دسته‌بندی نشدهفرهنگ و جامعه

رژیم های دیکتاتور؛ رژیم های اصلاح ناپذیر

نویسنده : استاد مولانا عبدالله بلوچ 

رژیم‌های دیکتاتور؛ رژیم های اصلاح ناپذیر

تجربه نشان داده که رژیم های مستبدی که بر اریکه قدرت می نشینند، به هیچ عنوان ساختار آنها در بلند مدت، قابل اصلاح نبوده و همواره برای بقای خود جهت پاکسازی مخالفان خودی و ناخودی از صحنه اجتماعی به هر ابزاری ممکن بسان ایجاد رعب و وحشت، قلع و قمع و . . . رو آورده ، تا میزان حجم ضخامت سکوی اقتدار خود را در سطح جامعه نیز متین تر نمایند.

زمانی روند اصلاحات صوری به شکل آنی در بطن حکومت های خودکامه آغاز می شود که آنها از هر لحاظ خود را در محاصره ملت دیده و در حوزه های گوناگون علمی، اجتماعی، دیپلماتیک، اقتصادی و . ‌ . . به بن کامل رسیده باشند؛ اما آنگاه فرایند گام برداری در چنین مواقعی جهت اجرای اصلاحات ظاهری در گبه جامعه، کنش ثمربخشی نبوده و زمینه فروپاشی عاجل اتوریته آنان را در کوتاه مدت نیز فراهم می کند .

توسعه دائره اصلاحات بنیادین جهت بهبود وضعیت حاکم در بطن جامعه، هرگز به مذاق دیکتاتوران در هر زمانی خوش نیامده و جهت رهایی آنی از بحران ها و چالش های داخلی و خارجی موجود همچون شورش های اجتماعی، اعتراضات گسترده مدنی، تحریم های کمرشکن و . . . هر چند گاهی به سبک ظاهری، وعده های تهی خالی جهت تعدیل فضای موجود در خور مردم داده و در آهنگ رفع معضلات حاکم در گبه آن بر آمده تا در اسرع زمان، اقدام به اطفای خشم افکار عمومی در کوتاه مدت نیز نمایند .

هنگامی که بدنه اجتماعی به بلوغ دیپلماسی برسد، وعده های پوپولیستی از ناحیه مستبدانی که سالیان متمادی بر کرسی قدرت نشسته و منابع عمومی ملت را در طول زمام داری به شکل عامدانه به سرقت برده اند، نماد خارجی به خود می‌گیرند، قطعا، مقرون به صرفه نبوده و آن را جهت تسریع فاز برداری به سرنگونی آنها هدایت خواهد کرد .

در زمان های گذشته، آن دسته از دیکتاتورانی که به اقشار ستمدیده در جامعه ظلم روا می داشتند و به بهانه های واهی حقوق آنها را پایمال می کردند، دچار عذاب های گوناگون سخت الهی شده و برای همیشه از صفحه هستی حذف گردیده اند .

بنابراین، در هر مقطعی، به جهت انتخاب نادرست مردم، عدم بلوغ دینی، اجتماعی، دیپلماتیک و . . . بستر مساعد برای اخذ اقتدار توسط دیکتاتوران تعبیه و آنها به طور مطلق سکاندار جامعه در دراز مدت خواهند شد.

منتها، یگانه راه برون از چنین وضعیت اسفناکی، وجود کانون های قوی مدنی، پشتوانه بلوغ فکری، پیگیری مطالبات گوناگون خود از طریق نهادهای حقوق بشری درونی و بین المللی و . . . است که عرصه را به صورت نسبی برای پیشگیری از تضییع حقوق ملت از ناحیه دیکتاتوران را تنگ می نماید، و گرنه آنها به فرایند اصلاحات ریشه ای که باعث نجات واقعی آحاد مردم از معضلات موجود بشود، هرگز روی نخواهند آورند تا آنکه آنها در لبه پرتگاه کامل قرار گیرند، آنگاه دیگر دیر شده و ملت خودش، سرنوشت خویش را نیز تعیین خواهد کرد .

تاریخ :

۲ صفر ۱۴۴۰ ه – ق برابر با ۲۰ مهر ۹۷ ه – ش .

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 13 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن