دسته‌بندی نشده

قبولی نماز انسانها بستگی به نیت، کیفیت، خشوع و خضوع در حین اجرای نماز دارد

(بخش نهم):
عزیزان گرانقدر!
👈 همانطوریکه در بخش هفتم ذکر نمودم، قبولی نمازی که ما انسانها ادأ میکنم بستگی به نیت، کیفیت، حالت، خشوع و خضوع مان حین اجرای نماز دارد، که ان شأ الله احادیث صحیح وارده را در اینمورد سلسله وار خدمت تان تقدیم خواهم کرد.
و قبل از همه بایستی این را بدانیم که:
اعمالی که مورد قبول بارگاهِ الله تعالی قرار می‌گیرد دو صورت دارند:
📍۱- اول آنکه مؤمن در حالی نماز و سایر عبادات را انجام می‌دهد که دائماً به یاد الله سبحانه وتعالی است و در هنگام عرضهٔ این عمل، الله تعالی با نظر رحمت به او نگاه می‌کند و می‌بیند که بنده با قلب صاف و خالص عبادت کرده و عمل او را می‌پذیرد و او را دوست می‌دارد.
این همان عبادت مخلصانه ایست که شایسته ی عبادتِ مالک الملک است.
این همان نمازیست که از ابتدأ، قبل از وضو گرفتن، قلب مؤمن در تپش و ذکر الله تعالی است.
بنده، با قلب پر از محبت، با نیت خالص و مالامال از انوار الهی، نیتِ وضو میکند،
با احساس مملو از عشق و علاقه از جایش برمیخیزد و یا اگر مصروف عملی بود، کارش را متوقف میسازد و  بسوی محل وضو و یا در خانه اش بسوی حمام گام برمیدارد.
در برداشتنِ هر گام وصالِ سخن گفتن با خالقش را در ذهن دارد و نَفَس هایش، یکی بعد دیگر، پیهم فرو میرود تا ممدِ حیات و واپس بر می آید تا مفرح ذات باشد.
👈 این بنده ایست که با هر گامش برای وضو گرفتن، فرحت و خوشحالی اش بیشتر میشود و ضربان قلبش برای آمادگی و طهارت و بعداً عبادتِ جسمی و روحانی، تند تر میتپد.
مؤمن حقیقی از همان لحظه ی نخست وقتی نیتِ وضو گرفتن را میکند، نسبت به پروردگارش احساس محبت میکند و به اخلاص تام از هرلحظه ی عبادتش لذت میبرد.
📍۲- صورت دوم آنکه بنده اعمال عبادی خود را بر حسب عادت انجام می‌دهد و دچار اوامر روزمره شده است،
در حالی که غافل از باطن و حقیقتِ آن است اما نیت بدی ندارد و واقعاً به نیت عبادتِ الله تعالی این کار را می‌کند اما قلبش به یاد او نیست.
👈 زمانی که این عمل را به درگاه رب ذوالجلال می‌برند، ذات پاکِ الله سبحانه وتعالی به آن نظر رحمت نمی‌کند اما طرد هم ‌نمی‌کند و در کناری می‌گذارد تا روز قیامت،  به آن قسمتی که برای او بوده ثواب داده و غیر آن را در نظر نمی آورد.
👈 الله تعالی پاداش این نماز را مخلوقات و نعمت های خود مثل قصور، ماکولات و حورالعین و… قرار می‌دهد،
اما آن نمازِ اول را پاداش، رضایت او تعالی است که فرمود:
💥«و رضوان من الله اکبر».
🔹و این رضایتمندی خدا از بنده، برای او از تمام حور و قصور برتر و با عظمت‌تر است هر چند که آنها را نیز از وی دریغ نمیفرماید.
👈 نماز گذارو پاداش و اجر وی نزد الله تعالی، نظر به کیفیت و نوعیت نمازی که ادا میکند، ۵ رتبهٔ مختلف دارند:

👈 اول ﴿معاقبین﴾:

به کسانی اطلاق میشود که با کوتاهی در حق نماز بر نفس خود ستم می‌کنند، و به وضو و ارکان نماز بی‌توجه‌اند.
👈 دوم  ﴿بازخواست شوندگان﴾:
کسانی که بر ظواهر و ارکان نماز مراقبت می‌کنند اما فکرشان در نمازنیست و مشغول دنیا و وساوس آن است.
👈سوم ﴿ بخشیده شدگان﴾:
کسانی که علاوه بر توجه به ظواهر، تمام همت خود را به این می‌گذارند که افکار غیر الهی را از خود دور کنند و دائماً با شیطان در جنگند تا به نمازشان ضرری نرساند.
👈 چهارم  ﴿مأجوران﴾ :
آنانکه در نماز حقوق آنرا به وجه أحسن انجام داده و روح و جانشان پیوسته در حال مراقبت بر حقوق الله تعالی است تا ذره‌ای هر چند اندک از نمازشان آسیب نبیند و قلوبشان نیز غرق در توجه و بندگی الله تعالی است.
👈 پنجم  ﴿مقرّبان﴾ :
آن مؤمنینی که علاوه بر تمام حالات فوق، قلب و روحشان را حاضر در مقابل الله تعالی می‌بینند و با چشم دل الله تعالی را می ‌نگرند در حالی که جانشان لبریز از محبت و عظمت خداست گویا اینکه وی را می‌بینند.
و هیچ فکر و وسوسه‌ای به قلب‌شان راه ندارد.
هیچ پرده‌ و حجابی بین آنان پردورگارِ مهربانشان نیست و تفاوت نماز و غیر نماز برایشان مانند تفاوت آسمان و زمین است!
👈 اینان مقربان درگاه خدایند که دیدگان شان به نماز روشن شده است و در قیامت نیز چشمشان به مقام قرب الهی روشن می‌شود.
📍اگر کسی حقیقتاً دیده‌اش به خدا روشن شد تمام وجودش غرق نور می‌شود و آنکه دلش به خدا روشن نشد با اندوه و حسرت فراوان دنیا را ترک می‌کند.
👈 در روایت است که هر گاه بنده به نماز می‌ایستد الله تعالی می‌فرماید:
👈 «حجاب‌ها را بین من و بنده‌ام بردارید!»
اما اگر او بی‌توجهی کرد خدا می‌فرماید:
👈 «حجابها را بیاندازید!»
و این بی‌توجهی را بزرگان به توجه قلب از الله تعالی به غیر او (مادیات) تفسیر کرده‌اند.
به محض توجهٔ بنده به دنیا و مادیات شیطان به سراغش می‌آید و دائماً مطالب و وساوس شیطانی را در دل او القا میکند،
👈 اما بنده می‌تواند، و باید که به خدا پناه برده و از شر شیطان رجیم به سوی خدا بگریزد.
و با توجه و حضور قلب خود کاری کند که شیطان او را رها کند.
اما اگر باز بی‌توجهی نمود شیطان می‌آید و او را دوباره مشغول می‌کند و این است جدال بنده و دشمنش شیطان در نماز!

بلی عزیزان گرانقدر!

👈 این جدال میان نمازگذار و شیطان همیشه جریان دارد و مادامی که بنده میخواهد برخیزد ووضو بگیرد، شیطان شروع به وسوسه و جدال میکند، هزاران شبهه و وسوسه ها را در ذهن وی جامیدهد.
حال، تا بخش بعدی، بیائید باخود بسنجیم که از پنج گروه فوقِ نماز گذاران، کدام یک با حالت ما صدق میکند.
سپس با خالق مان وعده کنیم که درگروه برتر ان شأ الله قرار گرفته، نهایت سعی خود را در خشوع، خضوع و تذلل، حین نماز بخرچ دهیم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + دو =

دکمه بازگشت به بالا
بستن