بد گمانی

بد گمانی

بدگمانی


نویسنده : استاد مولانا عبدالله بلوچ 

بد گمانی

سوء ظن، خوی بدی است که باعث پیش داوی نسبت همدیگر در جامعه شده و بدنه رابطه صمیمانه افرادی که زحمات فراوانی را بابت ایجاد آن در طول حیات کشیده اند، در کوتاه مدت به هم می ریزد .

اشخاصی که در زندگی به صفت بد گمانی مبتلا شده، آنی آرامش مطلوب درونی نداشته و هموراه غرق در افکار منفی ذهنی بوده که هر لحظه امکان دارد آنان را در طول زندگی همچون مترسکی به این طرف و آن طرف حرکت دهد .

خالق هستی آدمی را از گام برداری به سوی خوی بد گمانی نهی نموده و از ورود آن به قلبش به شدت بر حذر داشته است . چنانکه ایشان پیرامون حوزه ی مذکور در قرآن می فرمایند :

” یایها الذین آمنوا اجنتبوا کثیرا من الظن؛ انّ بعض الظن اثم ” ( الحجرات : آیه ۱۲ ) .

مسلمانان! از گمان های زیاد اجتناب کنید؛ چون برخی از آنها، گناه هستند .

مفسرین می فرمایند : گمانی که در این آیه، از آن نهی شده است، گمان بد داشتن نسبت به عموم مومنان است؛ مگر در صورتی که مسلمانی به کنش های که برای آحاد افراد جامعه اسلامی مضر بوده، روی آورد و در آهنگ ضربه زدن به آنها نیز باشد، آنگاه می تواند جهت رفع ریسک از ناحیه وی در قالب برنامه ریزی به صورت موقت به او گمان بد داشت .

زمانی سوء ظن در بطن جامعه گسترش می یابد که نرخ توجه مومنان نسبت به مسائل اخلاقی و فرهنگ غنی اسلام نازل گشته و جایگاه آنها از دل های شان کاسته شود .

بنابراین، فرایند رو آوری به صفت بد گمانی از دیدگاه آیین اسلام، کار مطلوبی نبوده و تبعات ناگواری را برای شخص ابتلا به آن در زندگی ایجاد می نماید که هر گونه آرامش درونی را در حیات در بلند مدت از او نیز سلب می کند .

منتها، ضروری است که مسلمان راستین، از خوی بد گمانی در هر شرایطی دوری جسته و پرستیژ خود را با آن، لکه دار ننماید تا مبادا در روز رستاخیز گرفتار عذاب سخت الهی نشده و به فلاح و رستگاری حقیقی در سرای آخرت نیز نایل گردد .

تاریخ :

۹ محرم ۱۴۴۰ ه – ق برابر با ۲۸ شهریور ۹۷ ه – ش .


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب تازه