چهره عریان فقر و مسئولان ناکارآمد

8665666 - چهره عریان فقر و مسئولان ناکارآمد


نویسنده: دکتر امان الله تمنده رو

صبح دیروز درحالی که در یکی از کوچه های مرکز شهر زاهدان منتظر کاری بودم صحنه های نازیبایی به چشمم خورد که تاسفم را برانگیخت و از اینکه جز نوشتن این سطور و احساس شرمندگی در مقابل مردمم نتوانستم کاری انجام دهم به حال خود و‌ مملکتم افسوس خوردم. در مدت حدود یک ساعت انتظارم، سه نفر فقیر آشغالگرد، دو نفر نان خشکی با گاری و یک زن با ظاهر نامناسب و لباس مندرس از مقابلم رد شدند. کمی آن طرف تر هم یک معتاد ژنده پوش یواشکی با سیم یا چیزی شبیه آن از داخل صندوق صدقات کنار خیابان پول برداشت می کرد! کمی بعدتر هم یک جوان پریشان حال در حالی که با صدا و گام های بلند فریاد می زد: «شکوه نکن..شکوه نکن.. دل من شکوه نکن..» به طرفم آمد. این حجم از تخریب ذهنی و دیدن چهره ی عریان فقر تنها در یک ساعت و در یک نقطه از شهر یعنی فاجعه، یعنی بحران اقتصادی و اجتماعی.

نابسامانی هایی مشابه آنچه که در مرکز استان پهناور سیستان و بلوچستان دیده می شود در دیگر شهرهای استان و ‌حتی دیگر استان های کشور نیز کم و بیش قابل مشاهده است. دیدن چنین صحنه هایی در کشوری با ذخایر فراوان نفت و ‌گاز، بنادر و معادن، گردشگری و کشاورزی چهار فصل نشانه ای جز فساد، سوء مدیریت و اشتباه در سیاست گذاری های خرد و‌ کلان مملکتی نیست.

حال جامعه ی ما خراب است. مشکلات اقتصادی، بیکاری و اعتیاد می تواند به بحران های اجتماعی، گسترش فقر و‌ فساد و فحشا‌ و فروپاشی فرهنگی بیانجامد. متاسفانه عزم یا توانی از سوی مسئولان مربوط برای تغییر شرایط و‌ استفاده از فرصت های کم نظیر مرز و دریا، ترانزیت و‌ تجارت، توسعه صنعتی و برون رفت از بحران فقر و بیکاری در این استان مستعد اما توسعه نیافته دیده نمی شود. به نظر می رسد نوعی بی انگیزگی و جزیره ای عمل کردن در رفتار و عملکرد برخی از مدیران وجود داشته باشد. شرایط باید تغییر کند. مدیران بی حال، قشری نگر و غیر همسو با دولت باید جایشان را به جوانان فعال، توانمند و با انگیزه بدهند تا روحی تازه در استان بدمد.

مدیران و مسئولان محترم! اگر توانایی دارید همتی برای تغییر شرایط بکنید. اگر نمی توانید سریع تر استعفا دهید. در سطح کلان و در عرصه ی بین المللی نیز اگر مناسبات سیاسی مان با جهان به ویژه با کشورهای همسایه تغییر نکند و بهبودی در شرایط اقتصادی کشور ایجاد نشود در آینده ای نه چندان دور شاخص های توسعه مان در ردیف ده،بیست کشور آخر جهان سومی قرار می گیرد و‌ دیگر نخواهیم توانست در جهان سربلند، مستقل و قدرتمند ظاهر شویم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 + هجده =