا سهو ) به آن جا آسیب نرساند.
بیدار باش! که هر کس ( برای خود ) قرق و مزرعه ای دارد؛ و بی تردید قرق خداوند نیز نزدیکان و مقربان اوست.
بدان که: در وجود انسان، پاره گوشتی است، هرگاه اصلاح شد، همه اعضا اصلاح خواهد شد و اگر تباه گشت تمام اعضا ( به تبع آن ) تباه و فاسد می گردد؛
هان! آن ( پاره گوشت) قلب است. »
👈 از این گفتار زیبا وبا ارزش بهترین آدم و عالم نتیجه می گیریم که:
👈 تقوای کامل پرهیز از شبهات است که به پاکی و صفائی قلب از وسواس و خواسته های نفسانی و به پاکی حواس و ذهن و روان از پلیدی ها، ارتباط دارد و بی گمان این پاکی سرآغاز همه نیکی ها و اخلاق پسندیده و اساس فضایل و امثال آن خواهد بود.
📍وقتی روح و روان، ذهن و قلب، هوش وفکر، همه از پلیدی ها، زشتی ها، بدبینی ها، غرورها و تکبر های بیجا، خودستائی ها و دیگر بدی ها پاک شد، آن وقت آرامش در قلمرو وجود انسان برقرار میشود.
زمانیکه انسان از چنین آرامشی برخوردار است، دیگر او زیر بار وسوسه ها و تشویش های خورد و بزرگ نمیرود، و نه هم کسی توان اغوای او را دارد.
این مثال یک فرد با تقوای است. فردی که توانسته خودش را با لباس تقوا بیاراید و قلمرو وجود، روح و روان خودش را از وساوس و دسیسه های اهریمن حفظ کند.
همینگونه، اگر در یک ناحیه، روستا، قریه، شهرک، و آهسته آهسته در یک جامعه، همه بتوانند از عهده ی خرید این لباس زرِه برآیند و آن را به تن کنند، همه درد ها مداوای شده، تمام ناآرامی ها و بد امنی ها به آرامش همگانی مبدل میشود.
چون واژه ی « تقوی » با توجه به تقدم و تأخر حروف اصلی آن از سه حرف (ق، و، ی ) ترکیب شده، که هر کدام به معنای خاصی اشاره می کند؛

مثلاً :

« ق » به معنی قدرت مادی و معنوی،
« و » به معنی وقایت در مفهوم صیانت و امنیت.
و « ی »، اشاره به دوری و بر حذر بودن است که قرآن کریم در مورد چنین می فرماید:
💥« ‏یَا یَحْیَى خُذِ الْکِتَابَ بِقُوَّهٍ وَآتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا‏ » مریم/۱۲
🔹« ‏ هنگامی که یحیی متولّد شد و بزرگ گردید و به سنّ رشد رسید ، خطاب بدو گفتیم :
ای یحیی ! کتاب ( تورات ) را با قوّت و ( قدرتِ هرچه تمام‌تر ) برگیر ( و با جدّ و جهدِ هرچه بیشتر بدان عمل کن ) . ما در کودکی بدو بینش ( دینی و فهم احکام الهی موجود در تورات ) دادیم . »
👈 آیا افراد کنونی جامعه، با نیروی قلبی و تلاش برای عمل به قرآن، همانطوریکه قرآن بدان اشاره میکند، اقدام کرده اند؟
📍الله سبحانه وتعالی اگر به حضرت یحیی علیه السلام، قدرت بینش و فهم را در کودکی اعطأ کرده بود، به امتِ حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم، معجزه ی کتابش را اعطأ نموده که با خوانش، تدبر و عمل بدان، بینش و فهمِ امت بهبود یافته، تقوا و ثبات شان بیشتر میشود.
👈 وقتی، کتاب مقدسی را که مالامال از فیوض الهی و اعجاز معنوی است، کنار میگذاریم و آن را با خرافه ها، بدعات، رسوم پوچ و بیمعنی، برنامه های بیمار کننده ی قلب (تلوزیون، رادیو، موسیقی و لهو ولعب ) تعویض میکنیم، فکر میکنید، تقوا را هنوز با خود داریم!؟
نخیر عزیز،هرگز نه!
👈 با کنار گذاشتن قرآن و سنت، تقوا از قلمرو وجود انسانها و باغ و راغ مان کوچ میکند و قافله ی بدبختی ها، نا امنی ها، درد ها و رنج ها، با شتران غول پیکر و بار های سنگینِ وسوسه ها و پریشانی هایش در هر گوشه و کنارِ جامعه لنگر انداخته، قلب ها و کوچه ها را مسکنِ ابدی اش میسازد.
👈 فلانی ولد فلانی، مسلمان زاده، ولی از تقوی و ایمان کامل در او خبری نیست، و بد تر از این، تعداد اینچنین اشخاص روز به روز در جامعه روبه افزایش است.
👈 یکی، ایمانش را بنام غسل تعمید با آبِ نام نهاد مقدس به کشیشان خارجی میفروشد، و دیگری خاکِ وطنش را با سؤِ استفاده از نام و نشان و هویت اسلام به بیگانگان عرضه میدارد.
👈 اگر در رگ و خون ما تقوا بودی، حالت چنین نبودی!
پس همان است که گفتیم:
📍﴿ تقوا نداریم که آرام نداریم﴾ بلی ﴿ تقوا نداریم که آرام نداریم﴾!
بخش های بعدی این مضمون را از این صفحه، فراموش نکنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده − 8 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن