نگاهی کوتاه به زندگانی مولانا محمدعلم حسین‌بر رحمه الله

  • توسط عبدالستار حسین بر
  • ۱۸ روز قبل
  • معاصرین
  • ۷۴ بازدید
  • ۰
5874577555 - نگاهی کوتاه به زندگانی مولانا محمدعلم حسین‌بر رحمه الله


نویسنده: عبدالستار حسین بر

ولادت و تحصیلات:

مولانا محمدعلم حسین‌بر در سال ۱۳۳۳ در شهر گشت متولد شد پدرش خلیل، نامش را محمدعلم گذاشت.

ایشان تا کلاس سوم ابتدایی در مدرسه خیام گشت به تحصیل پرداخت و در ضمن به تحصیلات دولتی به فراگیری دروس دینی در حوزه‌ی علمیه‌ی گشت می‌پرداخت.

دو سال بعد از ترک تحصیلات دولتی، حدوداً در سال (۲ـ۱۳۹۱ هـ.ق). به زنگیان رفت و از محضر اساتید بلند پایه‌ی آن‌جا هم‌چون مولانا عبدالعزیز ساداتی، مولانا عبدالکریم، مولانا رحیم‌بخش بلوچ‌زهی استفاده نمود و پس از گذراندن دوسال در زنگیان، در سال ۱۳۹۳ به پاکستان رفت و در دارالعلوم کراچی ثبت نام نمود و به مدت هفت سال از اساتید برجسته‌‌ی آن‌جا هم‌چون مولانا محمدرفیع عثمانی، مفتی محمدتقی عثمانی، مولانا شمس‌الحق، مولانا غلام‌محمد، مولانا عبدالحق حقانی، مولانا عزیزالرحمان هزاروی و … استفاده نمود و در سال (۱۳۹۹هـ.ق). فارغ التحصیل شد.

مولانا محمدعلم پس از فارغ التحصیلی به مدت یک سال در مدرسه دینی عین العلوم گشت به تدریس پرداخت و سپس در سال ۱۴۰۱ برای گذراندن تحصیلات آکادمی به دانشگاه اسلامی مدینه منوره رفت و چهار سال در آن‌جا در دانشکده دعوت و اصول دین تحصیل نمود و از اساتید برجسته‌ی آن‌جا هم‌چون دکتر علی بن عبدالرحمان حذیفی، دکتر جمعه علی خولی و … استفاده نمود و در سال ۱۴۰۵ پس از نگارش پایان‌نامه‌اش در موضوع زندگی‌نامه‌ی سلمان فارسی، به اخذ درجه‌ی کارشناسی (لیسانس) نایل آمد.

مسئولیت‌ها و خدمات:

مولانا محمدعلم در سال ۱۴۰۰ به مدت یک سال به تدریس در مدرسه دینی گشت پرداخت و پس از گذراندن مقطع لیسانس، دوباره به محل سابق برگشت و تا پایان عمر در آن‌جا به تدریس پرداخت و از اساتید برجسته و تراز اول مدرسه دینی بود که با مهارت و توانایی بالایی به تدریس علوم مختلف از جمله فقه، حدیث، و … اشتغال داشت. و در کنار تدریس، در بخش معاونت آموزشی مدرسه، همکار مولانا دهقان بود.

مولانا سال‌ها نیز امامت نماز در مسجد صدیق اکبر محله‌ی چکسوچی گشت را برعهده داشت و گاهی پس از نماز فجر به تفسیر قرآن برای عموم مردم می‌پرداخت.

ایشان جزو طراحان سوالات امتحانات نهایی شورای هماهنگی مدارس دینی اهل سنت استان و جزو هیأت سه نفره بازبینی تصحیح اوراق امتحانی آن شورا نیز بود.

خصوصیات اخلاقی

مولانا محمدعلم عالمی قانع بود. هرگز چشم طمع از دستگاه‌های دولتی و ثروتمندان نداشت. در لباس، کفش و مسکن ساده و بی‌آلایش بود. از تکلفات به دور بود. ساده‌زیستی و گم‌نامی از خصوصیات بارز ایشان بود. در اوقات فراغت به کارها‌ی کشاورزی و امور منزل می‌پرداخت. تا جایی که در توان داشت به مشکلات مردم رسیدگی می‌کرد. در طول زندگی پربرکت خویش همواره پاسخگوی پرسش‌های مردم و جوانان بود. ایشان آن قدر بزرگوار بود که در مقابل هیچ سوالی روترش نمی‌کرد و با کمال بردباری هم نفسی می‌کرد و کنار می‌آمد و جواب می‌داد. در تدریس ویژگی‌های منحصر به فردی داشت که آرام و آهسته به تدریس می‌پرداخت و اصل مسأله را روشن می‌کرد و می‌فهماند و به نظر شاگردانش احترام می‌گذاشت.

ایشان بی‌نهایت متواضع بود. همیشه لبخند بر لب داشت، گشاده رو و خوش مشرب بود. با طلاب رفتاری محبت‌آمیز و پدرانه داشت. بی‌ادبی برخی از طلاب او را خشمگین نمی‌ساخت. با وجود پایه علمی بلندی که داشت، خودش به تنهایی کارهایش را انجام می‌داد و حتی راضی نبود که طلاب به وی کمک کنند. از کارهای لغو و بیهوده و از دنیا و مادیات گریزان بود. ایشان پیرو قرآن و سنت بود و از اختلاف و درگیری مذهبی و دنیایی به شدت دوری می‌نمود.

مولانا محمدعلم با وجود دانش عمیق و بسیارش همواره از اظهار فضل و خودبرتربینی پرهیز داشت و با روحیه‌ای خداجویانه تشنه‌کامان صحرای دانش را چونان ابر رحمتی سیراب می‌کرد و عطش علمی‌شان را برطرف می‌ساخت.

مولانا از خود دو دختر و ۶ پسر به یادگار گذاشت. فرزند ارشد ایشان دکتر محمداسلم، در دانشگاه دریانوردی چابهار به تدریس و فعالیت‌های علمی و تحقیقی مشغول است.

وفات:

مولانا محمدعلم در (۱۹/ آذرماه/۱۳۹۵ = ۹/ربیع الاول/۱۴۳۸) بر اثر حمله‌‌ی قلبی چشم از جهان فرو بست.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت − 1 =