چرا باید هم‌رنگ جماعت باشیم؟

5454555 - چرا باید هم‌رنگ جماعت باشیم؟


نویسنده: پریسا بلوچزهی‌شه‌بخش

این دنیا بر پایۀ تفاوت‌ها بنا شده است. گواه این مدعا رنگارنگ بودن انسان‌هاست، انسان‌هایی که اشرف مخلوقات‌اند.

در این دنیا ما دو انسان را نمی‌بینیم که کاملا مثل هم باشند. شاید دوقلوها یا چندقلوهایی را ببینیم که از نظر ظاهر خیلی شبیه هم باشند، ولی همان‌ها هم تفاوت‌هایی دارند.

خداوند هرانسانی را با خصوصیات و ویژگی‌های خاصی آفریده است. خداوند در این جهان تفاوت‌های بسیاری خلق کرده است.

حال بیاییم ببینیم چقدر ما به داده‌های خداوند بزرگ احترام گذاشته‌ایم؟ چقدر به تفاوت‌هایی که داریم احترام گذاشته‌ایم؟

من که می‌گویم به‌کلی این موضوع را به فراموشی سپرده‌ایم. می گویید چرا؟ عرض می‌کنم.

ما آدم‌ها همیشه درصدد آن هستیم که دیگران را طبق میل خودمان تغییر دهیم. وقتی کسی علایق متفاوتی داشته باشد شروع می‌کنیم به مسخره کردنش. وقتی با کسی دوست می‌شویم شروع می‌کنیم به تغییر دادنش. کافی‌ست این تغییرات را نپذیرد، دیگر کارش تمام است! سخن‌های نیش‌دار نثارش می‌کنیم. هر کاری از دستمان برآید می‌کنیم تا بتوانیم تغییرش دهیم و او را شخصی مثل خودمان کنیم و باز هم اگر قبول نکرد از خودمان او را می‌رانیم تا با خود بیندیشد چرا من باید چنین خصوصیاتی داشته باشم و چرا باید با بقیه متفاوت باشم و هزاران چرای دیگر.

می‌گویند: خواهی نشوی رسوا /همرنگ جماعت باش.

این همرنگ بودن با جماعت به چه قیمتی؟ به قیمت از دست دادن خود واقعیت؟

آن قدر دیده‌ایم کسانی را که در تلاش‌اند دیگران را به میل خود تغییر داده و مثل خودشان کنند که ما ناخواسته به این امر واکنش نشان می دهیم و قبل از اینکه شخص شروع به تغییر دادنمان کند خود را تغییر داده و مثل طرف مقابل رفتار می کنیم تا آخر کارمان به تنهایی ختم نشود و مورد تمسخر واقع نشویم. درواقع ما به خاطر اینکه با جماعت همرنگ باشیم حاضریم خود را در چاه هم بیندازیم.

همرنگ جماعت بودن اگر واقعاً لازم بود که خداوند همه را مثل هم می‌آفرید. همه را با خصوصیات یکسانی می آفرید. یعنی ما نعوذبالله از خداوند هم بیشتر می‌فهمیم که همیشه در حال تغیر دادن آدم ها هستیم و می‌خواهیم همه مثل خودمان بشوند؟!
اگر قرار بود همه مثل هم باشند که دیگر خداوند تفاوت‌ها را ایجاد نمی‌کرد و از همان ابتدای خلقت همه را با خصوصیات یکسانی می‌آفرید. زیبایی این دنیا به تفاوت‌هایش است.اگر تفاوت‌ها نبودند که این دنیا جایی کسل‌کننده و غیرقابل تحمل می‌شد.

بیاییم تفاوت‌های همدیگر را بپذیریم. بیاییم جوری خودمان را تربیت کنیم که وقتی کسی را می‌بینیم که با ما متفاوت است و خصوصیات خاص خودش را دارد، با طیب خاطر او را بپذیریم. بیاییم به فکر تغییر دادن دیگران نباشیم و همه را همانطور که هستند دوست داشته باشیم. بیاییم در تفاوت‌ها تأمل کنیم و از این تفاوت‌ها چیزهای زیادی یاد بگیریم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *