ممنوعیت فرایند هتاکی نسبت به همدیگر در مسائل اختلافی


نویسنده : استاد مولانا عبدالله بلوچ 

ممنوعیت فرایند هتاکی نسبت به همدیگر در مسائل اختلافی

پیش در آمد

در بحبوحه فرایند مباحثه پیرامون موضوعات بحث بر انگیز، وجود فضای دوستانه جهت عدم جریحه دار کردن پرستیژ یکدیگر، الزامی است که مبادا آنی ترین جسارتی در بطن آن علیه همدیگر به جهت داشتن ایده متفاوت، نماد برونی به خود اتخاذ نماید .

خروج فرایند گفتگوی راجع به مسائل اختلافی از روند نرمال خود، زمینه برای فرایند رو آوری به عمل مذموم هتاکی آبستن شده و نرخ صیانت از کاراکتر مباحثه کنندگان حول و حوش مسئله مذکور نازل گشته و موجی از سخنان زنده میان دو طرف جهت حمله ور شدن علیه همدیگر سرازیر خواهد گردید.

بنابراین، وجود فضای سالم برای آغاز دیالوگ مطلوب بابت رفع جزئیات در مسائل اختلاف بر انگیزی که منجر به عدم تفاهم میان دو طرف گفتگو می شود، ضروری بوده تا از هر نوع آهنگ کنش هتاکی نسبت به یکدیگر نیز پیشگیری گردد .

تعریف

بکار بردن جملات و کلمات توهین آمیزی که باعث جریحه دار شدن پرستیژ احدی گردد، فرایند هتاکی قلمداد می شود ‌.

شرائط گفتمان مسالمت آمیز بدون وجود عمل قبیح هتاکی

اگر آهنگ دیالوگ حول و حوش سوژه های مناقشه برانگیز گردد، نیاز حاد است که در قالب وجود شرایط ذیل مباحثه شود . از جمله :

– وجود سعه صدر بنیادین میان طرفین که خواهان آغاز مباحثه جهت رفع ابهامات و حل و فصل عادلانه مسئله ای اختلافی هستند؛

– احترام متقابل در طول مباحثه که جنبه هدفمندی داشته و دو طرف خواستار ازاله تناقض گوی میان خود جهت تنویر افکار عمومی در بطن جامعه باشند ؛

– درصد تحمل یکدیگر راجع به طرح گفتمان پیرامون مسایل بحث بر انگیز، جنبه صعودی داشته باشد که بدنه آن از ابتدای گفتمان تا انتهایش، دچار ریزش جانبی هم نشود ؛

– اقامه براهین مستند حول و حوش موضوعاتی گوناگونی که واجد ماهیت اختلافی بوده و در جمع بندی حین انتهای قضیه مورد نظر به نتیجه ملموسی دسترسی پیدا کنند ؛

خاستگاه های بروز فرایند هتاکی

* داشتن نگرش قالبی نسبت به برخی از متون دینی که به جهت عدم دقت نظر در آنها و نازل بودن سطح علمی، نماد خارجی به خود اتخاذ می نماید ؛

* نپذیرفتن اصل ” دگر اندیشی ” که خداوند متعال آن را به عنوان یک مولفه محوری جهت پیشرفت علمی در حوزه های مختلف در سوره ی” زمر ” به صورت شفاف ابراز کرده است ؛

* فقدان انعطاف پذیری بهنگام در قبال تن دادن به ایده های نوین و واقعیت های میدانی حاکم در بطن جامعه که باعث تسریع روند تصحیح افکار انحرافی جهت پیشرفت در دیالوگ های آتی می شود ؛

خوداری از هتاکی نسبت به دگر اندیشان

هتاکی نسبت به علمای دگر اندیش و مخالفین، کنش ناسره ای بوده ‌‌که آن، ‌سراسر با آموزه های صحیح دینی مغایرت داشته و باید در اسرع زمان، از سر لوحه حوزه ی کاری فرد حذف گردد، چون گام بر داری به عمل موسوم بابت مباحثی که ماهیت اختلاف بر انگیز داشته، آنها را پیچیده تر کرده و دو طرف را جهت خلق راهکار مساعد برای حل آن، در بلند مدت منفعل خواهد کرد .

به جای رو آوری به فرایند نامطلوب هتاکی علیه یکدیگر، ارایه فرهنگ و اخلاق غنی دینی در اولویت کاری دو طرف که خواهان دیالوگ حسنه و خواستار رفع اختلافات در مسائل فروغی بوده، قرار بگیرد گرچه برخی از ایدئولوژی های و استراتژی های مذهبی آنان با تزها و کنش های مذهبی طرفین هارمونیک نبوده و سماع آنها نیز به به مذاق همدیگر نیز خوش نیاد .

روآوری به اهانت و فرایند اساء ی ادب، نشانگر انفعال طرف مقابل راجع به عدم اقامه براهین مستند حول و حوش سوژه اختلافی بوده که آن، باعث جریحه دار شدن کاراکتر ایشان در صحنه ی اجتماعی شده گرچه دکترین او، قریب به حق هم باشد .

سخن آخر

بدین ترتیب، افرادی که خواهان برچیدن اشکالات پیش آمده در مسائل اختلافی بوده باید اخلاق و فرهنگ حسنه گرانسنگ اسلامی خود را به طرف مقابل ارائه و در حوزه موسوم، طلایه دار باشند تا شاید طرفین از کنش ها و ایده های نسنجیده خود حین کشف ضعف برخی از دلائل ارایی شان که در مباحثه قبلی عنوان کرده اند، در آتی نیز تجدید نظر نمایند.

با آرزوی ایصال به قله های بلند اخلاقی و فرهنگی صحیح اسلامی از درگاه خالق هستی.

تاریخ :

۱۵ ذی الحجه ۱۴۳۹ برابر با ۵ شهریور ۹۷ .


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب تازه