مطالعات اسلامی

ویژگی های یک دعوتگر

نویسنده: عبدالباسط گمشادزهی

۱- ارتباط و تعلق با الله متعال.

👌 کسی که خودش با الله متعال رابطه نداشته باشد نمی تواند دیگران را به خداشناسی دعوت بدهد.

✨ علائم رابطه با خداوند متعال:

👈 اعزاز و احترام کتاب الله
👈 تلاوت پیوسته و همیشگی
👈 تدبر در معانی آن
👌 قرآن مجید باید غذای روح دعوتگر باشد.
👌 دلش با آن آرام بگیرد.
👌نور عقلش باشد.
👌جرقه ی حرکتش باشد.

۲- اصلاح نفس

👌 اصلاح نفس وظیفه ی هر مسلمانی است، خصوصًا دعوتگر باید به فکر اصلاح نفسش باشد.
👌 دعوتگر پیش از پرداختن به اصلاح دیگران، خود را اصلاح کند.

👌 الله متعال احبار یهود را تشبیه به چهارپای باربر نموده است.
«مثل الذین حملوا التورات ثم لم یحملوها کمثل الحمار»

۳- آگاهی کامل از مسائل دینی و دنیوی

👌 دعوتگر عاقل آن است که بیماری های جامعه را تشخیص بدهد و از کتاب الله و سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم برای آن ها درمانی تجویذ نماید.

👌زمانی دعوتگر می تواندچنین باشد که دارای اوصاف زیر باشد:

👈 سرمایه ی زیادی از کتاب الله و سنت رسول الله در اختیار داشته باشد.

👈 بر محل بود و باش خود احاطه ی کامل داشته باشد و از مسائل پنهان و آشکار آنجا مطلع باشد.
👌 دعوتگر زمانی که چنین بود به تدریج و طبق نیاز به درمان بیماری های جامعه بپردازد. همانگونه که قرآن مجید به تدریج نازل شد.

👈 بعضی از خطیبان نکته ها و گفته های خوبی را یاد می گیرند ولی همه ی آن ها را در یک سخنرانی و محاضره ایراد می کنند و دست خالی می مانند.

👈 بعضی از دعوتگران موضوعات مختلف را خلط می کنند و نکته هایی از جاهای مختلف می گویند.

👌 علت ایراد اینگونه خطبه ها داشتن معلومات اندک و کم است، به محض اینکه آن ها ایراد شدند ذهن خالی می ماند. این روش دعوت الی الله نیست بلکه القای معلومات و محفوظات است.

📚 مع الله دراسات فی الدعوه والدعاه/ محمد غزالی(معاصر) ص۱۸۲ / همراه با مقداری تغییر و تلخیص

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 18 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن