دسته‌بندی نشده

عامل چهارمِ زوال و نابودی

﴿عوامل هفتگانه ی نابودی یک ملت﴾!

﴿بخش چهارم﴾:

عامل چهارمِ زوال و نابودی:

۴- ﴿بی اتفاقی، درگیری های داخلی و اختلافات درونی﴾:

اعراض از یادِ الله سبحانه و تعالی، و توجه نکردن به فرامین الهی و رهنمودهای رسول کریم صلی الله علیه وسلم سبب می شود به تدریج کینه و دشمنی نسبت به یکدیگر در دل ها به وجود بیاید که در نتیجه وحدت میان جامعه ها از بین خواهد رفت و به جای صلح و صفا، جنگ و خونریزی حاکم خواهد شد و این خود، از کیفرهای الهی است که الله سبحانه و تعالی در سوره ی انعام بدان اشاره کرده است:

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَىٰ أَن یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِکُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعًا وَیُذِیقَ بَعْضَکُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ الْآیَاتِ لَعَلَّهُمْ یَفْقَهُونَ (انعام ۶۵)

بگو: «او قادر است که از بالا یا از زیر پای شما، عذابی بر شما بفرستد؛ یا بصورت دسته‌های پراکنده شما را با هم بیامیزد؛ و طعم جنگ (و اختلاف) را به هر یک از شما بوسیله ی دیگری بچشاند.» ببین چگونه آیات گوناگون را (برای آنها) بازگو می‌کنیم! شاید بفهمند (و بازگردند)!

الله سبحانه و تعالی در این آیه به یکی دیگر از عذاب های دنیوی که بر اثر گناهان پدید می آید، اشاره نموده و این عقوبت را شامل عذاب از بالا و پایین و نیز به وجود آمدن تفرقه در میان انسان ها می داند.

مفسران درباره ی عذاب از بالا یا پایین، اقوال گوناگونی بیان کرده اند که به جهت رعایت اختصار متذکر آن ها نمی شویم، اما در هر حال نزول عذاب هایی چون طوفان شدید، فرو رفتن در زمین، زلزله و مانند آن که در اقوام گذشته رخ داده و باعث هلاکت آن ها گردیده است، از نتایج اعراض از یاد الله سبحانه و تعالیو زیر پا گذاشتن دستورات مکتب اسلام می باشد.

این کیفرها مختص به اقوام گذشته نبوده و ممکن است در هر امتی که از یاد الله تعالی غفلت نموده و از دستورات او سرپیچی نمایند، رخ دهد.

کیفرهای الهی در دنیا منحصر در این انواع نبوده و گاه کیفرها به تناسب زمان و مکان، شکل دیگری پیدا می کند، مانند به وجود آمدن اختلاف و تفرقه در میان قوم، گروه و یا ملتی.

نکته ی مهم این است که مسئله ی اختلاف و پراکندگی در میان جمعیت ها، به قدری خطرناک است که در ردیف عذاب های آسمانی، صاعقه ها و زلزله ها قرار گرفته است؛

بلکه گاهی ویرانی های ناشی از اختلاف و پراکندگی به مراتب بیشتر از ویرانی های ناشی از صاعقه ها و زلزله هاست.

اینکه آیه می فرماید:

الله تعالی در میان شما تفرقه می افگند، نه به این معناست که الله سبحانه و تعالی بی جهت مردم را گرفتار اختلاف و نفاق می کند؛ بلکه این نتیجه ی اعمال سوء مردم و خودخواهی ها، خودپرستی ها و سودجویی های شخصی است که نتیجه ی آن به صورت نفاق و تفرقه بروز می کند.

در دچار شدن به این کیفر، تفاوتی میان جوامع مشرک و مسلمان وجود ندارد؛ بنابراین هرگاه مسلمانان نیز از مسیر توحید انحراف یابند و خودخواهی و خودپرستی، جای اخوت اسلامی را بگیرد، هر کس به فکر خویش باشد و دستورات الهی به فراموشی سپرده شود، آن ها نیز گرفتار چنین سرنوشتی خواهند شد.

مصداق حقیقی این کیفر را می توان در دنیای امروز و در کشورهای مختلف از جمله کشورهای مسلمان مشاهده کرد که نتیجه ی عدم اتحاد آن ها در برابر جنایت منافقین و متحدان شان در فلسطین، عراق، افغانستان، پاکستان، یمن و دیگر نقاط دنیا و نیز وجود برخی عناصر افراد فاقد دین، یا دین داران بی بصیرت در نظام اسلامی می باشد.

اینها همه، به دلیل خودخواهی و زبونی و قدرت طلبی آنان و بعضی از سران کشورهای مسلمان و نبود اتحاد و همبستگی میان مسلمانانِ سراسر عالم که یک سوم جمعیت روی زمین را تشکیل می دهند، متأسفانه روز به روز شاهد کشتار و رنج و آوارگی بیشتر مسلمانان در سراسر عالم هستیم.

در حالی که اگر متحد و یکپارچه می شدند، قادر بودند قوی ترین دشمنان شان را شکست داده و به سلطنت پوشالی آنان در سراسر عالم خاتمه دهند و به این وعده الهی تحقق بخشند که:

وَ لاتَهِنُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَ أنْتُمُ اْلأعْلَوْنَ إِنْ کنْتُمْ مُؤْمِنینَ

«و سست نشوید و غمگین نگردید و شما برترید، اگر ایمان داشته باشید». (آل عمران ۱۳۹)

مطالعه ی بخش بعدی را از این صفحه فراموش نکنید.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن