سفر به آستان مقدس

کعبه - سفر به آستان مقدس

نویسنده: ابومعاذ براهویی

کی بوَد یا رب طواف کعبه و زمزم کنم / بعد از آن رو در مزار سید عالم کنم

این روزها از گوشه و کنار جهان، مسلمانان به سوی مکّه مکرمه عازم هستند تا در مسجدالحرام به‌هم بپیوندند و پروانه‌وار گرد خانه خدا طواف کنند و فریاد «لبیک اللّهم لبیک» آنان آسمان مکه را سرشار از معنویت و روحانیّت نماید.

[box type=”info” align=”” class=”” width=””]صدهاهزار زائر از سراسر جهان به قصد زیارت خانه خدا و حرم نبوی، کوچ معنوی را آغاز می‌کنند تا در مناسکی شگفت‌انگیر، «حجّ ابراهیمی» را در پرونده عمر خویش ثبت نموده و مکان‌های مهبط وحی در مکّه و مدینه را بوسه‌باران کنند و خدای را بر نعمت هدایت شکر نمایند و با صاحب رسالت پیمان بندند که تا پایان عمر بر پیمان ایمان وفادار می‌مانند. [/box]

لباس‌های احرام را که به تن می‌کنی انگار که دیگر روی زمین نیستی. رهسپار مکّه می‌شوی و می‌خوانی: «لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک…»
اولین نگاهت که به کعبه می‌افتد باورت نمی‌شود تا سرت را کامل بالا ببری و نگاه کنی. از نعمت‌های تمام و کمال خدا و ناشکری‌های خودت خجالت می‌کشی! می‌روی تا هفت دور عاشقانه به دورش بگردی، آرزو می‌کنی که خواب نباشی. در میان انبوه عاشقان که به گرد خانۀ معشوق‌شان می‌گردند، خودت را قطره‌ای بیش نمی‌بینی. به طرف «مقام ابراهیم» می‌روی و دو رکعت نماز می‌خوانی، اما هنوز هم باورت نمی‌شود… به طرف «صفا» و «مروه» درحال حرکت هستی تا بی‌قراری حضرت هاجره علیهاالسلام را بفهمی. روزها یکی پس از دیگری می‌گذرند و هر لحظه تشنه‌تر می‌شوی. دلت می‌خواهد آب زمزم بنوشی و کنارملتزم بایستی؛ آخر آنجا حرف‌هایت بوی استجابت می‌گیرند.
بعد از اتمام مناسک حج رهسپار مدینه می‌شوی… در همان بدو ورود بوی غریبی مَشامت را پر می‌کند!‏ کمی که می‌روی چشمت به گنبد سبز رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌افتد؛ انگار تمام عظمت و زیبایی مدینه را یک‌جا در این گنبد خضرا خلاصه کرده‌اند! داخل مسجدالنبی می‌شوی، نماز می‌خوانی، سپس به روضۀ اطهر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم و دو یار با وفایش؛ ابوبکر و عمر رضی‌الله‌عنهما نزدیک می‌شوی، درود و سلام عرض می‌کنی، چشمانت تاب نمی‌آورند و ‏صورتت مهمان مرواریدهایی می‌شود که از دلت سرچشمه گرفته‌اند، اشک می‌ریزی…
کمی آن‌طرف‌تر، بیرون می‌روی چشمت به قبرستان بقیع می‌افتد، می‌دانی که قبرهای یاران باوفای پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم اینجا هستند و تو نمی‌دانی به کدامین سوی این قبرستان نگاه کنی! در این قبرستان بزرگانی خفته‌اند که اگرچه شاید نام‌شان بر روی قبر حک نشده باشد و ندانی که این قبر متعلق به کدام‌یک از صحابی‌ست، اما این را به یقین می‌دانی که نام و یاد آنها تا قیامت در دل‌های مسلمانان و پیروان راستین‌شان باقی‌ست و مسلمانان جهان سعادت و دیانت‌شان را مدیون این جماعت پاک و مقدس هستند.

/

  • برچسب ها
  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    یک × 5 =