دارالافتاء اهل سنت

حکم سفر ، و لقمه دادن در نماز

کسی هفته ای ۲ یا ۳ بار از یک شهرستان که فاصله اش ۳۰۰ کیلومتر است، هر هفته یک روز این راه را می رود بعد از دو ۲ روز باز می گردد به شهرستانش، این شخص آیا مسافر محسوب می شود یا خیر؟
۲-آیا در نمازهای یومیه پنج گانه از داخل صف نماز لقمه دادن به امام صحیح است یا خیر؟
۳-شخصی در ماه رمضان از یک کشوری روزه می گیرد و صبح همان روز به ایران بر می گردد، در ایران افطار می شود، آیا روزه این شخص درست است یا خیر؟
۴-شخصی از آلت تناسلی اش به نظرش باد یا ادرار کوچک خارج می شود،آیا وضو اش درست است یا خیر؟
۵-در ماه رمضان اولین روز از رمضان مشخص است و آخرین که فردا عید باید اعلام شود به هر دلایلی اعلام نمی شود،از کجا فهمید که فردا عید فطر است؟

الجواب باسم ملهم الصواب
۱-مسافر محسوب می شود.روش مقیم بودن این است که در اول، ۱۵ روز در همان شهر اقامت بکند و وسایل زندگی خود را در همانجا بگذارد و قصد رها کردن اقامت آن شهر را نداشته،آن وقت به مجرد داخل شدن در شهر مقیم محسوب می شود.
کَوَطَنِ الْإِقَامَهِ تبقى ( ( ( یبقى ) ) ) بِبَقَاءِ الثَّقَلِ وَإِنْ أَقَامَ بِمَوْضِعٍ آخَرَ.(البحر الرائق ۲/۱۴۷)
۲-صحیح است،البته اگر امام قدر ما تجوز به الصلوه( مقداری که نماز با آن ادا می گردد) را خوانده است، در نمازهای فرض،مقتدی را مجبور به لقمه دادن نکند، بلکه به رکوع رفته و یا اینکه به آیه و یا سوره دیگر منتقل شود و مقتدی نیز با عجله اقدام به لقمه دادن نکند.
(بِخِلَافِ فَتْحِهِ عَلَى إمَامِهِ) فَإِنَّهُ لَا یُفْسِدُ (مُطْلَقًا) لِفَاتِحٍ وَآخِذٍ بِکُلِّ حَالٍ، إلَّا إذَا سَمِعَهُ الْمُؤْتَمُّ مِنْ غَیْرِ مُصَلٍّ فَفَتَحَ بِهِ تَفْسُدُ صَلَاهُ الْکُلِّ، وَیَنْوِی الْفَتْحَ لَا الْقِرَاءَهَ.(الدر المختار۱/۶۲۲)
تَتِمَّه یُکْرَهُ أَنْ یُفْتَحَ مِنْ سَاعَتِهِ کَمَا یُکْرَهُ لِلْإِمَامِ أَنْ یُلْجِئَهُ إلَیْهِ ، بَلْ یَنْتَقِلُ إلَى آیَهٍ أُخْرَى لَا یَلْزَمُ مِنْ وَصْلِهَا مَا یُفْسِدُ الصَّلَاهَ أَوْ إلَى سُورَهٍ أُخْرَى أَوْ یَرْکَعُ إذَا قَرَأَ قَدْرَ الْفَرْضِ کَمَا جَزَمَ بِهِ الزَّیْلَعِیُّ وَغَیْرُهُ وَفِی رِوَایَهٍ قَدْرَ الْمُسْتَحَبِّ کَمَا رَجَّحَهُ الْکَمَالُ بِأَنَّهُ الظَّاهِرُ مِنْ الدَّلِیلِ ، وَأَقَرَّهُ فِی الْبَحْرِ وَالنَّهْرِ ، وَنَازَعَهُ فِی شَرْحِ الْمُنْیَهِ وَرَجَّحَ قَدْرَ الْوَاجِبِ لِشِدَّهِ تَأَکُّدِهِ.( رد المحتار ۴/۴۴۷)
۳- وقتی به ایران آمد و دید که مردم افطار کرده اند، او هم افطار بکند البته اگر روزه هایش کم هستند آنگاه یک روز دیگر را روزه بگیرد .
[ تَنْبِیهٌ ] : لَوْ صَامَ رَائِی هِلَالِ رَمَضَانَ وَأَکْمَلَ الْعِدَّهَ لَمْ یُفْطِرْ إلَّا مَعَ الْإِمَامِ لِقَوْلِهِ عَلَیْهِ الصَّلَاهُ وَالسَّلَامُ { صَوْمُکُمْ یَوْمَ تَصُومُونَ وَفِطْرُکُمْ یَوْمَ تُفْطِرُونَ } رَوَاهُ التِّرْمِذِیُّ وَغَیْرُهُ ( رد المحتار۷/۳۵۶)
۴- از خروج باد از آله تناسلی وضو نمی شکند، البته اگر قطره های ادرار خارج شد، وضوء می شکند اما در صورتی که اطمینان داشته باشد که قطره های ادرار خارج شده است. اگر شک دارد وضوء او نشکسته است زیرا که ( الیقین لا یزول باشک) .
ینقض الوضوء اثنا عشره شیئا : ما خرج من السبیلین إلا ریح القبل فی الأصح وینقضه ولاده من غیر رؤیه دم ونجاسه سائله من غیرهما کدم وقیح وقیء طعام أو ماء أو علق أو مره إذا ملأ الفم وهو ما لا ینطبق علیه الفم إلا بتکلف على الأصح ویجمع متفرق القیء إذا اتحد سببه ودم غلب على البزاق أو ساواه ونوم لم تتمکن فیه المقعده من الأرض وارتفاع مقعده نائم قبل انتباهه وإن لم یسقط فی الظاهر وإغماء وجنون وسکر وقهقهه بالغ یقظان فی صلاه ذات رکوع وسجود ولو تعمد الخروج بها من الصلاه ومس فرج بذکر منتصب بلا حائل (نورالایضاح)
۵-ثبوت رمضان یا شوال از دو راه است یکی دیدن ماه، دومی تکمیل سی روز از رمضان یا شعبان، هرگاه اول ماه رمضان با دیدن ماه آغاز گردد سپس برای عید نیز یا ماه را رویت بکند یا اینکه سی روز رمضان را تکمیل بکند.

( وَیَثْبُتُ رَمَضَانُ بِرُؤْیَهِ هِلَالِهِ أَوْ بَعْدَ شَعْبَانَ ثَلَاثِینَ ) یَوْمًا لِقَوْلِهِ عَلَیْهِ الصَّلَاهُ وَالسَّلَامُ { صُومُوا لِرُؤْیَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْیَتِهِ فَإِنْ غُمَّ الْهِلَالُ عَلَیْکُمْ فَأَکْمِلُوا عِدَّهَ شَعْبَانَ ثَلَاثِینَ یَوْمًا } وَهَذَا بِالْإِجْمَاعِ وَیَجِبُ الْتِمَاسُ الْهِلَالِ فِی التَّاسِعِ وَالْعِشْرِینَ مِنْ شَعْبَانَ لِأَنَّ الشَّهْرَ قَدْ یَکُونُ تِسْعَهً وَعِشْرِینَ یَوْمًا وَقَالَ عَلَیْهِ الصَّلَاهُ وَالسَّلَامُ { الشَّهْرُ هَکَذَا وَهَکَذَا وَهَکَذَا یُشِیرُ بِأَصَابِعِ یَدَیْهِ وَخَنَسَ إبْهَامَهُ فِی الثَّالِثَهِ یَعْنِی تِسْعَهً وَعِشْرِینَ وَقَالَ الشَّهْرُ هَکَذَا وَهَکَذَا وَهَکَذَا مِنْ غَیْرِ خَنْسٍ یَعْنِی ثَلَاثِینَ یَوْمًا فَیَجِبُ طَلَبُهُ لِإِقَامَهِ الْوَاجِبِ قَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ ( وَیَثْبُتُ رَمَضَانُ بِرُؤْیَهِ هِلَالِهِ أَوْ بَعْدَ شَعْبَانَ ثَلَاثِینَ ) یَوْمًا لِقَوْلِهِ عَلَیْهِ الصَّلَاهُ وَالسَّلَامُ { صُومُوا لِرُؤْیَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْیَتِهِ فَإِنْ غُمَّ الْهِلَالُ عَلَیْکُمْ فَأَکْمِلُوا عِدَّهَ شَعْبَانَ ثَلَاثِینَ یَوْمًا } وَهَذَا بِالْإِجْمَاعِ وَیَجِبُ الْتِمَاسُ الْهِلَالِ فِی التَّاسِعِ وَالْعِشْرِینَ مِنْ شَعْبَانَ.( تبیین الحقائق ۴/۵۶)
هذا ما عندی والله اعلم بالصواب

نمایش بیشتر

دارالافتاء حوزه علمیه چابهار

دارالافتاء جامعة الحرمین الشریفین چابهار با مدیریت: مولانا مفتی محمد عیسی امیری حفظه الله

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − 14 =

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن