حضور دل، اعتدال در نماز وانواع قلب ها

مسلمان، سعی میکند تا دلگرمی و علاقه اش را با معاملات و حساب و کتاب دنیوی قطع کند

(بخش پانزدهم):
👈 در بخش قبلی در مورد احساسِ مرگ در نماز و قطع علایق و دلبستگی قلبی و فکری قبل از نماز و حین نماز اشاره نمودیم و دانستیم که دلبستگی به امری در دنیا، از اعزاز و عظمت نماز میکاهد.
📍مسلمان، سعی میکند تا دلگرمی، علاقه و دلبستگی اش را با معاملات و حساب و کتاب دنیوی قطع کند.
📍نماز گذار، بایستی چنان فکر کند که بعد از پِلک زدن، مهلتِ پلک زدنِ دوم را ندارد، و هر لحظه و ثانیه ی نمازش را وقفِ خالقش کند.
👈 در اینجا روایتی را از صحابه ی جلل القدر ابو سعید خدری رضی الله وعنه برای تان می آورم تا در این باره نیک بنگرید:
📍اسامه چیزی را به مبلغ صد دینار (به نسیه) به مدت یک ماه خرید.
وقتی که رسول الله صلی الله وعلیه وسلم از آن معامله اطلاع حاصل کردند، فرمودند:
🔹آیا از اسامه که خریدار به مدت یک ماه (نسیه) است، تعجب نمی کنید؟
👈 بی گمان آروزی او دراز است و سوگند به کسی که وجودم در دست قدرت او است، به چیزهای نگاه نمی کنم، مگر گمان می برم که پلک هایم به هم نمی رسند و خدا روحم را می گیرد و وقتی چشمانم را باز می کنم، گمان می برم که اجل مهلت نمی دهد که پلک ها را روی هم بگذارم و هنگامی که لقمه ای را در دهان می گذارم، گمان می برم که به سبب مرگ در گلویم می ماند و آن را فرو نمی برم،

سپس فرمودند:

👈 ای آدمی زادگان!
اگر عقل دارید، خودتان را از مردگان به شمار آورید،
سوگند به کسی که وجودم در دست قدرت او است به طور قطع آنچه که به شما وعده داده می شود، خواهد آمد (و خلافی در آن نیست) و شما نمی توانید (خدا را) درمانده کنید (و از دست عدالت و کیفر او بگریزید ﴿سوره ی انعام آیه ۱۳۴٫ به روایت ابن ابی الدنیا در قصر الامل و طبرانی در مسند الشامیین و ابونعیم در الحلیه و بیهقی در الشعب.﴾
بلی عزیزان!
👈 این است محمل کاروانِ اصیل اسلام.
هر آنکه را عقل است، خودش را از مردگان حساب میکند، و زمانیکه در مقابل خالقش برای عبادت می ایستد، بعد از یک پلک زدن، امیدِ زدنِ پلکِ بعدی را ندارد،
📍اما، در افکار ما، حین ادای نماز چی میگذرد؟ به چی چیزهائی که فکر نمیکنیم!؟ حتی، از یاد رفته ها، بیادِ مان می آید.
برادر و خواهر مسلمان!
👈 در این دنیای زودگذر و فانی، ما آنقدر امیدوار هستیم که برای امورِ خیلی دور، وسوسه های مختلفی را در ذهن خود جا داده، در عبادات خویش بصورت باید وشایدش تمرکز کرده نمیتوانیم.
👈 ابن عباس (رضی الله عنه) حکایت میکند که رسول الله صلی الله وعلیه وسلم از فاصله ی نه چندان دور از آب می گذشت و با خاک تیمم می کرد.

عرض کردم:

ای رسول خدا آب (برای وضو) نزدیک است.
فرمودند:
شاید نمانم تا به آن آب برسم»   ﴿به روایت ابن المبارک در الزهد و ابن ابی الدنیا در قصر الامل.﴾
👈 حکمت بیاد آوردنِ و قریب شمردنِ مرگ در نماز این است که اگر در پیش روی انسان هیچ گونه اندوه و ترسی وجود نداشته باشد، به جز سکرات مرگ، این خود به تنهایی کافی و سزاوار آن است که زندگی را تلخ و ناگوار کند و شادی ها و لذت ها را به اندوه و تلخی مبدل سازد،
📍پس بسیار شایسته و به جا است که انسان درباره ی آن بیاندیشد و فکر خود را به آن مشغول نماید و با تمام وجود خود را برای آن آماده سازد،
چنانکه یکی از حکما گفته است:
«تو نمی دانی درد و اندوهی که دیگری را دربر گرفته است، کَی و چگونه آن دامن گیر تو خواهد شد».
👈 لقمان به پسرش گفت:
«ای پسرم! مرگ چیزی است که تو نمی دانی چه وقت به سراغت می آید، پس پیش از آنکه ناگاه نزد تو بیاید، خود را برای آن آماده کن».
👈 تعجب اینجاست که اگر کسی انتظار داشته باشد که مأمورِ دولت داخل منرلش شود و پنجاه تازیانه به او بزند، مُسَلَّماً زندگی اش تلخ و خاطرش پریشان و خواب و استراحت از او سلب می گردد،
چرا که پیوسته منتظر آمدن آن مأمور می باشد،
👈 در حالی که در هر نفسی که می کشد، این امکان وجود دارد که ملک الموت نزد او بیاید و جانش را بگیرد،
ولی با وجود آن زندگی اش تلخ و خاطرش مشوش و ناآرام نمی گردد!!
👈 همینگونه، در زندگی روزمره اش خاطرش از آمدن ملک الموت و گرفتنِ جانِ او آرام است و هیچ نوع اظطرابی در دل ندارد، در نماز هایش نیز چنین فکری در سر دارد.
👈 نماز گذارِ واقعی، سعی میکند تا این حالت را با تمرکز، خشوع و خضوع حاصل کند،
حواسش را منسجم سازد،
امید ها وآرزو هایش را قطع کند،
دلبستگی هایش را عقب زند،
علایق و دوست داشته هایش را کنار گذارد،
و مانند درختِ بیدِ لرزان، در مقابل خالقش بیایستد و نمازش را ادأ کند.
👈 این همان نمازیست که در آخرت، در حضور فرشتگان، در مقابلش، می ایستد، و از او ستایش میکند.
آیا چنین نمازی ادأ کرده ای عزیز؟
بخش های بعدی این مضمون بی نهایت مهم را از این صفحه از یاد نبرید!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 5 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن