معاصرین

نگاهی کوتاه به زندگانی مولانا محمدعلم حسین‌بر رحمه الله

نویسنده: عبدالستار حسین بر

ولادت و تحصیلات:

مولانا محمدعلم حسین‌بر در سال ۱۳۳۳ در شهر گشت متولد شد پدرش خلیل، نامش را محمدعلم گذاشت.

ایشان تا کلاس سوم ابتدایی در مدرسه خیام گشت به تحصیل پرداخت و در ضمن به تحصیلات دولتی به فراگیری دروس دینی در حوزه‌ی علمیه‌ی گشت می‌پرداخت.

دو سال بعد از ترک تحصیلات دولتی، حدوداً در سال (۲ـ۱۳۹۱ هـ.ق). به زنگیان رفت و از محضر اساتید بلند پایه‌ی آن‌جا هم‌چون مولانا عبدالعزیز ساداتی، مولانا عبدالکریم، مولانا رحیم‌بخش بلوچ‌زهی استفاده نمود و پس از گذراندن دوسال در زنگیان، در سال ۱۳۹۳ به پاکستان رفت و در دارالعلوم کراچی ثبت نام نمود و به مدت هفت سال از اساتید برجسته‌‌ی آن‌جا هم‌چون مولانا محمدرفیع عثمانی، مفتی محمدتقی عثمانی، مولانا شمس‌الحق، مولانا غلام‌محمد، مولانا عبدالحق حقانی، مولانا عزیزالرحمان هزاروی و … استفاده نمود و در سال (۱۳۹۹هـ.ق). فارغ التحصیل شد.

مولانا محمدعلم پس از فارغ التحصیلی به مدت یک سال در مدرسه دینی عین العلوم گشت به تدریس پرداخت و سپس در سال ۱۴۰۱ برای گذراندن تحصیلات آکادمی به دانشگاه اسلامی مدینه منوره رفت و چهار سال در آن‌جا در دانشکده دعوت و اصول دین تحصیل نمود و از اساتید برجسته‌ی آن‌جا هم‌چون دکتر علی بن عبدالرحمان حذیفی، دکتر جمعه علی خولی و … استفاده نمود و در سال ۱۴۰۵ پس از نگارش پایان‌نامه‌اش در موضوع زندگی‌نامه‌ی سلمان فارسی، به اخذ درجه‌ی کارشناسی (لیسانس) نایل آمد.

مسئولیت‌ها و خدمات:

مولانا محمدعلم در سال ۱۴۰۰ به مدت یک سال به تدریس در مدرسه دینی گشت پرداخت و پس از گذراندن مقطع لیسانس، دوباره به محل سابق برگشت و تا پایان عمر در آن‌جا به تدریس پرداخت و از اساتید برجسته و تراز اول مدرسه دینی بود که با مهارت و توانایی بالایی به تدریس علوم مختلف از جمله فقه، حدیث، و … اشتغال داشت. و در کنار تدریس، در بخش معاونت آموزشی مدرسه، همکار مولانا دهقان بود.

مولانا سال‌ها نیز امامت نماز در مسجد صدیق اکبر محله‌ی چکسوچی گشت را برعهده داشت و گاهی پس از نماز فجر به تفسیر قرآن برای عموم مردم می‌پرداخت.

ایشان جزو طراحان سوالات امتحانات نهایی شورای هماهنگی مدارس دینی اهل سنت استان و جزو هیأت سه نفره بازبینی تصحیح اوراق امتحانی آن شورا نیز بود.

خصوصیات اخلاقی

مولانا محمدعلم عالمی قانع بود. هرگز چشم طمع از دستگاه‌های دولتی و ثروتمندان نداشت. در لباس، کفش و مسکن ساده و بی‌آلایش بود. از تکلفات به دور بود. ساده‌زیستی و گم‌نامی از خصوصیات بارز ایشان بود. در اوقات فراغت به کارها‌ی کشاورزی و امور منزل می‌پرداخت. تا جایی که در توان داشت به مشکلات مردم رسیدگی می‌کرد. در طول زندگی پربرکت خویش همواره پاسخگوی پرسش‌های مردم و جوانان بود. ایشان آن قدر بزرگوار بود که در مقابل هیچ سوالی روترش نمی‌کرد و با کمال بردباری هم نفسی می‌کرد و کنار می‌آمد و جواب می‌داد. در تدریس ویژگی‌های منحصر به فردی داشت که آرام و آهسته به تدریس می‌پرداخت و اصل مسأله را روشن می‌کرد و می‌فهماند و به نظر شاگردانش احترام می‌گذاشت.

ایشان بی‌نهایت متواضع بود. همیشه لبخند بر لب داشت، گشاده رو و خوش مشرب بود. با طلاب رفتاری محبت‌آمیز و پدرانه داشت. بی‌ادبی برخی از طلاب او را خشمگین نمی‌ساخت. با وجود پایه علمی بلندی که داشت، خودش به تنهایی کارهایش را انجام می‌داد و حتی راضی نبود که طلاب به وی کمک کنند. از کارهای لغو و بیهوده و از دنیا و مادیات گریزان بود. ایشان پیرو قرآن و سنت بود و از اختلاف و درگیری مذهبی و دنیایی به شدت دوری می‌نمود.

مولانا محمدعلم با وجود دانش عمیق و بسیارش همواره از اظهار فضل و خودبرتربینی پرهیز داشت و با روحیه‌ای خداجویانه تشنه‌کامان صحرای دانش را چونان ابر رحمتی سیراب می‌کرد و عطش علمی‌شان را برطرف می‌ساخت.

مولانا از خود دو دختر و ۶ پسر به یادگار گذاشت. فرزند ارشد ایشان دکتر محمداسلم، در دانشگاه دریانوردی چابهار به تدریس و فعالیت‌های علمی و تحقیقی مشغول است.

وفات:

مولانا محمدعلم در (۱۹/ آذرماه/۱۳۹۵ = ۹/ربیع الاول/۱۴۳۸) بر اثر حمله‌‌ی قلبی چشم از جهان فرو بست.

برچسب ها

عبدالستار حسین بر

مدرس مدرسه دینی عین العلوم گشت عضو مجلس علمی عین العلوم گشت مدیر سابق پایگاه اطلاع رسانی سنت آنلاین نویسنده مترجم

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + هجده =

دکمه بازگشت به بالا
بستن