اخبار

زندان مسلمانان روهینگیا از «سیتوه» تا «اردوگاه های راخین»

«محمد»،یکی از ۱۲۸ هزار مسلمان روهینگیایی است که در پی سوزانده شدن خانه هایشان در آتشی که افراط گرایان بودایی در سال ۲۰۱۲ به پا کردند مجبور به فرار از «سیتوه»،مرکز ایالت راخین و اقامت در اردوگاه هایی شدند که برای آنها مانند زندان است.

محمد ۲۳ ساله در این باره می گوید: «تنها تفاوتی که میان زندان و اردوگاه های راخین وجود دارد این است که در زندان حداقل می دانید مدت زمان حبستان چند سال است.»

در هفت سال گذشته محمد و بسیاری دیگر از مسلمانان میانمار تنها از پشت حصار سیم های خاردار ساحل سیتوه و اقیانوس هند را تماشا کرده اند.

محمد می گوید:«هفت سال است آنهایی که به بنگلادش فرار نکرده اند در اینجا زندانی شده اند و از تحصیل،شغل،مراقبت های بهداشتی و حتی شانس پیاده روی در ساحل یا استراحت زیر سایه یک درخت،محروم هستند.»

با وجود وعده هایی که دولت میانمار برای بستن این اردوگاه ها داده است،شواهد و اسنادی که به دست رسانه ها رسیده نشان می دهد که مسلمانان روهینگیا اجازه ندارند به خانه های خود که از آنها فرار کرده اند،برگردند.

برخی از روهینگیایی ها می گویند که نیاز به حمایت های بیشتری از سوی جامعه بین الملل و دولت میانمار به رهبری «آنگ سان سو چی» دارند.

آنها می گویند که گروه ملی گرای قدرتمند بودایی به نام «ما با تا» که مشهور به نفرت پراکنی علیه مسلمانان است باید محدود شود.

روهینگیایی ها که اکثرشان در ایالت غربی راخین زندگی می کنند پس از استقلال میانمار در سال ۱۹۴۸ میلادی به عنوان شهروندان این کشور به رسمیت شناخته شدند اما در سال ۱۹۸۲،دولت آنها را از کارت های ملی محروم کرد و نام مهاجران غیرقانونی را به آنها داد.

منبع: شبستان

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 12 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن