یادداشت

دگرپذیری از وحدت بهتر است

خداوند یگانه است زیرا تمرکز قدرت و رحمت در ذات او لازمه حفظ شیرازه هستی و برقراری عدالت و جلوگیری از طغیان است.

جهان هستی هم وحدت دارد،میان عناصر متعدد و گونه گونش رابطه ای است که به جای واگرایی همگرایی دارد تا همه ی اصناف بشر فارغ از هرگونه تفاوتی بتوانند در کنار یکدیگر زندگی کنند،این آفتاب بر همه یکسان می تابد و زمین به اندازه تلاش می بخشد.
اما انسان ها را خداوند مختلف آفریده است،در رنگ،در جنس،در علایق و گرایشات و بسیاری از چیزهای دیگر تا مقاصد زندگی او تامین شود.
خداوند وحدت را برای انسانها تجویز نکرده است و هر کس را صاحب اختیار و اراده کرده است که با آزادی بپذیرند و رد کنند و نتیجه ی عمل خود را بپذیرند.
بر این مبنا نمی توان وحدت را برای انسان ها تجویز کرد زیرا پروژه ای است که نتیجه ی تاریخی آن در جهان شکست بوده است،نمونه اش تلاش نظام های مارکسیستی جهت یکسان سازی آدم ها بود که منجر به شکست شد.
پس به جای آن چه باید گذاشت تا انسان ها بتوانند بدون تعدی به انتخاب های یکدیگر زیست اجتماعی خوبی داشته باشند،به عبارتی هم حکمرانی خوب و هم تعاملات اجتماعی خوب داشته باشیم؟
تجویز مورد نظر دگرپذیری است،احترام به انتخاب های مردم فارغ از هر آیین و مذهب و مسلک و ایجاد فضای گفتگو بدون اهانت به کسی و نقد افکار و اندیشه ها.
دگرپذیری
به معنای پذیرش باورهای طرف مقابل نیست بلکه حفظ عقاید با رعایت همبستگی اجتماعی است.
این عامل کاهنده خشونت های اجتماعی است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × چهار =

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن