همخوانی نیاز و آموزش در مناطق زلزله زده

  • توسط کتایون محمودی
  • ۲۲ روز قبل
  • یادداشت
  • ۱۳۴ بازدید
  • ۰
زلزله


نویسنده: کتایون محمودی

بعد از وقوع حادثه ی زلزله در شهر و روستاهایی از استان کرمانشاه ؛ بسیاری از مشاغل رایج خانگی ، با مدیریت زنان هم تقریبا فلج شد و از رونق افتاد .

احیا و باز سازی آن ها هم یا به فراموشی سپرده شد و یا زمینه و بسترهایش ، عملا از میان رفت .

زندگی در کانکس و چادر ، بسیاری از رشته هاو  فعالیت های  بومی و خانگی را تعطیل و یا دچار بحران کرد.

کوشش بسیاری از دوستان که مشتاق بودند تا منطقه دوباره چهره ی مهربان اش را به زنان و دختران نشان دهد ، به صورت حرکت های نمادین آغاز شد و زنان کار افرین زیادی به منظور تشویق دوباره ی زنان ، راهی شهر و روستاهای زلزله زده شدند .

همخوانی و هماهنگی این آموزش ها ، گاه با مشورت آگاهان بومی به زنان کار آفرین منتقل می شد که گام های بلندی در این راستا ، برداشته شد .

در سفر اخیر زنان کار افرین به منطقه و اموزش تهیه ی انواع ترشی و شور و پرورده ی زیتون ، کار منسجمی بود که هم با بافت منطقه سازگاری داشت و هم نیاز زنان بود تا به شیوه های دیگری ، کار زیتون را پیگیری کنند .

وجود باغ های میوه و دارا بودن زمین های کشاورزی و محصولات زراعی ؛ می طلبد تا انواع مربا و ترشی و خشک کردن میوه به
روش های ارگانیگ و سنتی و البته کمی صنعتی هم ادغام شود تا در دراز مدت ؛ با فساد این مواد و هدر رفتشان ، روبرو نباشیم .

کارها و آموزش ها قابل تقدیر است ؛ اما گاهی مناسب منطقه نیست .

بنابراین لازم است تا مشاورانی مطلع ، با این زنان در ارتباط باشند تا بشود رابطه ی بدرد بخوری برای رونق کار جریان پیدا کند.

شاهد بودیم که زنان مناطق زلزله زده به بعضی از آموزش ها و تشکیل کلاس ها ، با عنوان یک تفریح و سرگرمی نگاه می کنند و بعد از آموزش و رفتن مربیان ، مشتاق و پیگیر ادامه اش نیستند .

این واقعیتی است که با نگاه منصفانه باید تعقیب اش کرد و نه تفریحی چند ساعته !

بیست و نهم مهر نود و هفت


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده − شش =

مطالب تازه