مناجات عاجزانه با خالق هستی


کاری از : استاد مولانا عبدالله بلوچ 

مناجات عاجزانه با خالق هستی

الهی . . .

دل های ما را از بغض و کینه پاک گردانیده تا مبادا به جهت داشتن چنین بیماری های مهلک درونی در جلوی مخلوقات دیگر در روز رستاخیز برای همیشه رسوا شویم .

الهی . . .

دسیسه های اهریمنی را پیش از آنکه از ناحیه ی ما، جنبه عملی گیرند، آثار آنها را از قلب های ما محو کن تا همواره بر راه تو جهت انجام طاعات و عبادات در بلند مدت ثابت قدم باشیم .

الهی . . .

راه های گوناگون خیر را به ما نشان ده تا از آنها تاُسی و راه های شر را به ما نشان ده تا آنی به آنها نزدیک نشده و فورا جهت ایصال به فلاح و رستگاری ابدی خویش در هر دو گیتی از آنها دوری جوئیم.

الهی . . .

درصد توانایی ایستادگی ما را هنگام بروز معضلات و چالش های  مختلف پیش بینی نشده افزایش ده، تا به جای فغان – فغان کردن به دنبال خلق راهکارهای مطلوب جهت برچیدن آنها در قالب برنامه ریزی سنجیده توام با شرایط حاکم در زندگی خود باشیم .

الهی . . .

لحظه ای ما را رها مکن؛ چون میزان توان دفاعی ما از خویش در برابر دشمنان احتمالی مرئی و نامرئی ضعیف بوده و بدون داشتن چتر حمایتی تو، در دام چیده شده آنها گرفتار خواهیم شد؛ پس نرخ اقتدار دفاعی را ما در قبال آنها بالا ببر تا جانانه در هر شرایطی از خود دفاع کنیم .

الهی . . .

درصد حجم فکر ما محدود بوده که نمی تواند همه ی ریز و کاری های مسائل حاکم را پوشش دهد؛ ولی چهار چوبی در هیچ کاری برای تو وجود نداشته و بلا ریب از آن، منزه هستی؛ پس خودت بدنه آن را توسعه ده تا ما به خواسته های گوناگون مثبت درونی خود جهت سرویس دهی مفید مستمر در بطن جامعه نیز برسیم .

الهی . ‌. .

هنگامی که در تنهائی به سختی افتادیم، آنی نظرت از ما برنگردد؛ چون در چنین مواقعی امکان دارد که آدمی، احساس یاس و نامیدی  مفرط نسبت به آمدن کمک نهانی تو کرده و سخنانی بدی را در حق تو نیر بر زبان آورد .

الهی . . .

ما را از رحمت های بی کران خود محروم مگردان و آنها را در همه جا بر ما نازل فرما؛ چون لحظه ای از لحظات زندگی نبوده که ما اندکی از آنها بی نیاز باشیم .

تاریخ :

۲۶ محرم ۱۴۴۰ ه – ق برابر با ۱۴ مهر ۹۷ ه – ش


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *