ساعت به وقت مهربانی

  • توسط کتایون محمودی
  • ۳ ماه قبل
  • یادداشت
  • ۱۶۲ بازدید
  • ۰
8670563 661 - ساعت به وقت مهربانی


امشب ساعت رسمی کشور ؛ یک ساعت به عقب کشیده شد و از خوش شانسی من ؛ برای تجلیل و پاسداشت زنی به جوانرود رفته بودیم  که کارش ستودنی و درنگ ساعت، شاید بخاطر او بود.

زنی که فرزندانی لایق پرورد . اما تکریم ما ؛ نه به این خاطر بود و نه بدلیل این که یکی از فرزندانش ، از دانشمندان جهان اسلام است .

احترام ما بواسطه کاری بود که خودش انجام داده و نیکنامی را خریده بود .

او خانه اش را فروخت و به خراب آباد حوزه بهداشت و سلامت در جوانرود ؛ تقدیم کرده بود. فرزندانش همه بلحاظ مالی، وضع  مناسبی داشتند  و مادراین فرصت را برای انجام کارش مغتنم شمرده بود .

 مادر خانه اش را به سلامت مردم می دهد تا جانشان را گرامی بدارد . مادر برای جوانرود ؛ مادری می کند . مادر است دیگر !

ساعت به وقت عاشقی ؛ به وقت مهربانی ، با کمپین مهربانان جوانرود ، رفتیم تا از او بگوییم و چه ناقص و نارسا شدند کلماتمان ؛ وقتی از مادر می گفتیم .

مادری که با کوچ ناوقت همسر به دیار ابدیت ؛ مجبور می شود تا نقش پدر را هم بعهده بگیرد . ترکیب دو احساس با هم غریب !

او مجبور می شود سخت کار کند تا دست بر کسی دراز نکند . جوانمردانه با قهر نامردانه زندگی مبارزه می کند ، تا فرزندانش را افتخار شهرش کند و موفق شد . خانواده رضایی شهره می شوند به ادب و علم و این برای مادر همه چیز است تا فراموش کند که روزهای سخت ، عمرشان هرچقدر دراز باشد ؛ بازهم محکوم به رفتن هستند .

مادر اما در جنگ سرطان مغلوب  و تسلیم چنگ های بی رحمش می شود ؛ گرچه با تصمیم روزهای واپسین عمرش ؛ می خواهد زندگی کند و مرگ را از ذهن اش براند.

او با فروش خانه اش و کمک به بیمارستان جوانرود،  با زندگی الفتی دوباره می یابد تا برای سالیان دراز ؛ قصه مادران شهرش شود که روزی زنی از دیارشان با مرگ جنگید و پیروز شد .

مادر دکتر منصور رضایی و ماموستا رسول رضایی و کاک ناصر و حمید رضایی ؛ بی آنکه بخواهد قهرمان قصه فردای بچه های جوانرود شد .

نه سخنان من و نه جملات دیگر دوستان در وصف این زن ؛ چنانی نبود که حق مطلب را در باره اش تمام کند ؛  در پایان دیدار ، ما ماندیم و توصیفی که ناتمام ماند و  اعتراف کنیم :

بعضی کارها باید همچنان سر به مهر بماند و رازش را با خودش ، معما کند !

راز این سخاوت و قصه بخشایش ؛ خوب است که بماند تا وقت دگر !


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب تازه