رهبرم!

rahbaram - رهبرم!


نوشته: مهدی بن ابراهیم

ترجمه: عبدالخالق احسان

رهبرم!

کمبود برنامه‌ریزی و سنجش در محیط کار، مانند کمبود اکسیجن در اتاق کوچک است، طوری که زندگی در آن دشوار بوده و بالآخره منجر به مرگ به حالت خفگی می‌گردد.

رهبرم!

خوب سخن گفتن مهارت است و شنونده خوب بودن مروت و مردانگی می‌باشد.

رهبرم!

اگر دیدی بیشتر کسانی که همراه شان صحبت می‌کنی، مشکل خوب شنیدن دارند، بدان که شما مشکل خوب سخن گفتن دارید!

رهبرم!

تعامل همراه زیردستان مثل گرفتن پرنده است، اگر سهل انگاری کنی و دستت را سست نمایی، پرواز می‌کند و اگر زیاد فشارش دهی خفه شده و می‌میرد؛ لذا تعامل میانه و معتدل داشته باش

رهبرم!

به تطبیق قانون و لوایح مورد اطاعت قرار می‌گیری و با بهبود روابط، دیگران را جذب می‌نمایی و با هر دو، همگان با شما می‌مانند.

رهبرم!

استدلال ضعیف و روش برخورد ناشایسته، بهترین راهی است که هر کس به دیدگاه خود التزام داشته باشد.

رهبرم!

انسان درست‌کار، کارهای اندکی به بهترین شکل انجام می‌دهد و انسان عجول و شتابزده کارهای زیادی به هر روش ممکن انجام می‌دهد؛ اما انسان موفق بیشترین کارها را به بهترین روش و اسلوب انجام می‌دهد، بدون این که به تندرستی‌اش صدمه وارد نماید.

رهبرم!

کسی که می‌کارد، کمتر می‌تواند به سایه‌اش استراحت نماید؛ لذا برای دیگران بکار!

رهبرم!

کسی که دارای ارتباطات، معلومات و مهارت‌ها است، نیرومندتر و مؤثر از کسی است که صلاحیت دارد.

رهبرم!

در اخلاص، رهایی و نجات نهفته است و محبت شهرت و متبارز شدن کمرها را می‌شکند.

رهبرم!

مقام و منصب یک خاطره است، به غیر از عمل نیکو و اخلاق پسندیده چیزی دیگری به یادگار نمی‌گزارد.

رهبرم!

مشکل‌ترین وظیفه، آن است که دوستش نداشته باشی و دشتوارترین روزها روزی است که بدون هدف کار نمایی!

رهبرم!

در دو موقع توان تعبیر با کلمات را نخواهی داشت:

۱- سپاسگزاری از کسی که بدون توقع و چشم‌داشتی قربانی نماید.

۲- موقع خیانت کسی که به او گمان نیک داشتی.

رهبرم!

گاهی حاضر باش و گاهی غایب، گاهی سخن بگو و گاهی خموش، گاهی ببخش و گاهی بازدار؛ اما هرگز تسلیم مشو! صبر نما و ببین اراده خداوند چیست و از او تعالی بخواه قلبت را مطمئن سازد؛ چون قلب های بندگان در اختیار الله متعال است، تلاش مکن قلبت را برهانی!

رهبرم!

هر گاه در بحث و مناقشه‌ی موفق شدی و طرف مقابلت شکست خورد، به این موفقیت مؤقت مسرور مباش و از زیان و خسارت حقیقی غامل مشو!

رهبرم:

حریص باش بر این که بهترین خدمات را تقدیم نمایی، نه این که خودت بهترین معرفی گردی، چون به توفیق و مدد الهی، در صورت تقدیم خدمات به خوبی و شایستگی دست می‌یابی.

رهبرم!

اعتماد به همکاران و زیردستان، به معنی اطمینان به توانایی‌ها، تصیم‌ها و پیشنهادهای شان است و بر عکس آن شک و تردید می باشد، شک و تردید نسبت به همراهان نابود کننده دوستی و رفاقت و زندگی آرام‌بخش است.

رهبرم!

برایم فرصتی بده تا نظرم را بگویم و سرم را بلند کنم؛ چون آن‌قدر به پاهایم نگاه کردم که خسته شدم.

رهبرم!

گاهی جدیت تان آن‌قدر زیادی می‌شود که نابود کننده است و همه چیز را از بین می‌برد.

رهبرم!

کلمات و سخنان، گاهی شفا دهنده و گاهی اذیت کننده اند، این قاعده را به یاد داشته باش!

رهبرم!

اگر لطف و مهربانی‌ات به مردم به حدی رسید که خودت را اذیت می‌کرد، توقف نما و اگر برای اثبات موقعیت و وظیفه‌ات به حدی رسیدی که دیگران را اذیت می‌کرد، نیز توقف کن!

رهبرم!

از روزهای مسوولیت و مدیریت شما، بعد از چند سال، فقط خاطرات و حکایت‌های باقی می‌ماند و کسانی که با شما بودند، تکرار می‌نمایند؛ لذا حافظه شان را از چیزی پر نما که دوست داری، روزی بشنوی!

رهبرم!

اگر یکی از همراهان و همکاران از دیگری شکایتی می‌کرد، خشمگین مباش و برای طرف مقابل هیچ مگو و به این شکایت‌گر بگو: این شکایت را کنار بگذار؛ چون من زبانم را در اختیار و کنترول دارم اما قلبم در اختیار من نیست.

رهبرم!
ای رهبر مبتکر! حریص باش که آفتاب ابتکار و نوآوری‌ات در چهره همکارانت بدرخشد و نتیجه اداره و همراهانت باشد.

رهبرم!

اگر موارد تفتیش در اداره‌ات زیاد گردد، کارمندان به دنبال راه‌های می‌گردند که خود را تبرئه نمایند.

رهبرم!

اگر عکس العمل از عمل بزرگتر باشد، نشانه بی‌توجهی به امور دیگر است و شایسته رهبر موفق نمی‌باشد.

رهبرم!

جستجوی کار راحت و آسوده، اولین سوراخ کشتی آرمان‌هاست. عمر بن عبدالعزیز می گوید: اگر مردم هر گاه کاری را مشکل دیدند، ترک نمایند، دنیا و دین خود را خراب نموده اند.

رهبرم!

کسی که بدون علاقه و میل کار کند، ادامه نمی‌دهد، کسی که بدون توانایی کاری کند، هرگز ابتکار نخواهد کرد، کسی که علاقه و توانایی نداشت، هیچ وقت موفق نمی‌شود؛ اما کسی که هر دو را داشت، به توفیق الهی گام های کامیابی را بر خواهد داشت.

رهبرم!

آن‌قدر به تلاشگران توجه نکن که ضعیفان را رها نمایی و برای تلاشگر و ضعیف به صورت یکسان مکافات مده.

رهبرم!

دوست کارمند باش و دشمن اشتباهاتش، در پنهانی و تنهایی نصیحتش نما و آشکارا و در محضردیگران ستایش.

رهبرم!

برای همکار و کارمند خود، در وقت مناسب و جای مناسب نصیحت کن، از سرزنش و توبیخ زیاد اجتناب نما؛ چون یک جرعه دوای اضافی منجر به قتل مریض می گردد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − ده =