یزید از دیدگاه اهل سنت و الجماعت

  • توسط محمد ابراهیم تیموری
  • ۳ ماه قبل
  • ماه محرم
  • ۲۵۰ بازدید
  • ۰
از دیدگاه اهل سنت - یزید از دیدگاه اهل سنت و الجماعت


یزید حاکم مقرَّر شده از جانب حضرت امیر معاویه رضی الله عنه بود. چون یزید در معیّت پدر بزرگوارش حضرت معاویه رضی الله عنه بوده معاملات حکومتی را بخوبی درک کرده بود و تجارب در معاملات زندگی دخل بزرگی دارد، بنابرین حضرت امیر معاویه رضی الله عنه او را حاکم ساخت. اما بعد از وفات حضرت معاویه رضی الله عنه روش یزید تغییر کرد تا آنکه به سبب آن سانحه ای عظیم «واقعۀ کربلا» رخ داد و خون آل رسول بر زمین ریخت.

((یزید در نظر اسلاف و اکابر امت))

(۱) – امام احمد بن حنبل رحمه الله متوفی ۲۴۱ ق:
ایشان می فرماید: لَایَنْبَغِیْ اَنْ یُّرْوٰی عَنْهُ.
ترجمه: از یزید روایت نگردد.
(میزان الاعتدال للذهبی: ۴/۴۴۰ شمارۀ ۹۷۵۴)
علامه ابن تیمیه دربارۀ امام احمد بن حنبل رحمه الله می نویسد: قِیلَ لَهُ: أَتَکْتُبُ الْحَدِیثَ عَنْ یَزِیدَ بْنِ مُعَاوِیَهَ؟ فَقَالَ: لَا، وَلَا کَرَامَهَ، أَوَلَیْسَ هُوَ الَّذِی فَعَلَ بِأَهْلِ الْمَدِینَهِ مَا فَعَلَ؟
ترجمه: از امام احمد بن حنبل رحمه الله پرسیدند که آیا از یزید حدیث بنویسند؟ فرمود: نه و او هیچ وقعتی ندارد. آیا او همان کس نیست که با اهل مدینه آنقدر ظلم کرد که از گفتن خارج است.
(مجموع الفتاوی لابن تیمیه: ۳/۲۲۳)

(۲) – امام ابوبکر جصاص حنفی رحمه الله متوفی ۳۱۰ ق:
ایشان می فرماید: وَقَدْ کَانَ أَصْحَابُ النَّبِیِّ صَلَّى اللَّه عَلَیْهِ وآله وَسَلَّمَ یَغْزُونَ بَعْدَ الْخُلَفَاءِ الْأَرْبَعَهِ مَعَ الْأُمَرَاءِ الْفُسَّاقِ وَغَزَا أَبُو أَیُّوبَ الْأَنْصَارِیُّ مَعَ یَزِیدَ اللَّعِیْنِ.
ترجمه: أصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم بعد از خلفای راشدین در معیت اُمرای فاسق هم جهاد می کردند چنانچه حضرت ابوایوب انصاری رضی الله عنه به همراهی یزید لعین جهاد نمود.
(احکام القرآن للجصاص: ۴/۳۱۹ تحت سورۀ توبه آیۀ ۴۶)

(۳) – علامه ابن تیمیۀ حرانی متوفی ۷۲۸ ق:
او می نویسد: وَمَنْ آمَنَ بِاللهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ لَا یَخْتَارُ أَنْ یَکُونَ مَعَ یَزِیدَ وَلَا مَعَ أَمْثَالِهِ مِنْ الْمُلُوکِ؛ الَّذِینَ لَیْسُوا بِعَادِلِینَ.
ترجمه: هر کسی بر خدا و روز آخرت ایمان دارد همراهی با یزید و پادشاهان بی انصاف امثال او را نمی گزیند.
(مجموع الفتاوی لابن تیمیه: ۴/۴۸۴)

(۴) – مورخ اسلام حافظ شمس الدین ذَهَبِی رحمه الله متوفی ۷۴۸ ق:
ایشان می نویسد: وَکَانَ نَاصِبِیّاً فَظّاً غَلِیْظاً, جَلْفاً, یَتَنَاوَلُ الْمُسْکَرَ, وَیَفْعَلُ الْمُنْکَرَ. افْتَتَحَ دَوْلَتَهُ بِمَقْتَلِ الشَّهِیْدِ الحُسَیْنِ, وَاخْتَتَمَهَا بِوَاقِعَهِ الحَرَّهِ فَمَقَتَهُ النَّاسُ وَلَمْ یُبَارَکْ فِی عُمُرِه. وَخَرَجَ عَلَیْهِ غَیْرُ وَاحِدٍ بَعْدَ الحُسَیْنِ: کَأَهْلِ المَدِیْنَهِ قَامُوا للهِ.
ترجمه: یزید ناصبی سنگدل بدزبان درشتخوی جفاکار شرابخور بدکار بود. حکومت خود را با شهادت رسانی حضرت حسین رضی الله عنه آغاز کرد و با قتل عام اهل مدینه در سانحۀ حَرَّه پایان داد. مردم او را لعنت کردند و عمرش بی برکت بود و بعد از حضرت حسین رضی الله عنه بسیاری خلافش خروج کردند.
(سِیَر أعلام النبلاء للذهبی: ۵/۶ یزید بن معاویه)

(۵) – حافظ عماد الدین ابن کثیر دمشقی رحمه الله متوفی ۷۷۴ ق:
ایشان می نویسد: وَکَانَ فِیهِ أَیْضًا إِقْبَالٌ عَلَى الشَّهَوَاتِ وَتَرْکُ بَعْضِ الصَّلَوَاتِ فی بَعضِ الأوقات، وإمَاتَتُهَا فی غَالِبِ الْأَوْقَاتِ.
ترجمه: یزید به سوی شَهَوات میلان داشت و نمازهای بعضی اوقات را ترک می کرد و بیشتر اوقات آنها را قضاء می کرد. (البدایه والنهایه: ۸/۲۵۲)

(۶) – علامه کمال الدین دَمِیْرِی رحمه الله متوفی ۸۰۸ ق:
ایشان می نویسد: سُئِلَ الْکَیَا ألْهَرَاسِیُّ الْفَقِیْهُ الشَّافِعِیِّ عَنْ یَزِیْدَ بْنِ مُعَاوِیَه هَلْ هُوَ مِنَ الصَّحَابَهِ أمْ لَا وَهَلْ یَجُوْزُ لَعْنُهُ أمْ لَا؟ فَأَجَابَ أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ مِنَ الصَّحَابَهِ لِأَنَّهُ وُلِدَ فِی أیَّامِ عُثْمَانَ رَضِیَ اللهُ تَعَالَى عَنْهُ، وَأمَّا قَوْلُ السَّلَفِ فَفِیْهِ لِکُلِّ وَاحِدٍ مِنْ أَبِی حَنِیْفَهَ وَمَالِکٍ وَأَحْمَدَ قَوْلَانِ: تَصْرِیْحٌ وَتَلْوِیْحٌ وَلَنَا قَوْلٌ وَاحِدٌ: ألتَّصْرِیْحُ دُوْنَ التَّلْوِیْحِ، وَکَیْفَ لَا یَکُوْنُ کَذٰلِکَ وَهُوَ الْمُتَصَیِّدُ بِالْفَهْدِ وَاللَّاعِبُ بِالنَّرْدِ وَمُدْمِنُ الْخَمْرِ؟
ترجمه: از فقیه شافعی علامه الکَیَا الهَرَاسی پرسیدند که یزید بن معاویه صحابی بود یا نه و لعن بر او جایز است یا نه؟ ایشان در جواب گفت: یزید صحابی نبود زیرا در دوران خلافت عثمان رضی الله عنه به دنیا آمده بود، و از سلف صالحین، امام ابوحنیفه و امام مالک و امام احمد بن حنبل رحمهم الله از هر یک ایشان دو قول دربارۀ او منقول است. یکی قول صریح و دوم تلویح. و ما تنها یک قول داریم فقط تصریح. و چرا نه، در حالی که یزید عادت به شکار با پلنگ داشت و با نرد بازی می کرد و معتاد شراب بود.
(حیاه الحیوان للدمیری: ۲/۳۰۶)

(۷) – حافظ ابن حَجَر عَسقلانی رحمه الله متوفی ۸۵۲ ق:
ایشان می فرماید: وَلَمْ تَقَعْ لَهُ فِی الْمُسْنَدِ رَوَایَهٌ وَإنَّمَا لَهُ مُجَرَّدُ ذِکْرٍ.
ترجمه: در مسند روایتی از او وجود ندارد و فقط ذکری از او شده است.
(تعجیل المنفعه لابن حَجَر: ۲/۳۷۳ شمارۀ ۱۱۸۹)
و در جایی دیگر می نویسد: وَلَیْسَتْ لَهُ رَوَایَهٌ تُعْتَمَدُ.
ترجمه: یزید هیچ روایتی ندارد که قابل اعتماد باشد.
(تهذیب التهذیب لابن حَجَر: ۷/۱۸۵)
و همچنین نوشته است که صحابۀ کرام و غیرهم که با یزید مخالفت کردند به سبب ظالم و فاسق بودنش مخالفت کردند.

(۸) – حضرت شاه ولی الله دهلوی رحمه الله متوفی ۱۱۷۲ ق:
ایشان می فرماید: یزید از میان آن دوازده خلیفه نیست زیرا تا عرصۀ زیادی حکومتش استحکام نیافت و همچنین دارای سیرت بد بود.
(قُرَّه العینین: ص۲۴۱)

(۹) – حضرت مولانا محمد قاسم نانُوتَوِی رحمه الله متوفی ۱۲۹۷ ق:
ایشان می نویسد: هنگامی که امیر معاویه رضی الله عنه یزید پلید را ولی عهد خود مقرَّر نمود فسق یزید هنوز ظاهر نشده بود و اگر چیزی در خفا می کرد خبرش به حضرت معاویه نرسیده بود.
(مکتوبات شیخ الاسلام: ۱/۲۷۲)

(۱۰) – حضرت مولانا رشید احمد گَنْگُوهی رحمه الله متوفی ۱۴۲۳ ق:
ایشان می نویسد: از کافر گفتن یزید احتیاط باید کرد ولی او بدون شکی فاسق بود.
(فتاوی رشیدیه: ص ۴۹)

(۱۱) – حکیم الامت حضرت مولانا اشرف علی تهانوی رحمه الله متوفی ۱۳۶۲ ق:
ایشان می نویسد: یزید فاسق بود و ولایت فاسق مختلف فیه است.
(امداد الفتاوی: ۴/۵۶۴)

(۱۲) – حضرت مولانا سید حسین احمد مَدَنِی رحمه الله متوفی ۱۳۷۷ ق:
ایشان می نویسد: بعد از وفات امیر معاویه رضی الله عنه یزید آشکارا به فسق و فجور آلوده شده بود.
(مکتوبات شیخ الاسلام: ۱/۲۶۶)

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *