صحابه و اهل‌بیت

شهادت عمر بن خطاب و آغاز سال هجری

هرچند در اسلام و سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم چیزی به نام سالگرد و مرثیه خوانی نبوده است، اما یاد بزرگان و ذکر اعمال صالح آنان برای الگو قرار دادن و اقتدا به سیره ی آنان قطعا برای آیندگان لازم است. در همین تغییر سال هجری قمری که جزء تلاش های خلیفه دوم بوده هر سالی که تقویم عوض شود خود به خود نام ایشان همراه با ذکر شهادتشان ما را به یاد او می اندازد و مخصوصا مسأله ی فلسطین، راستی اگر امروز عمر زنده می بود صهیونیست های خبیث می توانستند این گونه به مسجد الاقصی دهن کجی کنند؟؟

عمربن خطاب ۱۳ سال پس از پیامبر صلی الله علیه وسلم به دنیا آمد . اهل سواد، ورزش، شاعر، نسب شناس، بلیغ، خوش بیان و سفیر قومش بود. دین اسلام را تقلیدی نپذیرفت، اهل اجتهاد و تجدید بود. دیوان را ایجاد و قوه ی قضائیه را از مجریه جدا و ابودرداء را قاضی مدینه کرد . مصلحت را بر فتاوا حاکم و اعلام کرد هرکه کجی را در من می بیند، مرا راست کند و بدوی و زن او را از ادامه ی خطبه باز می داشتند و حاضر نشد پسرش جانشین او شود .

از این که قرآن سخنانش را تأیید می کرد دچار غرور نمی شد و پیامبر صلی الله علیه وسلم می گفت : بعد از من حق با عمر است، هر جا باشد.

عمر کسی بود که می گفت: اگر در دور ترین نقطه مملکت حیوانی تلف شود، من مسئولم و او اولین کسی است که از استاندارانش پرسید: از کجا آورده اید؟

و این خلیفه عادل توسط تروریستی از ایران به شهادت رسید و ابو لؤلؤ نه تنها سنت سیئه خلیفه کشی را بنا نهاد، بلکه لکه ننگی بر تاریخ ایرانیان گذاشت که ناسازگار با خلق وخوی ایرانیان است.

نویسنده: دکتر جلال جلالی زاده

نمایش بیشتر

دکتر جلال جلالی زاده

*نماینده مردم سنندج، دیواندره و کامیاران در مجلس ششم *تنها عضو اهل سنت شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی *استاد دانشگاه تهران *دبیر شورای هماهنگی اصلاح طلبان کرد *عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
رفتن به نوارابزار