دسته‌بندی نشده

یکی از دلایل عمده ی تقلیل در برکت در زندگی ، ادأ نکردن نماز بصورت باید وشایدش است

(بخش سیزدهم):

👈 در بخش قبلی، در اخیر مضمون ذکر کردیم که نماز گذار بایستی هر نمازش را چنین ادأ کند گویا این آخرین نماز وی است، یعنی مرگ را قرین خویش سازد و با یادِ مرگ و آخرت زندگی بهتری برای خودش سازد.

👈 یکی از دلایل عمده ی تقلیل در برکت در زندگی ، ادأ نکردن نماز بصورت باید وشایدش است.

بدین معنی که نماز، اگر بصورت درست، با اطمینان قلب، با تمرکز و تدبر، باخشوع و خضوع و نهایتِ عجز ادأ نشود، تأثیرات مثبت و عوامل ارتقای روحانی اش را نخواهد داشت. بیائید در این آیه ی مبارکه اندکی تأمل کنیم:

💥 قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِیکُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَهِ فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ (جمعه ۸)

🔹بگو: «این مرگی که از آن فرار می‌کنید سرانجام با شما ملاقات خواهد کرد؛ سپس به سوی کسی که دانای پنهان و آشکار است بازگردانده می‌شوید؛ آنگاه شما را از آنچه انجام می‌دادید خبر می‌دهد!»

👈 آیه ی بالا به زیبائی بیان میکند که مرگ بالاخره به سراغ همه کس آمدنیست و، الله سبحانه وتعالی بر آنچه در دل داریم واقف و داناست،

اگر نماز های مان را با هوش و هواس کامل و نهایت عجز میخوانیم هم او تعالی بدان آگاه است و اگر بدون هوش و هواس، به عجله و بی فکر و بیخیال میخوانیم، باز هم او تعالی به آن داناست،

پس مسلمان بایستی طوری نماز بخواند، گویا این آخرین نماز در زندگی اش است.

📍چی فکر میکنید عزیزان، در مورد آن کسی که به پای دار میبرندش و عنقریب حلقه ی دار را به گردنش می آویزند، او چی احساسی خواهد داشت؟

📍آیا او به این فکر میکند که گناه کند، شهوت برانَد، شراب بخورد، زنا کند، دزدی و فسق وفساد،….. و هزاران منکرِ دیگر را مرتکب شود؟

👈 هرگز نه! در عوض، وی به این می اندیشد که برایش چانس دیگری داده شود تا زندگی کند، و این بار خودش را بسازد، از اینکه به جنبه های لذاتِ فزیکی و مادی بیاندیشد، وی متأثر است که چرا روحیات و جنبه های معنوی را در طول عمرش ناچیز شمرده است.

👈 در این دقایق اخیر زندگی اش، وی به این می اندیشد که برای آخرین بار دورکعت نماز ادأ کند و توبه ی نصوح بجا آورد.

بلی عزیزان من!

👈 یک مسلمان واقعی، همانند این شخص، وقتی، رو به قبله و در مقابل خالق جهانیان می ایستد، باید این احساس را، قبل از ایستادن برای ادای نمازش، در خودش پیدا کند.

برادر و خواهر مسلمانم!

👈 حال، برای تنویر اذهان شما عزیزان، سه گروه انسانها را برای تان بیان میکنم تا موقف فعلی تان را دریابید و با خود بیاندیشید که شما، شامل کدام یک اینها هستید؟

انسان ها در این دنیا به سه گروه تقسیم شده اند:

👈 گروه اول:

افرادی هستند که در دنیا و کار های دنیا بسیار کوشنده و جدی می باشند، در آنچه به آخرت ربطی ندارد، خیلی دل بسته اند، منتظر اند تا شب شود و آنچه در شب برای لذت دیدن، شنیدن، خوردن و حُب شهوات و خواهش های نفسانی، برای شان مهیا است، خود شان را با آن خوشحال سازند،

📍مرگ را به یاد نمی آورند و اگر احیاناً آن را به یاد بیاورند، به خاطر تأسفِ از دست دادنِ دنیا و اموال دنیوی و حسرتِ بازماندن از شهوات و دور شدن آنان از اعمال زشت و ناپسند است و بس،

لذا به یاد آوردن مرگ، آنان را بیشتر از یاد الله تعالی دور می سازد.

👈 گروه دوم:

انسانه در این گروه، افراد توبه کننده ای هستند که مرگ را همیشه به یاد می آورند تا اینکه ترس و خوف در قلب آنان برانگیخته شود و توبه ی خود را تمام و کمال سازند و چه بسا ترس آنان از مرگ به خاطر این است که نکند پیش از آنکه توبه ی خود را کامل کنند و قبل از آنکه زاد و توشه ای برای آخرت خود آماده سازند، از دنیا بروند.

📍از این رو آنان به طور دایم مرگ را به یاد می آورند و آن را تکرار می کنند، بنابراین ترس آنان از مرگ به خاطر عذری می باشد و تحت مصداق این فرموده ی حضرت رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم قرار نمی گیرند که می فرماید:

💥 «من کره لقاء الله کره الله لقاءه»

🔹«کسی که از ملاقات با خدا خشنود نباشد، خدا نیز از ملاقات با او خشنود نیست».

از این جهت کراهیت آنان از مرگ به این سبب است که می خواهند در دنیا آمادگی بیشتر بیابند و با اندوختن زاد و توشه ی شایسته ای به ملاقات پروردگار خود نایل شوند و در جوار رحمت و بخشش او قرار گیرند.

👈 گروه سوم:

این گروه مردم، افراد عارف و زاهدی هستند که به طور دایم مرگ را به یاد می آورند، چون آن را موعد دیدار محبوب خود می دانند و بدیهی است کسی که کسی دیگری را دوست بدارد، هیچ گاه وعده ی دیدار او را فراموش نمی کند، لذا چنین افرادی غالباً آمدن مرگ را کُند می پندارند و دوست دارند که زودتر بیاید تا اینکه از دنیای بزهکاران رهایی یابند و به جوار مولا و پروردگار خویش انتقال یابند.

📍حذیفه (رضی الله عنه) وقتی که مرگش فرا رسید گفت:

🔸«حبیب جاء علی فاقه لا أفلح من ندم»

🔹«دوست به وقت حاجت آمد و من از پشیمان شدن، موفق و رستگار نمی شوم».

حذیفه (رضی الله عنه) گفت:

📍«خدایا اگر برای من بینوایی از بی نیازی و بیماری از تندرستی و مرگ از زندگی بهتر و دوست داشتنی تر است، پس مرگ را بر من آسان بگردان تا به دیدار تو نایل شوم».

👈 بنابراین بلند مقام ترین افراد در این رابطه کسی است که مسأله ی مرگ و زندگی را به الله تعالی واگذار کند و هیچ کدام از مرگ و زندگی را برای خود انتخاب نکند و تمنای آن را ننماید، بلکه بهترین و محبوبترین امور نزد او همان چیزی باشد که الله تعالی آن را دوست دارد و به صلاح او می داند و تردیدی نیست که چنین کاری نهایت تسلیم و بالاترین رضا به قضای مولا و پروردگار جهانیان می باشد.

👈 احمد،ترمذی، نسائی و ابن ماجه روایت میکنند که رسول کریم صلی الله وعلیه وسلم فرمودند:

💥« أکثروا من ذکر هاذم اللّذّات»

🔹«مرگ را زیاد به یاد بیاورید، زیرا که یاد مرگ از بین برنده ی لذت هاست».

مرگ امرِ هولناک است و مراحل بعد از آن بسی عظیم و هولناکتر می باشد و مردم به خاطر به یاد نیاوردنش از آن غافل هستند.

👈 کسانی هم که آن را به یاد می آورند با قلب پاک و خاطرِ آسوده و بی آلایش آن را به یاد نمی آورند، بلکه با قلبِ مشغول به آرزوهای نفسانی و تمایلات دنیوی آن را به یاد می آورند، لذا یاد مرگ در قلب آنان هیچ اثری نمی گذارد.

📍بنابراین راه یاد مرگ آن است که شخص، قلب خود را از هر چیزی غیر از یاد مرگی که در بین دو دست او می باشد، فارغ و خالی نماید و فقط درباره ی آن بیاندیشد، به مانند کسی که تصمیم گرفته است، سفر طولانی را در دریا و یا خشکی انجام دهد و درباره ی آن فکر می کند، مسلماً در چنین حالتی آنچه بر دل او غلبه یافته و او را به خود مشغول ساخته است، تفکر درباره ی این سفر و آماده شدن برای آن است و بس.

👈 هرگاه بنده ی نیک و مخلص، با یاد مرگ، در مقابل پروردگارش می ایستد و با طهارت بدنی، به طهارت و پاکی روحی می پردازد، و چنین می پندارد که این نمازی که ادأ میکند، آخرین نمازِ وی است، خالقش از مغزِ عبادتِ وی آگاه است و میداند که بنده اش با کمالِ عجز و نیاز و نهایتِ فقر، در مقابل وی ایستاده است.

👈پس چنین شخصی، به جرأت میتواند بگوید: ﴿ من نمازم را ادأ میکنم﴾،

📍و این برعکسِ همان نماز گذاری است که، نه در ذهنش مرگ را دارد، و نه هم از ترسِ خالقش بدنش به لرزه می آید.

👈 بلکه او پیهم در حالیکه روبقبله، در مقابل الله سبحانه وتعالی ایستاده، در فکراین است که فلان کار چنین شد و فلان کس چنان، و به عجله خودش را راست و خم و چم میکند تا زودتر از نماز فارغ و به دنیا و درامه و تلویزیون، این و آنش تیز تر رسیدگی کند.

👈 ای وای!

ای وای بر نمازگذارانی که نماز شان را با مشاغل بی معنی دنیوی عوض کرده، این افضل عبادات را معیوب و ناقص میکنند.

💥 فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ ٭ الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ٭ الَّذِینَ هُمْ یُرَاءُونَ (الماعون ۴-۶)

🔹پس وای بر نمازگزارانی که در نماز خود سهل‌انگاری می‌کنند، همان کسانی که ریا می‌کنند.

👈 عزیزان گرانقدر:

بخش های بعدی و خیلی با ارزش این مضمون را فراموش نکنید!

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − سه =

دکمه بازگشت به بالا
بستن