چابهار، بندر فوق استراتژیک بلوچستان

  • توسط عبدالله بلوچ
  • ۵ ماه قبل
  • یادداشت
  • ۴۴۱ بازدید
  • ۰
22143 1 - چابهار، بندر فوق استراتژیک بلوچستان


نویسنده: استاد مولانا عبدالله بلوچ 

پیشگفتار

بندر چابهار، یکی از بنادر راهبردی بلوچستان است که دارای موقعیت بسیار استراتژیک و ژئوپولیتیک داخلی و خارجی بوده و در صورت مدیریت بهینه از ناحیه ی متخصصان بر آمده ی بومی، یارایی برآورد نیازهای اقتصادی اهالی منطقه را خواهد داشت .

توسعه بدنه بندر موسوم در بخش های مختلف، نیازمند سرمایه گذاری های خرد و کلان از سوی سرمایه گذراران بومی بوده که باید آن در قالب خیزش گسترده مردمی به صورت جمعی در کوتاه مدت شکل گیرد.

بدین جهت، هر گونه اهمال کاری پیرامون فرایند سرمایه گذاری در بطن بندر چابهار در حوزه های گوناگون موجب روی‌آوری سرمایه گذاری گسترده عاجل نابومیان در آن شده که زمان زیادی نخواهد گذشت کفه ترازو به نفع آنها در کوتاه مدت نیز سنگین خواهد شد .

رویداد ناگوار

همه روزه، خبرهای ناخوشایندی راجع‌به اشغال بی رویه سواحل این بندر کلیدی که قلب حیات اقتصادی بلوچستان قلمداد شده توسط نیرو های دولتی و ارگان های نظامی جهت تغییر ساختار قومی و مذهبی آن، ازطریق بومیان غیور و رسانه های منصف جهانی به گوش می رسد .

متأسفانه، دولت مرکزی به شکل عامدانه یک مشت چاپاولگر که اوصولا آنی خواهان پیشرفت بنیادین بندر چابهار نبوده و صرفا به دنبال منافع شخصی و سرقت منابع خدادادی مردم بومی هستند در این شهرستان اسکان تا از این طریق بافت تاریخی آن را در سند چشم انداز دراز مدتی که در وزارتخانه های گونا گون بسان وزارتخانه کشور و غیره به شکل زیرزمینی درسال ۹۳ ه – ش توسط مقامات رده بالای نظام حاکم تصویب شده، را تخر یب، و به اهداف ناجوانمردانه شان در منطقه نیز دست یازد .

اگر روند نامطلوب کنونی در بلند مدت تداوم  پیدا کنند درصد جمعیت بومیان در اقلیت و میزان جمیعت بیگانگان در اکثریت خواهند بود، آنگاه تبعات ناگواری چه از لحاظ دیپلماتیک و چه از لحاظ اجتماعی برای منطقه ببار خواهد آورد که دود غلیظش در بلند مدت به چشم همگان نیز خواهد رفت .

موانع موجود

نرخ مجموعه ی سنگ اندازی های گوناگون راجع به عدم مشارکت افراد بومی در بخش های مختلف برای توسعه بنیادین بندر چابهار از سوی مسئولان دولتی، فراوان بوده که می توان بارزترین آنها را به وضوح در سطرهای آتی مرقوم داشت . از جمله :

– واگذاری پست های کلیدی مدیریتی به اشخاص غیر بومی جهت حاشیه رانی دراز مدت نخبگان بر آمده ی بومی برای حرمان از تصدی سمت های حیاتی ؛

– عدم صدور مجوز برای سرمایه گذاران بومی در پروژه های کلیدی و کلان در بخش های گوناگون ؛

– اعطای تسهیلات گسترده از ناحیه ی موسسه های مالی و بانک های مختلف به دستور مسئولان دولتی به اشخاص غیر بومی جهت اشغال بی رویه مناطق کلیدی همچون زمین های ساحل ؛

راحل ها

راهکارهای گوناگونی وجود داشته که اهالی مردم بلو چستان می توانند تراژدی  موسوم را به شکل نسبی ازاله نمایند . از جمله :

* سرمایه گذاری گروهی کلان در بخش های مختلف حیاتی بلند مدت از جمله صنعت کشتیرانی، گردشگری، شیلات، اسکله سازی و خرید مجتمع های راهبردی همچون  فردوس ، صدف و . . . ؛

* تحت فشار دادن دولت جهت واگذازی پست های مدیریتی به نخبگان بومی در راستای پیشگیری از اشغال بی رویه زمین های ساحل ؛

* ارائه راهکارهای کارگر برای تشویق بهنگام صاحبان غرفه جهت اعطای تسهیلات به افراد بومی بابت خرید یا اجاره ی غرفه هایشان ؛

* اطلاع رسانی دقیق گتسرده از طریق تریبون مساجد جامع، فضای مجازی و غیره جهت تنویر افکار عمومی ملت بلوچ  برای خنثی سازی اجرای طرح های توسعه طلبانه نهاد های دولتی و امنیتی ؛

* پیگیرد قانونی بی وقفه نسبت به رفع تبعیض و بر کناری یک عده رانت خوار بی کفایت که سرزمین شهروندان بلوچستان به ویژه اهالی بندر چابهار را به تاراج می برند ؛

* استفاده بهینه از تجارب و پیشینه های دیگران جهت راه اندازی طرح های نوین در بطن بندر حیاتی چابهار برای ایجاد شغل های مدرن جهت درآمد زایی برتر و تفویض آنها نیز به اشخاص بومی ؛

کلام واپسین

از این رو، نیاز مبرم است که بایستی ملت بلوچ هر چه زودتر، روند سرمایه گذاری گروهی کلان دراز مدت را در قالب احداث طرح های گوناگون مدرن آغاز کنند، تا شاید آن، راهکار مطلوبی جهت پیشگیری از توسعه اشغال بی رویه سواحل  توسط  نهاد های دولتی و ارگان های نظامی نیز به صورت نسبی باشد .

تاریخ :

۱ شعبان ۱۴۳۸ ه – ق برابر با ۸ اردیبهشت ۹۶ ه – ش .


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *