زورِ شمشیر تا کجاست؟

  • توسط محسن پيش آهنگ
  • ۲ ماه قبل
  • دل نوشته
  • ۱۹۳ بازدید
  • ۰
8768888 - زورِ شمشیر تا کجاست؟


نوشته: محسن پیش آهنگ

نه با شمشیر مى توان معتقد ساخت، نه با چوب و چماق…

آدمى که معتقد زیسته نمی شود با چماق اعتقادش را گرفت،

او برای خود صخره ای ساخته، توان صخره ها کجا و شکنندگى باد کجا؟

نمی توان با شمشیر از کسی خدا را گرفت…

وَهمى بیش نیست که گمان کنیم ،تمامِ تاریخِ ادیان، با زور به سرها گنجانده شده است…

با زور نمى توان “قرن ها “در تاریخ نفس کشید..

حقیقت این است که تمدن ها ریشه در خون انسان ها دارد،نمى توان ساده محوش کرد،

تمدنی که قدمتش را هزاران سال بدانند و با چماقی آهنی بشود یک روزه محوش کرد، بیشتر به شوخى شبیه است تا تمدنی کهن…

باید مزه دهنِ خود را خوب چشید، هر سخنی در کتاب ها جا ندارد،اگر پاک نشود آبروى گذشتگانمان را مى برد …

پرستش زورکى نیست!

دینى که شعارى همچو این دارد،چرا باید به دنبال کاسبی باشد؟

چرا باید بی تاب مشتری باشد؟

خربار خربار انسان را جمع کن،اگر با پوست و گوشت هم اعتقادت نشوند،به کارت نخواهند آمد!

سیاهی لشکر ترس می اندازد، اما قدرت تبلیغ برایت ندارد! لشکرِ سیاه فقط رنگ دارد،قاره پیمایی بلد نیست،

شرق و غرب درقبضه نمى گیرد،

گله شیران کجا و گله میشان کجا؟

آنکه برفکرش حاکم گشته ای مى نوردد خشکى و دریا را! همانگونه که نوردیدند…

کسانى که توانستند تاریخی ابدی بر زمین رسم کنند ،مرادشان یغما نبود! با غارت نمى توان قرن ها در تاریخ زنده و پاینده ماند!

صداى نفس هاى پابرجاى این آیین، قرن هاست تاریخ را مست خود کرده است…

فوت کردن دردى را دوا نمى کند،این شمع خاموش شدنی نیست…


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *