دسته‌بندی نشده

حضورِ قلب و خشوع و خضوع در نماز

(بخش هفتم):
عزیزان گرانقدر!
👈در بخش قبلی در مورد مقام طمانینه و نایل شدن به این مقام و رسیدن به پختگی را با مثال گندم، آرد شدن، سوختن و پخته شدن آن ، مفصلاً بحث نمودیم.
📍از بخش اول تا بخش پنجم بحث مفصلی در مورد انواع قلب ها و خواص هر قلب داشتیم که امید در زمینه عالم شده باشید.
👈 حال در مورد حضورِ قلب و خشوع و خضوع در نماز میخوانیم.
برادر و خواهر مسلمانم!
👈 نماز تنها خم شدن و راست شدن و روبه قبله نمودن نیست، بلکه نمازآرامش، تسکین و مفرح تن و روح انسان است.
چنانچه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند:
🔸”و جعلت قره عینی فی الصلاه”
🔹”خنکی چشم من در نماز قرار داه شده”
👈حضرت مقبول صلی الله وعلیه وسلم به بلال هنگام اقامه نمازمیفرمود:
💥”ارحنا بها یا بلال”
🔹ای بلال، ما را با نماز راحت کن”
بهترینِ عالم از فرط خوشحالی زیاد به استقبال نماز آنقدر بیصبر بودند که احساسات زیبائی قلبی شان را بزبان مبارک ایشان جاری مینمودند و بیصبرانه حضرت بلال را برای  اقامه ی  نماز فرا میخواندند.
👈درروایت صحیح آمده است که:
💥” اذا حَزَبَهُ امر فَزِعَ الی الصلاه “
🔹رسول‌ خدا صلی الله علیه و سلم چون‌ از کاری‌ در فشار قرار می‌ گرفتند، به‌ سوی‌ نماز پناه‌ می‌بردند.
👈 بنابراین میبینیم که راحتی پیامبر صلی الله علیه و سلم در نماز بود، و از نماز خواندن لذت میبردند، بنابراین با عمل به سنت پیامبر صلی الله علیه و سلم و اعمال صالح و خشوع در نماز میتوان به لذت نماز خواندن پی برد.

👈 حضور قلب چیست؟

📍۱- حضورِ قلب یعنی اعادهٔ وضوی کامل با تمام هواس و فکر فقط به ذات پاک.
📍۲- فروگذاشتن و فراموشی هر نوع افکار روزمره،
📍۳-مسدود ساختن تمام روزَنه های پاشانِ فکری و قلبی،
📍۴-خلوص قلب و اجتناب از انگیزه های که سبب  وسوسه های درونی میشود،
📍۵- رهانیدن دل و جان از اضطراب و تشویش های ناشی از معاملات روزمره، مراودات و خواب های متاثر کننده (قبلاً در مضمون خواب و رؤیا خواندیم).
📍۶- با اشتیاق و محبت رو به قبله کردن وبا تعظیم خاص در مقابل ذات با عظمت ایستادن.
📍۷- الله تعالی را حاضر و ناظر دانستن.
📍۸- ایجاد چنین انگیزه که این آخرین نمازم خواهد بود و شاید تا نماز بعدی زنده نباشم.
👈رسول الله صلی الله علیه و سلم  میفرمود:
💥«صلّ صلاه مودّع کأنّک تراه، فإن کنت لاتراه فإنّه یراک» (روایت ابن ماجه و احمد)
🔹هر نماز خود را طوری بخوانید که گویا آخرین نماز شماست و خدا را میبینید و اگر شما او را نمیبینید، یقین کنید که او شما را میبیند.
👈 و نیز فرمودند:
💥«ما من امریء تحضره صلاه مکتوبه، فیحسن وضوءها و خشوعها و رکوعها؛ إلاّ کانت کفّاره لّما قبلها من الذّنوب؛ مالم یؤت کبیره، و ذلک الدّهر کلّه» (روایت مسلم)
🔹هر کسی که با فرارسیدن نماز فرض، وضو، خشوع و رکوعش را خوب انجام دهد، نمازش باعث کفاره ی گناهان گذشته اش خواهد شد، مگر اینکه گناه ی کبیره ای مرتکب شده باشد. و این حکم، برای همیشه جاری است.
👈حضور قلب، نایل شدن به حالت خشوع و خضوع در مقابل پروردگار عالمیان است.
📍خشوع به معنای فروتنی و خواری به خرج دادن ، تذلل دردل و کوچک دیدن خود در مقابل پروردگار عالمیان است .
👈به عبارت دیگر خشوع یک فروتنی قلبی و اعتقادی است و ظاهراً این حالت درونی است که به نوعی عنایت به اعضا و جوارح نیز نسبت داده می شود .
👈 خضوع تعظیم کردن، به خاک افتادن، سجده نمودن، گردن کج نمودن و ابراز تذلل و فروتنی با اعضاء و جوارح است در برابر خالق هستی .
👈 به عبارت دیگر خضوع فروتنی و تواضع ظاهری در برابر معبود حقیقی است که در عبادات به ویژه نماز هم خشوع و هم خضوع هر دو لازمند.

خواننده ی عزیز!

👈 شرط نیایش و نماز همین خشوع و خضوع است که اکثریت آن را نداریم.
آیا گاهی از خود پرسیده اید که چرا در نماز های مان خشوع نداریم؟
الله تعالی میفرماید:
💥«وَ إِنَّها لَکَبیرَهٌ إِلاَّ عَلَی الْخاشِعینَ» (بقره/۴۵)
🔹وبسا گران و سخت است، مگر بر فروتنان.
👈بسا اوقات افرادی را میبینیم که در ادای نماز سعی به خرچ نمیدهند، کندی و تنبلی میکنند و بالایشان سخت تمام میشود، به سرعت نماز میخوانند و امثال آن.
قرآن کریم می‌گوید:
👈 دلیل اینکه نسبت به نماز سهل انگاری میکنیم، «إِنَّها لَکَبیرَهٌ» کبیر یعنی چه؟ سنگین و گران است.
👈 «إِلاَّ عَلَی الْخاشِعینَ» مگر بر فروتنان. آن کسی که نماز برایش سنگین است، معلوم می‌شود خشوع ندارد !
👈بیا عزیز دل، برای نماز بعدی سعی کنیم خشوع وخضوع را از آن خود سازیم!
بدون شک آن وقت میتوان به جرأت گفت : ﴿ نمازم را ادأکردم﴾!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 3 =

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن