وجوب محبت پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه وسلم

با رسول خدا صلي الله عليه و سلم در آخرين روزهاي حیات - وجوب محبت پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه وسلم

رسول الله


محبت و دوست داشتن پیامبرصلی الله علیه وسلم همان تمایل و شوق قلبی است که باید نشان دهنده آن باشد که شخص هیچ کس و هیچ چیز را در حد و مستوای پیامبر صلی الله علیه وسلم دوست ندارد و با استناد به آیات قرآن و سنت نبوی آن محبت را یکی از ارکان مهم ایمان مسلمان به شمار آورده که ترک آن را موجب خشم الهی و ورود در زمره فاسقان می داند آنجا که خداوند می فرماید« قُلْ إِن کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَآؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَهٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْکُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى یَأْتِیَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ» در این آیه خداوند کسانی را که اهل و اموالش نزد او محبوب تر از خداوند و رسول و جهاد در راه خدا باشد، هشدار داده و تهدید می کند، و معلوم است هشدار و تهدید فقط در مورد ترک واجبات و انجام دادن محرمات است پس مترتب شدن عقاب بر ترک محبت پیامبر صلی الله علیه وسلم نشانه وجوب عشق و علاقه به نبی رحمت است.

قاضی عیاض با استدلال به این آیه می فرماید: برای تشویق و ترغیب و لزوم محبت پیامبر صلی الله علیه وسلم این آیه ما را کفایت می کند و اگر غیر از این باشد باید خود را برای عقاب الهی و داخل شدن در صف فاسقان آماده نمود. در مرحله بعدی خداوند از مؤمنان خواسته که باید پیامبر صلی الله علیه وسلم را از نفس و خون و جان خود بیشتر دوست داشته باشند«النَّبِیُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» ابن قیم می فرماید: این آیه بهترین دلیل است بر اینکه هر کس پیامبر صلی الله علیه وسلم نزد او از خودش محبوب تر نباشد مؤمن نیست و بعد اشاره می کند که این آیه متضمن دو نکته اساسی است ۱- هر چند انسان خود را از همه کس بیشتر دوست دارد لیکن باید پیامبر صلی الله علیه وسلم را بیشتر از خود دوست داشته باشد که همین ترجیح نشانه محبت انسان به آن حضرت است ۲- تصمیم گیری در مورد خود را به پیامبر صلی الله علیه وسلم واگذار کند حتی بیشتر از تصمیم سید برای مملوک و پدر برای فرزندش، چون انسان در بعضی از مواقع با دست و کردار خود خویشتن را به وادی هلاکت می برد در حالی که پیامبر صلی الله علیه وسلم مأمور نجات انسانها از گرداب و منجلاب و پیروی از هوی و هوس شیطانی است.

احادیث زیادی در مورد محبت پیامبر صلی الله علیه وسلم وارد شده اند که مفهوم و مدلول این دو آیه را به خوبی روشن کرده و نشان می دهند که می توان به حدیث امام بخاری که از ابوهریره نقل می کند اشاره نمود آنجا که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند« فَوَالَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَا یُؤْمِنُ أَحَدُکُمْ حَتَّى أَکُونَ أَحَبَّ إِلَیْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ» «سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، کسی از شما نمی تواند مؤمن باشد، تا زمانی که من نزد او از پدر و فرزندش محبوب تر نباشم» در حدیثی دیگر(مُتَّفَق عَلَیْهِ) که بخاری و مسلم آن را روایت کرده اند پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید« لاَ یُؤْمِنُ أَحَدُکُمْ حَتَّی أَکُوْنَ أَحَبَّ إِلَیْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِیْنَ» ایمان هیچ یک از شما کامل نمی شود مگر اینکه من نزد او از پدر و فرزند و تمامی مردم، محبوبتر باشم. این دو حدیث بطور وضوح استحقاق ایمان کامل و رستگاری در این دنیا و نجات از خشم الهی را به کسی نسبت می دهد که دل او سرشار از محبت پیامبر صلی الله علیه وسلم باشد.

این محبت همانگونه که ابن رجب حنبلی می گوید: خود دارای دو قسم است ۱- محبت واجب: یعنی هر آنچه را که پیامبر صلی الله علیه وسلم از طرف خداوند آورده با صمیم دل قبول کرده از دین او حراست کنیم و اوامر الهی را جامه عمل بپوشانده و از نواهی دوری گزینیم ۲- محبتی که نشانه کمال و برتری است مانند محبت اقتدا به پیامبر صلی الله علیه وسلم در اخلاق، آداب، طرز لباس پوشیدن، خوردن و آشامیدن و حسن معاشرت با همسران خود و… است.

از آنچه گذشت معلوم شد که ایمان و محبت در قلب انسان مؤمن لازم و ملزوم همدیگرند که با زیاد شدن یکی از آن دو دیگری نیز افزایش می یابد و با نقصان دیگری آن یکی هم از وزنش کاسته می شود. این را هم باید دانست که محبت پیامبر صلی الله علیه وسلم در واقع، پیروی از ایشان و انجام فرامین آنحضرت می باشد.

لینک منبع


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *