اخلاق و تربیت

جز تو از کسی نخواهم

خداوندا! اکنون که نیاز لذت با تو بودن را بیش از هر زمان دیگر احساس می‌کنم و اکنون که خود را تشنه دریای احسانت می‌بینم، وجود بی پناهم را برکشتی توکل سوار نموده و به سوی ساحل دعا به حرکت در می‌آورم تا در بندرگاه اجابتت مأوا گیرم و به آرامش برسم. پس از تو می‌خواهم تا زورق زندگانیم را در مسیر یکنواختی روزمرگی رها نکنی و مرا در گرداب بلا و مصیبت دنیا گرفتار نسازی.
خداوندا! بگذار تا سرگشته وادی حیرت تو باشم و تماشای زیبایی هایت مرا محو خود کند.
خدایا! دلی ده تا نام تو،او را به تپش درآورد و یاد تو او را آرامش بخشد.
خدایا! دیوار فاصله و جدایی را بین من و تمام گناهانی که باعث دوری از تو می‌شوند،قرار ده و مرا به درد هجرانت مبتلا کن.
خدایا! ایمان و امیدی عطا کن تا مشکلات و سختی‌ها را آسان کند و مرا از صراط تو منحرف نسازد.
خداوندا! مرا از دنیا به اندازه‌‌ای که فریفته آن نشوم بهره مند کن و آخرت را وعده گاه دیدار من با خودت و جایگاهی نیکو برای آسایشم قرار ده.
خداوندا! مرا در هنگام معصیت تنها مگذار تا مبادا با تکرار گناه بر انجام آن جسارت ورزم و موجبات ناخشنودی تو را فراهم کنم.
خداوندا! بر ضعفم آگاهی و بر بی صبری و ناشکیبایی‌ام بینایی. پس بر ضعیفی که جز تو کسی را ندارد رحم آور و دری را که روزنه‌های امیدش به سوی تو باز می‌شوند روی او مبند.
خدایا! عذر مرا بپذیر و در هنگام گرفتاری‌ها دستگیری ام فرما.
خدایا! مرا به زیور توکل آراسته کن تا تنها در بند تو باشم و جز تو به کسی نیندیشم و جز تو از کسی نخواهم.
خدایا! چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار.
نویسنده:محسن عبداللهی

منبع روزنامه آرمان، ۱۳۹۲ چهارشنبه ۸ آبان شماره ۲۳۲۳

نمایش بیشتر

مدیر سایت

پورتال اسلامی تبیین

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
رفتن به نوارابزار