دسته‌بندی نشده

هرگاه برای نماز، آذان داده ‏میشود، شیطان فرار می‏کند

(بخش دهم):

👈 مؤمن نمازگزار، به خاطر حضور قلب در نماز و مشغول بودن به یاد الله سبحانه وتعالی و تلاش برای غلبه بر هوی و هوس دارای نفس قوی می ‌شود و الاّ شهوات بر او چیره می‌شود و شیطان در کنارش می‌نشیند و بندهٔ گرفتار نمی ‌داند چگونه از افکار و وساوس رها شود.

پیامبر صلی الله علیه وآله واصحابه وسلم مفرمایند:

💥«إذا أذن المؤذن بالصلاه أدبر الشیطان وله ضراط، حتی لا یسمع التأذین، فإذا قضی التأذین أقبل، فإذا ثوب بالصلاه أدبر، فإذا قضی التثویب أقبل، ‏حتی یخطر بین المرء ونفسه، یقول: أذکر کذا .. أذکر کذا، ما لم یکن یذکر، حتی یظل لا یدری کم صلی، ‏فإذا وجد أحدکم ذلک فلیسجد سجدتین». بخاری و مسلم با الفاظ نزدیک به هم.

🔹«هرگاه برای نماز، آذان داده ‏میشود، شیطان فرار می‏کند و از عقب خود، هوا خارج می‏کند تا صدای اذان را نشنود.

و هرگاه اذان تمام شد، برمی‏گردد، و اگر اقامه گفته شد باز فرار می‏کند،و دوباره پس از اتمام آن، بر می‏گردد تا ‏نمازگزاران را دچار وسوسه کند و می‏گوید:

👈 فلان مسئله و فلان مسئله و… را به خاطر بیاور.

و ‏همهٔ آنچه را که فراموش کرده است به یادش می آورد و او را چنان سرگرم می کند که نداند ‏چند رکعت، خوانده است،

📍پس هرگاه یکی از شما دچار چنین حالتی شد، در آخر دو سجده ی سهو کند».

👈 ‏پیامبر صلی الله علیه وسلم در این حدیث خبر داده که شیطان چیزهایی را به یاد نمازگزار می آورد بگونه ایکه نمی داند چند رکعت نماز خوانده و او را دو سجده به خاطر سهوی که مرتکب شده امر کرده.

این حقایقی است که هیچ کسی از آن چشم پوشی کرده نمیتواند. شاید شما نیز چنین حالتی را تجربه کرده باشید.

این وساوس و مفکوره ها را شیطان وقتی بر نمازگذار تزریق میکند که آمادگی خشوع را نگرفته است و در حصول خشوع کندی وتنبلی میکند.

👈 دسته ی دیگر، نمازگذارانی هستند که بنابر عادت، ریا، تزویر و نشان دادن بدیگران نماز میخوانند،

📍حق کلام پاک را درست ادأ نمکنند. سوره ی فاتحه را در کمترین وقت با یک سوره ی نهایت کوتاه وبدون ترتیل وتدبر قرائت نموده، رکوع وسجود شان آنقدر ناقص است که بر خودشان لعنت میکند.

👈 خشوع روح نماز و مقصود اصلی آن است.

نماز بدون خشوع بمانند بدنِ مرده ایست که روح آن قبض شده است.

محل خشوع دل نمازگذار است و ثمره‌ ی آن بر جوارح است و جوارح مظهر خشوع هستند.

یعنی وقتی خشوع در دل جا گرفت، بر جوارح (ثایر اندام بدن) باالفعل اثر میگذارد.

👈 پیامبر صلى الله علیه وسلم شخصی را دید که در نمازش با ریش خود بازی می‌کند.

پیامبر صلّی الله علیه و سلّم فرمودند:

🔹«اگر دلِ این، آرام می‌بود، اعضای او آرام می‌بودند.

پیامبر صلی الله علیه و سلّم تا سه بار فرمودند:

تقوای این‌جاست و به سینه اشاره کرد.»

👈 بعضی نمازگذاران هستند که در نماز بالای یک پا وزن بدن را تحمیل میکنند، گردن کج میکنند و شانه پائین می اندازند.

بیائید ببینیم در اینمورد چی روایاتی داریم!

👈 حضرت حذیفه رضی الله عنه می‌گوید:

🔹«از خشوع نفاق خود را دور بدارید؛ سوال شد:

«خشوع نفاق چیست؟»

فرمود: «این‌که جسم خاشع (آرام و ترسنده) باشد و قلب خاشع نباشد.»

👈عمر بن خطاب رضی الله عنه کسی را در نماز دید که گردنش را پایین انداخته بود، فرمود:

ای صاحبِ گردن!

گردنت را بالا بگیر، خشوع در گردن‌ها نیست، خشوع در قلوب است.»

👈حضرت عائشه رضی الله عنها جوانانی را دید که پیاده راه می‌روند؛ در حالی که در راه رفتن خویش اظهار ضعف، عبادت و زهد می‌نمودند.

عائشه رضی الله عنها خطاب به اصحاب خود گفت:

📍«این‌ها چه کسانی هستند؟»

پاسخ دادند: «عبادت گزار هستند.»

حضرت عائشه رضی الله عنها فرمود:

👈«عمر بن خطاب وقتی پیاده راه می‌رفت، شتاب می‌کرد، و زمانی که سخن می‌گفت: [حرفش] را می‌شنوانید، هنگامی که می‌زد: درد می‌رساند و هنگامی که می‌خوراند، سیر می‌کرد و عابد راستین او بود.» مدارج السالکین ۳۲۵-۳۲۶

👈در قرآن مجید فضایل و فواید نماز وابسته به رعایت خشوع در آن است. الله تعالی می‌فرمایند:

💥«قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ٭الَّذِینَ هُمْ فِی صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ» [المؤمنون ۱-۲]

در این آیه الله تعالی،‌ فلاح و رستگاری مؤمنان را به خشوع در نماز وابسته کرده است؛

📍بنابراین، به صراحت از این آیه چنین معلوم می‌شود کسی که در نماز خشو ع ندارد، از اهل فلاح و رستگاری نیست و اگر نمازش بدون خشوع ثواب و ارزشی می‌داشت، حتماً از رستگاران می‌گردید.

👈فقط خاشعین بر نماز مداومت می کنند؛ چون نماز برای آنان بار سنگینی نیست و نماز غیر خاشعین در معرض فوت است؛ چون مشقّت نماز را بار سنگین می‌دانند؛ چنان‌که الله تعالی می‌فرمایند:

💥«وَاسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاهِ وَ إِنَّهَا لَکَبِیرَهٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِینَ» [البقره/۴۵]

در برخی از احادیث فضایل نماز متعلق به خشوع در نماز است.

چنانچه حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم میفرماید:

💥« خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْسَنَ وُضُوءَهُنَّ وَ صَلاَّهُنَّ لِوَقْتِهِنَّ وَ أَتَمَّ رُکُوعَهُنَّ وَ خُشُوعَهُنَّ کَانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ یَغْفِرَ لَهُ وَ مَنْ لَمْ یَفْعَلْ فَلَیْسَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ.» سنن أبوداود.

🔹«پنج نماز الله تعالى فرض کرده است هر کس وضوء آن را به خوبی انجام دهد و آن را در وقت‌شان بخواند و رکوع و خشوع آن را کامل کند، بر خدا این تعهّد را دارد که او را ببخشد و هر کس چنین نکند او بر خدا عهدی ندارد، اگر خواست او را می‌بخشد و اگر خواست او را عذاب می‌دهد.»

و فرمودند:

💥«من توضأ فأحسن الوضوء ثم صلى رکعتین یُقبل علیهما بقلبه و وجهه [ وفی روایه : لا یحدّث فیهما نفسه ] غفر له ما تقدّم من ذنبه.» [ وفی روایه إلا وجبت له الجنه ]) البخاری شماره ۱۵۸ والنسائی ۱/۹۵

🔹«هر کس وضوء بگیرد و آن را به خوبی انجام دهد، سپس دو رکعت نماز بخواند و با قلب و چهره‌اش به آن دو رکعت، روی آورد.»

و در روایتی آمده است:

«در آن دو رکعت با خود صحبت نکند، خداوند گنا‌هان پیشین او را می‌بخشد.»

و در روایت دیگری آمده است که:

برای وی بهشت واجب می‌گردد.

بلی عزیزان!

نیک بودن ادب ظاهری دلیل بر ادب باطن است.

هریک ما از خود بپرسیم که:

👈 مقدار حسنات من چقدر است که خود را از اجر و ثوابِ باید وشایدِ نماز،بی نیاز و محروم کنم؟!

👈 آیا از این مسئله اطمینان دارید که میزان حسنات تان در روز قیامت از سیئات تان بیشتر خواهد شد؟!

👈ببینید که ذات پاک الله سحانه وتعالی چه می فرمایند:

💥« فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ * فَهُوَ فِی عِیشَهٍ رَّاضِیَهٍ * وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ * فَأُمُّهُ هَاوِیَهٌ * وَمَا أَدْرَاکَ مَا هِیَهْ * نَارٌ حَامِیَهٌ» (قارعه ۶-۱۱)

🔹هرکس نیکی هایش از بدی هایش بیشتر باشد در زندگی رضایت بخشی در بهشت پرناز و نعمت به سر خواهد برد.

« وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ» و اما کسی که ترازوی اعمالش سبک باشد، به این صورت که نیکی هایی نداشته باشد که در برابر بدی هایش بایستد.

« فَأُمُّهُ هَاوِیَهٌ» جایگاه و مسکن او آتش دوزخ است.

یکی از نام های دوزخ «هاویه» می باشد و دوزخ به منزلهٔ مادرش می باشد و همواره او را در آغوش می گیرد.

همان طور که خداوند متعال می فرماید:

« إِنَّ عَذَابِهَا کَانَ غَرَامَاَ» بی گمان عذاب آن سخت خواهد بود، و بعضی گفته اند که معنی آیه چنین است:

او بر سر در دورخ انداخته می شود.

« وَمَا أَدْرَاکَ مَا هِیَهْ» این تعظیم و مهر جوه دادن جهنم است.

«نَارٌ حَامِیَهٌ» آتشی بسیار گرم و سوزان است و از آتش دنیا هفتاد برابر گرم تر و سوزنده تر می باشد.

بیائید تا بخش بعدی، در این امرتدبر کنیم و آنچه شایسته ی عبادت است، در نماز های فرض، سنت و نوافل ادب ظاهر وباطن را بالای خود تطبیق کنیم، تا باشد که رستگار شویم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × چهار =

دکمه بازگشت به بالا
بستن