دسته‌بندی نشده

روزی که پرده‌ها برافتد و رنگِ رخسار و سِرِّ درون همه ی آدم‌ها یکی شود!

سلسلهٔ مضامین امراض ساری درجامعه!

﴿مرض نزدهم﴾

﴿ شخصیتِ کاذب﴾:

﴿بخش هفتم﴾:

چشمان خود را ببندید و روزی را تصور کنید که هر آنچه در مورد اطرافیان تان به دیگران گفته‌اید به گوش‌شان برسد!

یا هر آنچه که در مورد آنها از ذهن تان گذشته، برایشان برملا شود!

روزی که پرده‌ها برافتد و رنگِ رخسار و سِرِّ درون همه ی آدم‌ها یکی شود!

حق دارید که وحشت‌زده چشمان تان را باز کنید و از مرور چنین کابوسی صرف نظر کنید!

باید خیلی ها وحشتناک باشد، حتی تصورش هم رعشه بر اندام آدمی می‌اندازد، بعید است در هیچ کجای دنیا این همه تفاوت میان رفتار ظاهری آدم ‌ها و منویات درونی‌شان، وجود داشته باشد.

بررسی رفتارهای فردی و فرایندهای رفتاری جمعی در جامعه ی ما از قشر پائین افراد در جامعه، تا سطوح بالاتر، نشان می‌دهد که از دیرباز به دلایل متعدد فرهنگی، سیاسی، تاریخی و حتی جغرافیایی، سطحی از رفتارهای دوگانه و تزویر در لایه‌های مختلف جامعه ما نهادینه شده و بر این اساس، بسیاری از روابط میان‌فردی انسان‌های درون جامعه شکل گرفته است.

مظاهر و مصادیق این آسیب مهمِ ایمانی، وجدانی، و فرهنگی، به قدری در رفتارهای روزمره ی بسیاری از ما مشهود است، که انکار آن اگر هم غیرممکن نباشد، قطعاً بیهوده به نظر می‌رسد.

بهره مندی از شخصیت و اعتبار اجتماعی، کم و بیش مطلوب همه انسان هاست.

هر انسانی دوست دارد از شأن و جایگاهی شایسته در جامعه بهره مند و مورد ستایش دیگران باشد.

نکته ی قابل توجه این است که شیوه های دست یابی به شخصیت متفاوت است.

برخی انسان ها چون از راه های نادرست به دنبال کسب شخصیت می روند، در نتیجه به شخصیتی دروغین دست می یابند.

اینکه شخص به واسطه ی نسبت دادن خویش به شخصیت های اجتماعی و با گردآوری ثروت و مکنت دنیوی و به سبب ریاکاری و تزویر، عزت و شخصیت به دست آورد، در حقیقت، به شخصیتی دروغین روی آورده است و حال آنکه شخصیت واقعی و راستین، برآمده از درون مایه های خودِ شخص و جوشیده از دست مایه های علمی و معنوی خود انسان است.

شخصیت و عزت نفسِ کاذب، توهم و باورِ خود توان مندی و حرمت نفس را به نمایش می گذارد.

شخصیت کاذب، وسیله ای غیرمنطقی، به منظور کاستن از اضطراب و نداشتن امنیت خاطر است که می خواهیم جای عزت نفس واقعی را بگیرد، اما این اتفاق نمی افتد.

بسیاری از اشخاص، خواهان شخصیت و عزت نفس از راه هایی هستند که مؤثر واقع نمی شود.

به جای آنکه شخصیت را از طریق آگاهی، مسئولیت و انسجام و همت دنبال کنیم، ممکن است بخواهیم با روش های کسب شهرت، کسب ثروت و دیگر روش های نادرست، به این مهم برسیم که در این صورت، خود را فریب داده ایم.

شخصیت واقعی براساس درون مایه ی شخص و اتکا به توان مندی های فرد بنا می شود، برخلاف شخصیت دروغین که با ابزاری چون تزویر، ثروت و شبیه ساختن خویش به دیگران به دست می آید.

نقد و عیب جویی، در صورتی که از سر دل سوزی و از روی آگاهی و به انگیزه اصلاح صورت پذیرد، یکی از اصلی ترین ابزار اصلاح شخص و جامعه به شمار می آید.

انسانی که به مرضِ شخصیتِ کاذب مبتلأ است، در جمع ستایشگران لذت می بَرَد و دل خوش می شود، اما در جمع مُنَقِّدان، خیلی اندوهگین و دلسرد میشود.

برادر و خواهر مسلمان!

بعضی انسانها آنقدر در نقش و رُل رییائی خویش مؤفق بازی میکنند، که اطرافیان را مات و حیرت زده میکند.

رسول کریم صلی الله علیه و سلم در یکی از جنگها به یاران خویش خبر داد که فلان کس داخل آتش (جهنم) خواهد شد،

فردِ مذکور هم همراه مسلمانان در نبرد شرکت داشت.

به کارهای آن مرد نگاه کرده و او را درنظر گرفتند تا ببینند قضیه ی او چیست؟

﴿اما مشاهده کردند به سختی در حال نبرد می باشد﴾!

صحابه تعجب شان افزون شد ولی کمی بعد چیز عجیبی رخ داد.
مرد جنگجو دچار جراحتی شد و شمشیرش را برداشته و با آن به خود ضربتی وارد ساخت.

آنگاه صحابه به او گفتند:

وای بر تو! آیا خودت را به قتل می رسانی؟ مرد پاسخ داد:

﴿من برای این می جنگیدم تا دیگران بی پروایی مرا دیده و به شجاعت من پی ببرند.﴾

آن مرد فوت کرده و سخن رسول کریم صلی الله علیه و سلم درباره اش راست پدیدار گشت.

همچنین پیامبر صلی الله علیه و سلم ما را باخبر ساخته است که ریاکاران اولین گروه عذاب شوندگان در روز قیامت می باشند.

سه گروه نخست وارد شوندگان به آتش جهنم اینان هستند:

۱- عالم،

۲- قاری قرآن

۳- و شهید!

چون در اعمالشان آن را خالص و پاک برای خالق بی همتای شان ننموده و از آن کارها خوشنودی الله سبحانه و تعالی را منظور نداشتند.

شخصیت دروغین و کاذب، شخصیت پر از ریا و تذویر است که عبادت ها را باطل می کند.

وقتی انسان عبادتی را بدون اخلاص به جای می آورد، درمقابل آن هیچ گونه اجر و پاداشی را دریافت ننموده و درعوض مرتکب گناه و مستحق کیفر می گردند؛ چرا که آن را خالص و پاک برای پروردگار جهانیان نگردانیده است.

الله سبحانه و تعالی می فرماید:

فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ ٭ الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ٭ الَّذِینَ هُمْ یُرَاءُونَ ٭ وَیَمْنَعُونَ الْمَاعُون [ماعون ۴-۷]

پس واى بر نمازگزاران. همآنانکه از نمازشان غافلند. آنان که ریا میکنند. و از [دادن] زکات [و وسایل و مایحتاج خانه] خوددارى مى‏ورزند.

کسانی که صدقه و خیرات می دهند و بخاطر کارهایشان منت نهاده و آن را خالص برای الله تعالی انجام نمی دهند، درعوض صدقات خویش اجری از جانب اوتعالی دریافت ننموده و مانند زمین سفت و سختی می شود که در آن هیچ کشتی و کاری به عمل نمی آید، که در قرآن در وصف ریاکار آمده است:

فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَیْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْدًا لَّا یَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَیْءٍ مِّمَّا کَسَبُوا (بقره ۲۶۴)

…پس مَثَل او همچون مَثَل سنگ خارایى است که بر روى آن‏، خاکى (نشسته‏) است‏، و رگبارى به آن رسیده و آن (سنگ‏) را سخت و صاف بر جاى نهاده است‏. آنان (یعنی: ریاکاران‏) نیز از آنچه به دست آورده ‏اند، بهره‏اى نمیبرند.

الله سبحانه و تعالی عبادت ریاکاران را برایشان بیهوده و بی فایده دانسته و می فرماید:

وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَّنثُورًا (فرقان ۲۳)

و ما به سراغ اعمالی که انجام داده‌اند می‌رویم، و همه را همچون ذرّات غبار پراکنده در هوا قرار می‌دهیم!

پس، چی زیباست که شخصیت دروغین، ساختگی و ریائی مان را کنار بگذاریم، و از جان و دل توبه ی راستین آوریم، و با قلب مالامال از محبت به خالق یکتا و به مخلوقش در روی زمین، اعمالی را انجام دهیم که شایسته ی درگاه حق است!

عزیزان گرانقدر:

لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.

جزاکم الله خیراً!

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج + هفت =

دکمه بازگشت به بالا
بستن