اخلاق و تربیت

قضیه راز آلود افراط

نویسنده: سمیع الله داعی

فی الواقع ، واژه ی افراط به هیچ جریان خاصی تعلق ندارد، و از پس منظر ادبیاتی، هر حرکتی که دچار غلو و جهش های نابجای فکری و اجتماعی شود و حرکت ،مرتبه ی و یا ثم به ثم را نادیده بگیرد ، افراط و متعلقات این واژه در جنین او پیدا می شود و فرزند ناخلف او قرار می گیرد. با ملاحظه ی این طرز دید ، افراط نه در حصار جریان دینمداران است و نه فرزند متولد شده ی جریان لائیک.

اما در این اواخر از نوشته های بعضی  دوستان چنین بر می تابد که افراط زاده ی مکتب اسلام گرایان است و دگر اندیشان هیچ نوع سهمی در آن برای خود ندارند، گویا که ادبیات افراط با نام و نشان ما گره خورده و انسان های مغرب زمین و جیره خواران شان نماینده ی جریان اعتدال انسانیت اند و نقاب آفتاب گونه ی را در این زمینه به چهره می کشند. الحق که این نوع نگرش تصور مغالطه آمیزانه ی از افراط است و در افزایش جرم و دگم اندیشی نقش وافری را بازی می کند.

اساسا در جامعه سنتی ما افراط شبیه به واکنش است تا کُنش، لجام گسیختگی رسانه ها و به تیررس قرار گرفتن ارزش های بومی و دینی باعث زایش و تولید افراط می شوند، رسانه های تصویری و صوتی که از بی حجابی و نادیده انگاشتن ارزش های دینی به مثابه ی تخته ی خیز و سکوی پرواز استفاده می کنند، شرعا و عقلا رکن رکین پدیده ی افراط قرار می گیرند و با انتحار فکری بستر انتحار فزیکی را فراهم می سازند.

عزیزان روشنفکری که دنبال فروکش نمودن کاخ افراطیت استند، بد نیست که قلم نقد خویش را به سوی رسانه ها و افراط گرایان دیگر نیز بکشانند و سهم روشنگرایانه ی خود را به دور از جهت گیری و سیاه و سفید نگریستن اداء نمایند.

پ.ن:  اللهم اننا مغلوب فانتصر

نمایش بیشتر

سمیع الله داعی

* سردبیر دوهفته نامه دنیای جوان * نویسنده * استاد دانشگاه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × پنج =

دکمه بازگشت به بالا
بستن