دسته‌بندی نشده

دستورات و سفارش‏هاى خداوند به همسران پیامبر (ص) و همسر یا همسران رهبران و داعیان دین در هر زمانى

در سوره‌‏ى احزاب، پیامبر (صلى الله علیه وسلم) خطاب قرار داده مى‏‌شود و همسران او (صلى الله علیه وسلم) به برخى از مسایل دستور داده مى‏شوند که دانستن این دستورات براى داعیان دین بسیار ضرورى است؛ زیرا در مرحله‌‏اى از دعوت با آن مسایل برخورد مى‏کنند. همسران داعیان راه خدا نیز باید این مطالب را بدانند؛ زیرا روزى از روزها با آن مسایل برخورد خواهند کرد. علاوه بر داعیان و همسرانشان، بر هر مسلمان دیگرى نیز دانستن این مطالب لازم و ضرورى است.

انتخاب زندگى آخرت

یا أَیُّهَا النَّبِىُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَیوهَ الدُّنْیا وَ زِیْنَتَها فَتَعالَیْنَ أُمَتِعْکُنَّ وَ أُسَرِحْکُنَّ سَراحاً جَمیلاً. وَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَهَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْکُنَّ أَجْراً عَظیماً )احزاب؛۲۸-۲۹)

همه‏ى ما مى‏دانیم وقتى که پیامبر خدا(صلى الله علیه وسلم) شروع به دعوت مردم به سوى خدا کرد، صاحبان قدرت و حاکمان ظالم و طاغوت‏ها و نوکران آن‏ها، علیه او (صلى الله علیه وسلم) و در برابر دعوتش ایستادند و شروع به دشمنى با او کردند و هر چه از دستشان بر مى‏آمد در انجامش کوتاهى نکردند. آن‏ها تلاش کردند تا نگذارند آن دعوت به انجام برسد و موفق شود. سرانجام کار به جایى رسید که پیامبر خدا (صلى الله علیه وسلم) و یارانش – رضوان الله تعالى علیهم اجمعین – چاره‏اى جز هجرت به مدینه ندیدند تا در آن‏جا بتوانند مسئولیت و وظیفه‏ى بندگى خود را به خوبى انجام دهند. وقتى مسلمانان به مدینه هجرت کردند کافران باز هم از اذیت و آزار آن‏ها دست برنداشتند و چندین بار به مسلمانان حمله کردند و علیه آن‏ها لشکرکشى نمودند تا بتوانند آن دعوت را از بین ببرند و خود را از دست آن نجات دهند. هربار دسته‏اى از کفّار به جنگ با مسلمانان مى‏رفت. بعد از چندین بار که لشکر کفر شکست خورد و به اهداف خود دست نیافت، به این نتیجه رسید که باید تمام احزاب و گروه‏ها با هم متحد شوند و همه با هم و در یک صف واحد به جنگ با مسلمانان بروند تا آنان را از بین ببرند. همین امر باعث شد که جنگ احزاب به وجود آید.

خداوند متعال هرگز به کافرین اجازه نمى‏دهد تا مانعى اساسى در مسیر بندگى خدا بر روى زمین باشند. خداوند به وسیله‏‌ى لشکرى که حتى مسلمانان از وجود آن بى خبر بودند، آن‏ها را یارى داد و کفّار را شکست داد. این شکست باعث شد که کفّار به این نتیجه برسند که براى شکست دادن مسلمانان باید از راه دیگرى غیر از مبارزه‏ى مسلحانه وارد شوند. به همین دلیل، میدان اخلاق را انتخاب کردند و از این میدان وارد شده و به مسلمانان حمله کردند. آن‏ها آمدند و نقشه کشیدند که به درون خانواده‏ى مسلمانان نفوذ کنند و کارى کنند که مسلمانان از اخلاق اسلامى و صفات نیکى که دارند منحرف و گمراه شوند و از این طریق ضربه‌‏اى به دین وارد کنند و اسلام را از بین ببرند. به خاطر چنین مسئله‏اى بود که خداوند متعال پس از غزوه‌‏ى احزاب، این سوره )سوره‌‏ى احزاب( را نازل فرمود تا به وسیله‏‌ى آن مسلمانان را از خطر بزرگى که آن‏ها را تهدید مى‏کند، آگاه کند و به آن‏ها هشدار دهد که اگر سنگر خود را محکم نکنند و خود را از صفات و رفتار ناپسند کاملاً دور نسازند و خود را به اخلاق پسندیده آراسته نکنند و داراى اخلاق اسلامى و صفات و خصوصیاتى که خدا آن را پسندیده است نشوند، حتماً در این جنگ شکست مى‏خورند و کافران به آرزوى خود خواهند رسید. خداوند در این سوره نخست خانواده‏ى رهبر را مخاطب قرار مى‏‌دهد؛ زیرا خانواده‏ى رهبر بیشتر در معرض خطر است. اگر خانواده‏ى رهبر دچار لطمه شود بعد از آن، حمله بردن به خانواده‏‌هاى دیگر و در کل جماعت مسلمانان، کار آسانى خواهد بود.

خداوند هشدار و راهنمایى‏هاى خود را این‏گونه شروع مى‏‌کند و مى‏‌فرماید:

اى پیامبر! اى کسى که خبر هدایت و چگونگى گام نهادن در مسیر بندگى را از خداوند متعال دریافت کرده‌‏اى! به همسرانت بگو: اگر زندگى زودگذر دنیایى و زرق و برق آن را مى‏‌خواهید، بیایید تا از دارایى و متاعى که دارم، سهمتان را بدهم و از شما جدا شوم؛ زیرا خداوند متعال مرا به این منظور نیافریده است که مشغول و سرگرم فراهم کردن زینت و مال و متاع دنیایى براى چندین زن باشم. مسئولیت و وظیفه‏‌ى من بسیار بزرگ‏تر و مهم‏‌تر از این است که عمرم را صرف تأمین خواسته‏‌هاى شما بکنم. اگر طالب و خواهان چنین متاعى هستید، این را بدانید که چنین متاعى نزد من یافت نمى‏شود؛ اما اگر خواهان و دوستدار خدا و پیامبر خدا و زندگى آخرت هستید، مسئولیت و وظیفه‌‏ى شما چیز دیگرى است. خداوند از شما مى‏خواهد به تناسب توانایى خود اعمال صالح انجام دهید. این را بدانید که در مقابل انتخاب چنین مسیرى و انجام چنین اعمالى، خداوند متعال اجر و پاداش بسیار بزرگى برایتان آماده کرده است.

وقتى این دو آیه نازل شد، پیامبر خدا (صلى الله علیه وسلم) تک تک همسرانش را صدا زد و آن مسایل را با آن‏ها مطرح کرد و آنان نیز در جواب گفتند: ما خدا و پیامبر خدا و زندگى آخرت را مى‏‌خواهیم و زندگى دنیا و زینت و زرق و برقش را نمى‏خواهیم. آن‏ها با چنین جوابى شایستگى و لیاقت بودن با پیامبر خدا(صلى الله علیه وسلم) را ثابت کردند. پس از موفقیت در چنین امتحان و آزمایشى، از طرف خداوند متعال چندین دستور خطاب به آنان نازل شد. در این دستورات چنین آمده است که: حال که لیاقت بودن با پیامبر خدا را نشان دادید، باید چندین مسئله را رعایت کنید. شما باید از برخى از صفات ناپسند دورى کنید و خود را با برخى از صفات پسندیده بیارایید. قبل از بیان این صفات دانستن نکته‏‌اى ضرورى است که عبارتست از:

عذاب و پاداش دو چندان

یا نِساءَ النَّبِىِّ مَنْ یَأتِ مِنْکُنَّ بِفحِشَهٍ مُبَیِنَهٍ یُضعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَیْنِ وَ کانَ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسیراً (احزاب؛۳۰)

اى زنان پیامبر! هر کدام از شما مرتکب گناه آشکارى شود که نشان دهد انجام دهنده‌‏ى آن انسانى است که نمى‏تواند بنده‌‏ى واقعى خدا باشد، شکنجه‌‏اى که برایش در نظر گرفته شده دو برابر شکنجه‌‏اى است که براى زنان دیگر معین شده است -؛ زیرا کردار زشت او علاوه بر این که گناهى است نسبت به خود او، از آن‏جایى که او الگوى زنان دیگر است، باعث تشویق زنان دیگر به انجام آن نیز مى‌‏شود و این بهانه‏اى به دست آنان مى‏‌دهد که بگویند: وقتى خانواده‌‏ى پیامبر خدا و رهبر جامعه این گونه است، ما چرا خود را به زحمت بیندازیم؟! همین امر باعث مى‌‏شود که زنان دیگر نه تنها مرتکب یک گناه بلکه چندین گناه شوند.- این را بدانید که عذاب دادن شما براى خدا کارى است بسیار آسان. – و همسر پیامبر خدا بودن، مانع عذاب شما نمى‌‏شود-.

خداوند در این آیه نمى‌‏فرماید: اى همسران پیامبر ! از شما چشم‌‏پوشى مى‏کنم. هرگز چنین نمى‏‌فرماید، بلکه مى‏فرماید: چون همسر پیامبر و رهبر جامعه هستید، باید از هر زن دیگرى پاک و پاک‏تر باشید و روش زندگى شما نسبت به دیگران به آن‏چه خدا مى‌‏خواهد، نزدیک‏تر باشد.

در این‏جا ذکر مطلبى لازم و ضرورى است و آن این که بر هر فرد مسلمانى که مشغول دعوت مردم به سوى خداست واجب است، در موقعیت‌‏هایى هم‏چون جنگ احزاب، با همسر یا همسرانش بنشیند و مطالب مذکور را هم‏چون پیامبر خدا (صلى الله علیه وسلم) با آنان در میان بگذارد و با جدیّت از آنان بخواهد موضع خود را روشن کنند و بودن یا نبودن با او را یکسره کنند. بر او لازم است که اگر همسر یا همسرانش طالب دنیا بودند، از آنان جدا شود و اگر طالب خدا و پیامبر خدا و روز آخرت بودند، باید آماده‏ى دریافت و عملى کردن دستوراتى باشند که خداوند به انجام آن‏ها فرمان داده است.

[اى زنان پیامبر!] این را نیز بدانید که پاداش شما نیز دو چندان خواهد بود به شرط این که:

وَ مَنْ یَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صلِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَیْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً کَریماً (احزاب؛۳۱) هر کدام از شما با اختیار خود نه از روى اجبار، مطیع خدا و پیامبر خدا باشد و مشغول انجام اعمال صالح باشد، اجر و پاداشش را دو برابر مى‏دهیم. – اجرى به خاطر کار خوبى که انجام داده و اجر دیگر به این خاطر که او الگوى دیگران است و دیگران با نگاه کردن به او بر انجام اعمال صالح تشویق مى‌‏شوند و آن را انجام مى‏دهند.- هر کس این گونه باشد رزق و روزى بسیار خوب و با ارزشى برایش آماده مى‏کنیم و در قیامت به او خواهیم بخشید.

یا نِساءَ النَّبِىِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ (احزاب؛۳۲) اى زنان پیامبر! شما هم‏چون زنان دیگر نیستید – چون شما الگوى دیگران هستید – . اگر مى‏‌خواهید از خدا بترسید و تقواى خدا داشته باشید پس خود را متخلّق به صفات پسندیده زیر کنید:

۱٫ متانت در کلام

فَلاتَخْضَعْنَ بِالْقَولِ فَیَطْمَعَ الَّذِى فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَولاً مَعْرُوفاً (احزاب؛۳۲) هنگام سخن گفتن با نرمى و ناز صحبت نکنید؛ زیرا بیماردلان و کسى که از نظر اخلاقى فرد سالمى نیست، چشم طمع به شما مى‏دوزد. یعنى سعى کنید با متانت خاصى سخن بگویید و به وضوح مقصودتان را بیان کنید.

۲٫ عدم خروج از منزل بدون ضرورت

وَ قَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ (احزاب؛۳۳) و در خانه‌‏هایتان بمانید و سنگین و باوقار باشید؛ زیرا جاى اصلى فعالیت و کوشش و تلاشتان خانواده و منزل باشد و بیرون رفتن از خانه تنها به هنگام ضرورت است؛ بنابراین باوقار و سنگین در خانه‏‌هایتان بمانید.

۳٫ عدم خودآرایى هنگام بیرون رفتن از منزل

وَ لاتَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِیَّهِ الْأُولى (احزاب؛۳۳) و آن‏گاه که – بنا به ضرورت – بیرون رفتید، خودتان را هم‏چون قصر آرایش و زینت نکنید. – قصر با توجه به زیبایى و زینتى که دارد توجه همگان را به خود جلب مى‏کند.- به گونه‏‌اى خود را آرایش نکنید که مردم به شما بنگرند. هم‏چون جاهلیت گذشته در میان مردم ظاهر نشوید و خودنمایى نکنید. زنان دوره جاهلیت پیشین یعنى آنان که از مسیر بندگى خدا دور و غافل و منحرف بودند، به هنگام بیرون رفتن خود را آرایش مى‏کردند؛ شما همانند آن‏ها برخورد نکنید.

بعد از بیان این مطلب، به چگونگى رفتار و کردار زن مؤمن و مسلمان در خانه و بیرون از خانه اشاره مى‌‏کند و مى‏‌فرماید:

۴٫ اقامه‏‌ى نماز

وَ أَقِمْنَ الصَّلوهَ (احزاب؛۳۳) و نمازهایتان را به درستى اقامه کنید و دعا و درخواست‌‏هایتان را به درستى و مرتب با خدا در میان بگذارید تا خداوند متعال شما را در برداشتن گام‏هاى محکم‏تر در مسیر بندگى او – جلّ جلاله – یارى دهد.

۵٫ اداى زکات

وَ آتِیْنَ الزَّکوهَ (احزاب؛۳۳) و از ثروت و دارایى که دارید آن‏چه را که اضافه بر نیاز است، در راه خدا ببخشید تا مایه‏‌ى رشد شما به سوى کمال شود.

۶٫ اطاعت از خدا و پیامبر خدا(صلى الله علیه وسلم)

وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (احزاب؛۳۳) و از راه و روش خدا و پیامبرش اطاعت و فرمانبردارى کنید.

هدف از دستور و سفارش به زنان پیامبر (صلى الله علیه وسلم)

اى زنان پیامبر! چنین تصور نکنید که در انجام دستوراتى که به شما مى‏دهیم سود و نفعى به ما مى‏رسد. هدف این است که:

إِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً (احزاب؛۳۳) خدا مى‏خواهد زشتى جاهلیت را از شما دور کند اى اهل بیت پیامبر! اى زنان پیامبر خدا! خداوند مى‏خواهد شما را از هر روش و رفتار جاهلى پاک گرداند. روش و رفتارهاى جاهلانه‏اى چون: با نامحرم با ناز و نرمى صحبت کردن، نداشتن وقار و سنگینى، در خانه نماندن و همیشه این سو و آن سو رفتن و به هنگام بیرون رفتن خود را آرایش کردن و…

۷٫ متذکر شدن به آیاتى که تلاوت مى‏شود

وَ اذْکُرْنَ ما یُتْلى فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ ءَایتِ اللَّهِ وَ الْحِکْمَهِ (احزاب؛۳۴) و همیشه از آیات و نشانه‏‌ها و دلایلى که در خانه‏‌هایتان تلاوت مى‏شود به یاد آورید و متذکر شوید؛ آیاتى که مسیر بندگى را روشن مى‏کنند و به این مطالب اشاره مى‏کنند که تنها فرمانروا و فریادرس خداست و آخرت وجود دارد و انسان در آن محاسبه و محاکمه مى‏شود. آیاتى که انسان را متوجه این مهم مى‏کنند که مسئولیتى دارد و بنده‌‏ى خداست و راه و روشى را که خدا براى بندگى‏اش فرستاده است باید بدون هیچگونه افراط و تفریطى رعایت کند. [ اى زنان پیامبر! این را بدانید که:]

إِنَّ اللَّهَ کانَ لَطیفاً خَبیراً (احزاب؛۳۴) در آن‏چه بیان شد، هیچ شک و گمانى نیست. یقیناً خداوند متعال لطیف است، یعنى نازک‏بین است و آن‏چه را که بسیار پوشیده است مى‏داند و بر آن آگاه است. و خبیر است، یعنى همیشه گزارشات به او واصل مى‏گردد؛ بنابراین از هر چه روى مى‏دهد و هر عملى که انجام مى‏شود آگاهى دارد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن