مطالعات اسلامی

جایگاه پژوهش در جوامع سنتی

نویسنده : استاد مولانا عبدالله بلوچ 

پیشگفتار

” پژوهش “، فرایند استراتژیکی بوده که یکی از مولفه های کلیدی فاز برداری ضربتی به سوی پیشرفت های مدرن جهت ترانزیت از رویداد های برخاسته از کرده های سره یا ناسره ی بشریت در عرصه های گوناگون حاکم در بطن جامعه برای رسیدن به هدف ایده آل انتخابی می باشد .

امروزه همه تحولات نوینی که مایه رفاه آحاد مردم و ازاله بسیاری از معضلات موجود در جهان گردیده به میمنت تحقیقات گسترده نخبگان حوزه ی مسائل مختلفی است که آنان در طول شبانه روز، مشغول فعالیت های دقیق علمی بوده ‌تا بساط قهقرایی ریشه دار حاکم در هر نقطه ای از کره خاکی نیز بر چیده شود .

احیای جایگاه پژوهش در جوامع سنتی، نیازمند سرمایه گذاری کلان و تلاش های هدفمند بی وفقه تواُم با سیاست گذاری های که متناسب با شرایط حاکم جهت رفع معضلات در بطن آنها بوده، می باشد .

بدین ترتیب، اجرای طرح های جانبی پیرامون فعالیت های پژوهشی که متکی بر نگاه های ساده لوحانه بوده، توانایی سرویس دهی برای تفکیک لایه مندرس از جوامع سنتی را نداشته و بایستی به پروژه های علمی سنجیده دراز مدت رو آورد که منجر به تعبیه ی قالب مساعد جهت کندن پوسته کارهای عامیانه به فعالیت های پژوهشی نیز گردد .

ضعف زیر ساخت ها

به جهت ضعیف بودن زیر ساخت های تحقیقات راجع به حوزه های مختلف در جوامع سنتی، موجب شده که کارهای پژوهشی بیشتر به حاشیه رانده شوند و عملا آنها قالب آنی نیز به خود اتخاذ نمایند .

فقدان فعالیت های علمی، میزان ریسک پذیری جوامع سنتی را در دراز نای مشکلات پیش بینی نشده، ارتقا داده‌ که به تدریج پتانسیل پیشگیری نسبی آنها هم با بروز چالش های جانبی که نیازمند را حل های ساده بوده، نیز به تحلیل خواهند برد .

عوامل بازدارنده

فاکتورهای عمده ای که جوامع سنتی را به عدم رو آوری به فعالیت های پژوهشی هدایت کرده تا آنها در با تلاق روز مرگی نیز سقوط نمایند . عبارتند از :

* نازل بودن سطح آگاهی اهالی جوامع سنتی که با ما هیت کنش های پژوهشگرانه، بیگانه بوده و آنها را پل ارتباطی میان خود با جوامع پیشرفته ای که در حیطه تکنولوژی و فن آوری طلایه دار بوده، نمی دانند ؛

* عدم تخصیص بودجه حتی به صورت آنی از ناحیه نهادهای خیریه ای که در گبه جوامع سنتی حو ل و حوش فعالیت های دیگری همچون رفع معضلات دینی، اجتماعی، فرهنگی و . . . حضور فیزیکی گسترده ای نیز دارند ؛

* وجود فضای حاد رکود دامنه دار ایدئولوژیکی در بطن جوامع سنتی که باعث جلوگیری از شکل گیری مطلوب جو تحقیقات ایده آل در آنها می شود ؛

* تاسی فزاینده جوامع سنتی از رویکردهای منسوخی که پیشینیان جهت عبور از چالش های گوناگون موجود در حوزه دینی، فرهنگی اجتماعی، دیپلماتیک و . . . مورد استفاده قرار داده و اکنون نرخ کارایی آنها به حد صفر رسیده که آنها امروزه اصولا فاقد پوزیسیون علمی در سطح جامعه نیز می باشند .

را‌هکارهای پیشنهادی

– فرهنگ سازی صحیح به اقشار مختلف جهت شناسایی جایگاه سترگ پژوهش، که آن یکی از شاخص های بارز هدایت جوامع سنتی به آتی بهتر است ؛

– افزایش حجم کنش های پژوهشی کاربردی از ناحیه پژوهشگران بر آمده که به تدریج مایه ی رفع ساختار سنتی موجود در جامعه خواهند شد ؛

– بهره گیری از تجارب و تبادل نظر با نوآوران که تئوری های نوینی را راجع به فعالیت های پژوهشی ارائه داده، برای عقیم کردن فضای سنتی حاکم که جامعه را مجددا به تولید چنین وضعیت نا کارآمد بلند مدت نیز سوق ندهد‌؛

سخن واپسین

بنابر این، در مقطع فعلی، تحقیقات صحیح در حوزه های گوناگون، پیش نیاز حل معضلات مختلف حاکم در هر جامعه می باشد که بایستی در اولویت پروژه های دیگر نیز قرار گیرند .

منتها، بایستی نخبگان بر آمده در زمینه های متنوع ، در صد حجم تلاش های مثبت خود را جهت فرهنگ سازی برای ارتقای جایگاه فعالیت های علمی در جامعه های سنتی بسیج نمایند تا در اسرع زمان، روزنه هایی حول و حوش کارهای پژوهشی باز و آنها همزمان با جوامع پیشرفته در سطح جهانی در بلند مدت به طور یکسان نیز گام برداری نمایند .

تاریخ :

۱۱ رمضان ۱۴۳۸ ه – ق برابر با ۱۶ خرداد ۹۶ ه – ش .

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − هفده =

دکمه بازگشت به بالا
بستن