جایگاه دانش از دیدگاه سلف صالح


جایگاه دانش از دیدگاه سلف صالح

دانش، یک نعمت بسیار بزرگ الهی بوده که رل حیاتی در بخش های مختلف زندگی ایفا کرده و بدون آن، زیست در کره خاکی معنایی نداشته و زندگی بشر، ماهیت حیوانی نیز به خود اخذ می نماید .

سلف صالح جهت یادگیری حدیثی یا مسئله ای از مسائل دینی، به جاهای مختلف درو و نزدیک که مسافت آنها سه شبانه روز و حتی یک ماه می بود، سفر نموده تا درصد علم آنان در حوزه کاری برای ارائه خدمات علمی و مذهبی بهتر به جامعه مسلمانان نیز افزایش یابد .

بزرگان دین، افرادی را که بهره ای از دانش نداشته همچون چهار پایان قلمداد کرده اند . چنانچه امام حسن بصری – رح – در این زمینه می فرمایند :

” لولا العلم، کان الناس کالبهائم ” .

اگر دانش نمی بود، مردم بسان چهار پایان می شدند .

اشخاصی که توجه چندانی جهت فراگیری علم دین نکرده، زیست آنان، شبیه زندگی حیوانات بوده که تفاوت آنچنانی با سایر چهار پایان نیز ندارند .

بدین ترتیب، بایستی آحاد مردم به ویژه قشر طلاب همچون سلف صالح برای فراگیری دانش که سختی های فراوانی را در عرصه فوقانی متحمل شدند، آنان هم میزان تلاش های خود را جهت یادگیری دانش مضاعف نموده تا بهتر در عرصه کاری خود جهت خدمت رسانی حقیقی به خود و جامعه اسلامی گام های مثبت تری نیز بر دارند .

نگارنده : استاد مولانا عبدالله بلوچ – حفظه الله – .

تاریخ :

۵ شوال ۱۴۳۹ ه – ق برابر با ۲۹ خرداد  ۹۷ ه – ش


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب تازه