عرفه، معرفتگاه عارفان و تجلی گاه رحمان

معرفتگاه عارفان و تجلی گاه رحمان - عرفه، معرفتگاه عارفان و تجلی گاه رحمان


نویسنده : مجید احمدی

رسول الله علیه الصلاه والسلام در سخنی کوتاه و گویا می‌فرماید: “الحج عرفه/ حج، عرفه است.”

عرفه از مصدر عرفان به معنای شناختن و دانستن است و اینک اسم علم برای مکان وسیعی است که حاجیان در نهم ذی الحجه در آن گرد هم می آیند و بزرگ ترین و باشکوه ترین همایش بشری را برگزار می نمایند.

خداوند سبحان در همایش این روز، به بندگانش می بالد و رو به فرشتگان می فرماید: “به بندگانم بنگرید که همه چیز خود را وانهاده و مشتاقانه به سویم شتافته اند و بخشایش مرا خواهانند. شما را گواه می گیرم که آنان را بخشودم.”

تنها در صحرای عرفات است که همه ی حاجیان از سراسر دنیا در زمان مشخص و در پوششی یکسان گرد هم می آیند و از حجاب تعلقات دنیوی چون نژاد، رنگ، جاه و مال رهیده اند و در برابر خالق یکتا در مقام خشوع و تواضع قرار می گیرند، و در این حالت است که خدای شکوهمند با رحمت فراگیرش بر آنان تجلی می کند.

حافظ می فرماید:

حجاب چهره ی جان می شود غبار تنم/ خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم.

آری در این دم و لحظات است که محشر رستاخیز در برابر دیدگان عیان می شود و انسان را از خواب غفلت بیدار می نماید و به او فرصت حیات دوباره می بخشد، حیاتی که با حج مبرور هیچ سابقه ی خطایی از او باز نمانده است و در پاکی از گناه چون نوزادی ست که از مادر زاده باشد!

انسان تا از جلوی چهره ی جان، پرده های حب ذات، مال، جاه، تقلید و تعصب را یکسو نزند و شخصیت خویش را توسعه نبخشد حقایق بر او تجلی نخواهند کرد و به تبع آن چنانکه بایسته است قدر خدایش را نخواهد شناخت.

عرفه با ویژگی‌هایی که دارد نیک معرفتگاهی ست که می توان در آن جا به معرفت خود و الله دست یافت.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − یازده =