دارالافتاء اهل سنت

حکم هاشور و تاتو و تاثیر آن بر غسل

آیا هاشور و تاتو و سایه ‌ابرو، از لحاظ غسل و نماز و به خاطر این که جنبه آرایش دارد، مشکلی ندارد؟ (لطفاً هر دو جنبه در نظر گرفته شود) هاشور، سایه و تاتو: (به این صورت است که توسط یک دستگاه که روی آن سوزن یک سر و دوسر و سه سر نصب شده است رنگ به داخل پوست با ضربه زدن سوزن منتقل می‌شود البته موهای ابرو سرجای خود هست ولی اطراف ابرو قاب گرفته شده و داخل ابرو پر می‌شود و نمای آن به این صورت است که ابرو پر به نظر می‌رسد ولی رنگ-های آن متفاوت است. از مشکی تا رنگ عسلی روشن…)

الجواب و منه الصدق و الصواب
این مسئله‌ی فوق از دو جنبه قابل بررسی است؛ فقها و صاحب‌نظران دینی در مورد حکم شرعیِ استفاده از این نوع آرایش‌ها اظهار داشته‌اند که اگر خانمی با مشکل شکستگی، کم‌پشتی و کچلیِ ابرو مواجه بود که باعث تنفر دیگران از وی می‌شد و نیاز شدیدی به استفاده از این نوع آرایش‌ها داشت، در این صورت بنا بر اصل ضرورت می‌توان از هاشور و تاتو کار گرفت، در غیر این صورت که صرفاً جهت زیبایی انجام شود، ناجایز و حرام می‌باشد.

واما از لحاظ غسل باید گفت شستن تمام موهایی که در صورت وجود دارد، در وضو و غسل الزامی می‌باشد، اما با توجه به اینکه این نوع آرایش‌ها (هاشور، تاتو) بیشتر حالت زیرپوستی دارد و رنگ را در خود حلول می‌دهد و دور کردن آن نیز بسیار مشکل است و باعث عدم رسیدن آب به پوست نمی شود، لذا وضو و غسل همراه با آنها درست است.
کما فی فتاوی الهندیه:
ویغسل شعر الشارب والحاجبین وما کان من شعر اللحیه على أصل الذقن ولا یجب إیصال الماء إلى منابت الشعر إلا أن یکون الشعر قلیلا تبدو منه المنابت. کذا فی فتاوى قاضی خان…؛ ولو ألزقت المرأه رأسها بطیب بحیث لا یصل الماء إلى أصول الشعر وجب علیها إزالته لیصل الماء إلى أصوله کذافی السراج الوهاج. {کتاب الطهاره، الفصل الأول فی فرائض الوضوء، الباب الثانی فی الغسل ۱/۵۳-۶۵- ط: دارالفکر}

و فی ردالمحتار:
(قوله: أن المسترسل)… وأما النابت على الخدین فیجب غسل ما دخل منه فی دائره الوجه دون الزائد علیها؛ ولذا قال فی البدائع: الصحیح أنه یجب غسل الشعر الذی یلاقی الخدین وظاهر الذقن لا ما استرسل من اللحیه عندنا. {کتاب الطهاره، أرکان الوضوء ۱/۳۳۴- ط: دارالثقافه و التراث}

و فی الفقه الاسلامی و أدلته:
الوشم حرام أیضاً: وهو أن تغرز إبره أو نحوها فی الجلد على ظهر الکف والمعصم أو الوجه أو الشفه وغیر ذلک، حتى یسیل الدم، ثم یحشى محل الغرز بکحل ونحوه، فیخضر.
والنمص: وهو نتف الشعر من الوجه حرام أیضاً إلا إذا نبت فی وجه المرأه شعر کثیر کلحیه وشارب، فیندب إزالتهما. {الحظر و الاباحه، المبحث الرابع الوشم و النتف ۴/۲۶۸۲- ط: دارالفکر}

و فی ردالمحتار:
و النهی عن النمص: (محمول على ما إذا فعلته لتتزین للأجانب، وإلا فلو کان فی وجهها شعر ینفر زوجها عنها بسببه، ففی تحریم إزالته بعد، لأن الزینه للنساء مطلوبه للتحسین، إلا أن یحمل على ما لا ضروره إلیه لما فی نتفه بالمنماص من الإیذاء. { کتاب الحظر والإباحه، فصل فی النظر والمس ۹/۴۴۵- ط: داراحیاء التراث}

و کذا فی فتاوی حقانیه:
سوال: آجکل بعض خواتین زیبائش کے لیے مصنوعی طریقه سے بھنویں(ابرو) بناتی هیں جس میں چهوٹے بلکه بعض بڑے بالوں کو کسی طریقه سے نکال دیتی هیں، کیا ان کی لیے ایسا کرنا جائز هے یا نهیں؟ الجواب: رسول الله صلی الله علیه و سلم نے ایسی عورت پر لعنت فرمائی هے جو اپنے بدن کو گو ندتی هے یا اپنے بالوں کے ساتھ دوسرے بال لگاتی هے، چونکه زیب و زینت کے لیے بھنویں بنانے میں بهی ان امور کا ارتکاب هوتاهے اس لیے خواتین کو ایسا کرنے کی اجازت نهیں هے.{ کتاب الکراهیه و الاباحه، باب اللباس ۲/۴۲۲- ط: المطبعه العربیه}

و فی آپ کے مسائل:
سوال: بھنووں کےبال بڑھ جانے پر یابے زیب هونے پر کٹواۓ یا موچنے سے اکھیڑے جا سکتے یا نهیں؟ جواب: بال بڑھ جائیں تو ان کو کٹوانا تو جائز هے، مگر موچنے سے اکھیڑ نادرست نهیں.{ جسمانی وضع قطع ۸/۳۴۷- ط: مکتبه لدھیانوی}

کانال دارالافتای مجازی اهل سنت

برچسب ها
نمایش بیشتر

مدیر سایت

پورتال اسلامی تبیین

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − یک =

دکمه بازگشت به بالا
بستن