یهود و گفتمان دینی

و گفتمان دینی - یهود و گفتمان دینی


بی تردید بدترین انواع تهمت ، تهمت انسان به خداست. قوم یهود در زمان حضرت موسی (ع) به ناگاه از یکتا پرستی برگشته و گوساله ی طلایی را به خدایی گرفتند… آنها پس از تجاوز به سرزمین کنعان –فلسطین- جامه ی شرک و اخلاق جاهلی بر تن کرده و از یکتاپرستی و دینی که موسی(ع) آورده بود روی گرداندند.

وصف این روی گردانی در فرهنگشان آمده است ، کتاب اشعیا[۱] (باب۵۷: ۵و۴): ″ هان !شما ای فرزندان گناه ، نسل دروغ ، افروزندگان آتش برای بت ها در زیر هر درخت سبزی، قاتلان فرزندانتان در زیر شکاف قلعه ها…″

همچنان که در کتاب حزقیال (باب۱۷: ۲۰) سخن خداوند به اورشلیم در بیان بازگشت یهودیت از یکتاپرستی به پرستش بت ها آمده است:″ دختران و پسرانت که آنها را برای من به دنیا آوردی و به عنوان غذای او (بت) قربانی شان نمودی…″

و این متنی است که فرهنگ یهود آن را اینگونه شرح می‌دهد که: ″ اهالی اورشلیم به تمامی عبادات مردم فاسد کنعان مشغول بودند، همچنین بت پرستی ملت های بت پرست دیگر همچون آشوریان و مصریان و کلدانی ها و اموری ها و حتی ها را انجام می دادند بلکه در اعمال این بت پرستی بر آنها پیشی گرفته بودند تا جایی که پسران و دخترانشان را به عنوان غذای خدایان شرک قربانی نموده و حتی آنها را از آتش عبور می دادند.″

پس از این بازگشت یهودی از یکتاپرستی دینی و آیین موسوی و پس از واقعه به اسارت گرفتن قبایل یهودی توسط بابل (۵۹۷-۵۳۸ ق.م)[۲]   یهودیت در نزد آن عبری زبان ها از دین یکتاپرستی تبدیل به نژادپرستی شد. پس یهودی مؤمن به آیین موسی(ع) محسوب نمی‌شد جز آنکه از مادری یهودی به دنیا آمده باشد اگرچه بی دین و یا فرزند نامشروع باشد.

و در سایه ی این نژاد پرستی و روح کینه توزی به برگزیدگان و ملت ها –همه به جز قوم یهود- عالمان و دانشمندان دینی شان به رهبری عذرا ″عذیر″ [۳] (قرن۵ق.م) نوشتن میراث دینی یهود را از سر گرفتند و آن را سرشار از عقاید نژاد پرستی علیه تمامی ملت ها -به استثنای عبریان- نموده و درآن این ادعا را مطرح ساخت که این تعداد کم از قبایل عبری به تنهایی امت برگزیده ی خداوند و ملت مقدس و پاک و برتر از تمامی امت ها می باشند، بلکه در چیزی که خود با دستان شان نوشته و سپس به خداوند نسبت داده‌اند ادعا نموده‌اند که: خداوند بلند مرتبه نابود سازی هر غیر یهودی از انسان گرفته تا درخت و سنگ و حیوانات را بر ایشان واجب ساخته و از آنها خواسته است تا غذای امت ها را بخورند بدون اینکه با آنها عهدی ببندند و یا اینکه برایشان دلسوزی نمایند.

آری … همانا یهود این گفتمان دینی نژادپرستانه را نوشته و سپس آن را به پروردگار نسبت داده است و زمانی که دولت صهیونیستی خود را در سرزمین فلسطین برپا ساختند،فلسطینیان را همچون عمالیق قدیم[۴] پنداشتند و همچنان تا عصر حاضر این نابودسازی و قلع و قمعی را که به عنوان آیینی از تاریخ گذشته ی خود قرار داده‌اند بر آنها اعمال می کنند.

آنها امروز در قرن ۲۱ علی رغم روشنفکری و مدرنیسم و پسامدرنیسم و با وجود ادعای تفسیر و شرح متون دینی بر اساس تاریخ در سرزمین فلسطین به آنچه در کتاب خروج به دست خود نوشته‌اند می پردازند (۱۷: ۱۴) “خداوند به موسی گفت:این را برای یادآوری در این کتاب می نویسم آن را پیش روی یشوع قرار بده و آن اینکه من یاد عمالیق را از زیر سایه ی آسمان محو خواهم نمود”

روزنامه ی الشرق الاوسط در۲۶/۳/۲۰۰۸م فتاوی خاخام های بزرگ اسرائیل” یسرائیل روزین ،رئیس موسسه ی تسمیت و یکی از مهم ترین مراجع فتوای یهود و خاخام مردخای الیاهو، خاخام بزرگ یهودیان مشرق زمین و خاخام دولف لیئور، رئیس مجلس خاخام های شهرک نشین کرانه ی باختری ” را منتشر ساخته است : در این فتاوی اجرای حکم عملاق بر مردم فلسطین را واجب می سازند… چه دنیایی است دنیای نورانی از این گفتمان دینی خونین!!!

پانوشت

[۱] فصل های بخشی از کتاب عهد عتیق یهودیان موسوم به بخش پیشگویی های انبیا که مشتمل بر هشدار ها و تهدیداتی است پیرامون سرنوشتی که بر اثر نافرمانی خدا در انتظار بنی اسرائیل بود.(حسین توفیقی‚آشنایی با ادیان بزرگ)

[۲]حمله ی بابل به اورشلیم سرزمین یهودیان که نتیجه ی آن پراکنده شدن یهودیان در خاور میانه و سرزمین های دیگر بود.(همان)

[۳]مهم ترین سوفر(کاتب)یهودی که در قرن ۵ق.م می زیست( سوفران کسانی بودند که به کتابت تورات و مضامین مذهبی اهتمام داشتند.)(همان)

[۴]قومی باستانی از عرب بائده که پس از خروج از مصر قوم اسرائیل را مورد تهاجم قرار دادند و حال که قوم اسرائیل از اسارت رهایی یافته اند فرمان هامان تلاش اصلی و نهایی موجود در در دوران عتیق برای هلاکت ایشان است.(لغت نامه ی دهخدا)


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *