زندگی کنار زلزله !

  • توسط کتایون محمودی
  • ۱۳ روز قبل
  • یادداشت
  • ۱۲۵ بازدید
  • ۰
زلزله

زلزله


نویسنده: کتایون محمودی

فکر کردم رفتی و باید فراموشت کنیم .

خواستیم خرابی هایت را با تجربه های زندگی کنارتو باز سازی کنیم و مثل ژاپن از تو نترسیم .

خواستیم همسایه ی هم شویم ؛ بی آن که از هم بترسیم . تو بی خبر می آیی و ما نگران این بی خبری !

بچه ها را می ترسانی .

کاش تو را با ما آشتی دهند آنانی که خانه هایمان را می سازند و آن قدر محکم بسازند که هربار توبیایی ، فقط صدای پایت را
بشنویم .

زلزله جان !

می گویند ژاپن حتی آمدنت را شش ثانیه قبل از وقوع ، پیش بینی می کند ، پس هنوز دلهره اوری . وای بحال ما که صد سال از ژاپن عقب تریم !

حالا روی سخنم با دولت است و با مهندسین و پیمان کاران …

بخاطر جان مردم هم که شده ، تایید ساخت و مصالح مقاوم و همه چیز را چنان سخت بگیرید که مثل بستن کمربند ایمنی ؛ فرهنگ شود فرهنگی که حتی با اجبار باید ساختار و زیربنایش شناژ شود .

فرهنگی که باید برای تحکیم اش ؛ جریمه کرد و ده ها بار کوبید و دوباره ساخت.

این یکی را کوتاه نیایید و کنار مردم باشید .

ضعیفان را تقویت کنید تا بنیه ی مالی شان قوی شود و خانه محکم بسازند .

حالا که باید قبول کنیم با گسل های جوان ، هم خانه ایم ؛ پس حواستان به مهار این همسایه ی جوانمان باشد که دوباره عصبانی نشود و خسارت به بار نیاورد و عزا دارمان نکند.

پنجم آذر نود و هفت


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *