دارالافتاء اهل سنت

حکم محرم و نامحرم زن

استفتاء: آیا جایز است زن بدون اجازه همسر، افراد نامحرم را در خانه راه دهد، در صورت عدم جواز اگر زن سرپیچی نموده و آن افراد را به خانه راه دهد. حکم اسلام در این مورد چیست؟ وظیفه ی همسر در این میان چه می باشد؟

الجواب باسم ملهم الصواب: زن نمی تواند افراد نامحرم و حتی محرم را بدون اجازه شوهر در خانه او راه بدهد و این قانون اسلامی و دینی است و نباید مردان نامحرم به خانه زن نامحرم بروند. و نامحرم کسی است که نکاح با او روا و جایز است و محرم کسی است که نمی تواند آن زن را ازدواج کند.
افراد محرم : مانند پدر ، پدر بزرگ، فرزندان، برادران، برادرزادگان، عموها ،دایی ها و خلاصه کسانی که از مردان که نمی توانند زن را ازدواج بکنند، از جمله محرم زن هستند و زن می تواند در جلوی این افراد ظاهر شده و با آنها نشست و برخاست داشته باشد ولی باز هم رضایت شوهر شرط است.
حُرِّمَتْ عَلَیْکُمْ أُمَّهَاتُکُمْ وَبَنَاتُکُمْ وَأَخَوَاتُکُمْ وَعَمَّاتُکُمْ وَخَالَاتُکُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُکُمُ اللَّاتِی أَرْضَعْنَکُمْ وَأَخَوَاتُکُمْ مِنَ الرَّضَاعَهِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِکُمْ وَرَبَائِبُکُمُ اللَّاتِی فِی حُجُورِکُمْ مِنْ نِسَائِکُمُ اللَّاتِی دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَإِنْ لَمْ تَکُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَیْکُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِکُمُ الَّذِینَ مِنْ أَصْلَابِکُمْ وَأَنْ تَجْمَعُوا بَیْنَ الْأُخْتَیْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ غَفُورًا رَحِیمًا (سوره النساء: ۲۳)
فَأَمَّا قَوْله تَعَالَى { حُرِّمَتْ عَلَیْکُمْ أُمَّهَاتُکُمْ } فَفِیهِ بَیَانُ الْمُحَرَّمَاتِ وَالْحَاصِلُ أَنَّ الْمُحَرَّمَاتِ أَرْبَعَهَ عَشَرَ سَبْعٌ مِنْ جِهَهِ النَّسَبِ وَسَبْعٌ مِنْ جِهَهِ النَّسَبِ أَمَّا مِنْ جِهَهِ النَّسَبِ…….( المبسوط للسرخسی ۵/۴۶۳)
اما کسانی که نکاح آنها با زن جایز و روا است آنها نامحرم اند. و زن چه با اجازه و چه بدون اجازه نمی تواند با نامحرمان نشست و برخاست داشته باشد.اگر چنین کند هم مرد گناهکار می شود و هم زن؛ و اگر مرد مانع باشد و زن گوش به حرف مرد نباشد ، آنگاه زن گناهکار می شود.
و باید دانست که اسلام به زنان دستور حجاب داده است.و هدف ازحجاب در امان ماندن زنان و مردان از نگاه بد و حفظ پاکدامنی و کرامت و شرف انسانی است. بنابراین بر زن واجب است که از هر فردی که نکاحش با او روا باشد خود را پرده و حجاب کند و بدون ضرورت با نامحرمان سخن نگوید ولو اینکه آن شخص از خویشاوندان نامحرم او باشد.
الْخَلْوَهُ بِالْأَجْنَبِیَّهِ حَرَامٌ إلَّا لِمُلَازَمَهِ مَدْیُونَهٍ هَرَبَتْ وَدَخَلَتْ خَرِبَهً أَوْ کَانَتْ عَجُوزًا شَوْهَاءَ أَوْ بِحَائِلٍ ، وَالْخَلْوَهُ بِالْمَحْرَمِ مُبَاحَهٌ إلَّا الْأُخْتَ رَضَاعًا ، وَالصِّهْرَهَ الشَّابَّهَ وَفِی الشُّرُنْبُلَالِیَّهِ مَعْزِیًّا لِلْجَوْهَرَهِ : وَلَا یُکَلِّمُ الْأَجْنَبِیَّهَ إلَّا عَجُوزًا عَطَسَتْ أَوْ سَلَّمَتْ فَیُشَمِّتُهَا لَا یَرُدُّ السَّلَامَ عَلَیْهَا وَإِلَّا لَا انْتَهَى ،.( الدر المختار ۶/۳۶۹)
خلوت و تنها در یک جا نشستن با بیگانه و خویشاوندان غیر محرم حرام و ناجایز است؛ زیرا که در چنین مواقع قطعا احتمال واقع شدن در دام فریب نفس و شیطان وجود دارد.البته اگر افراد محرم و زنان دیگر در آنجا حضور داشته باشند آن وقت بقدر ضرورت جایز است. منبع العلوم( ۱۱/۳۷۶)

نمایش بیشتر

دارالافتاء حوزه علمیه چابهار

دارالافتاء جامعة الحرمین الشریفین چابهار با مدیریت: مولانا مفتی محمد عیسی امیری حفظه الله

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − دوازده =

دکمه بازگشت به بالا
بستن