دین اسلام را معما نسازیم

78657857 - دین اسلام را معما نسازیم

اسلام


متأسفانه امروزه دین‎داری از سلطۀ روح حاکم بر آن خارج شده است، آن‎هم به علت انحراف دعوت و اکثریت دعوت‎گران و واعظان و اهتمام بیشترشان از هسته به پوسته و از کل به جزء و از قضایای متفق‎علیها به غیرِ آن از آنچه مورد خلاف و اختلاف است و همچنین اهتمام به امور ثانوی و غیر مهم خارج از مقتضیات عصر و نسل و اغراق و زیاده‎رویشان در آنها، طوری‎که این همه موارد سبب اختلاف و جدل میان اکثر مسلمانان گردیده است، همچنان‎که این تدین سطحی و سبُک‎مغز و به تعبیری احمقانه دست‎آویزی برای ارهابیون و دهشت‎افکنان و حربه‎ای برای متعصبین و منکرین حق و معضله‎های دیگری از این دست شده است.  روی این ملحوظات معتقدم که امروزه بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازگشت به روح اسلام و منبع فراگیر آن و بازگشت به فضائلی همچون محبت و رحمت و مودّت و صمیمیت و تقوی و سعۀ صدر با دشمنان، و تدبر و تفکر ژرف در معانیِ نصوص، نه صرف توقف محض بر واژه‎های آن، و نیازمند تلاوت قرآن با قلب و نیروی بصیرت و نه فقط خواندن آن با چشم و بینانی هستیم. در واقع دین اسلام نه ساخته از معماهاست و نه هم فورمول‎های لوگاریتمی و نه هم اینقدر به همۀ این فتوی‎ها و قیل و قال‎ها محتاج است.  هنگامی‎که نبی کریم> از اسلام  پرسیده شد: «قُلْ لِی فِی الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَکَ»؛ برایم از اسلام چیزی بگویید که بعدِ شما از دیگری نپرسم، ایشان در جواب با کلماتی چند و مختصر ولی بلیغ فرمود: «قُلْ: آمَنْتُ بِاللهِ، ثُمَّ اسْتَقِمْ»؛ بگو به الله ایمان آوردم؛ سپس (بر مقتضای آن) استقامت نما. (الجامع الصحیح للسنن والمسانید :۱۰/ ۲۳۳).

بخوانید:   فضای خانوادگی، صدرنشین عوامل تربیت!

به همین سادگی.. آنچه از تو خواسته می‎شود توحید و استقامت بر مکارم اخلاق است، و این همان فطرت و بداهتی است که با آن متولد می‎شویم نه بیشتر، این‎که برادرت را دوست بداری آن‎چنان که خودت را دوست می‎داری. از خودت بپرس! آیا هر روز بر مودت و حبّ و رغبت و اشتیاق به خیر و نیتِ عمل نیکو و شایسته هستی؟.. یا سینه‎ات سرشار از کینه و بدخواهی و حسادت و چشمداشتِ شر به دیگری؟! پس از پاسخ بدین سؤالات خواهی دانست که تا چه حدّی بر دین اسلام قرار داری. بنگر که در لابلای پیراهنت چه چیزی را پنهان داشته‎ای.. آیا خنجر و یا سلاحی را؟!… و یا هدیه‎ای از محبت و نامه‎ای از خیرخواهی به برادرانت؟!

بنگر.. آیا برنامه‎ات چیست؟! این‎که آباد بسازی  و یا منهدم و ویران نمایی؟!

آیا وقتی لب به سخن می‎گشایی، الفاظت نیکو و کلامت نافع است… و یا به سوی خراب‎کردن و هلاک‎نمودن و فتنه‎ها دعوت می‎نمایی؟!

بر ماست تا بدانیم..

دین شمشیری را حمل نمی‎کند مگر برای دفاع از مظلوم و شدت را نمی‎شناسد مگر برای اصلاح فساد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده + 7 =